Bastion Myśli Narodowej Ziemi Łódzkiej

Marsz "Nie dla ACTA" !!! 03-02-2012 17:00 PASAŻ SCHILLERA!!!! ZAPRASZAMY!!!

2012-01-31T17:39:00.001+01:00

UWAGA! UWAGA! KOLEJNA MANIFESTACJA! PRZEJDZIEMY PRZEZ MIASTO!

Pozwolenie: http://smkuas.wrzuta.pl/obraz/8quQJ7RLw9w/pozwolenie

Środowa pikieta okazała się sukcesem... kontynuujemy walkę o internet – ostatni bastion wolnego słowa!

Spotykamy się tym razem w piątek, 3 lutego, na Pasażu Schillera w Łodzi i wspólnie przejdźmy do Placu Wolności!. Zróbmy manifestację jakiej Łódź nigdy wcześniej nie widziała!

Oficjalne oświadczenie organizatorów protestów: http://stopacta.com.pl/oficjalne-oswiadczenie-organizatorow-protestow-181/

DATA: 3 lutego (piątek)

GODZINA: 17:00

MIEJSCE ROZPOCZĘCIA: Pasaż Schillera - Piotrkowska 112

MIEJSCE ZAKOŃCZENIA: Plac Wolności

TRASA: od Pasażu Schillera do Placu Wolności

UBIÓR:
- maski w stylu Vendetta: https://lh6.googleusercontent.com/-EiGm5qF9ZEo/TrU0V6CFzKI/AAAAAAAAMU0/d_R6vxCb6AI/B51FFE3C4.jpeg
- niebieskie wstążki: http://www.facebook.com/events/299184453463165/

CHCESZ POMÓC?!:
- wydrukuj wniosek i zbierz podpisy pod referendum! http://www.referendumacta.pl/
- wykonaj i przynieś ze sobą transparent oraz polską flagę!
- pobierz plakat, wydrukuj go, a następnie powieś w swojej okolicy!

czarno-biały: http://ghostsite.cba.pl/anty_acta_czarnobialy.png
kolor: http://ghostsite.cba.pl/anty_acta_kolor.png

IDEA:

Jak nie teraz to już nigdy. ACTA zostało podpisane, Tusk pokazał że ma gdzieś nasze społeczeństwo. Przyszedł czas, żeby Polacy pokazali co myślą o swojej "elicie rządzącej". Jeszcze nie wszystko przepadło - umowę musi ratyfikować polski sejm - nic nie jest stracone dopóki ludzie walczą. My się nie poddamy! W środę pokazaliśmy, że możemy na siebie nawzajem liczyć, potwierdźmy to w piątek. Głośnym krzykiem rozniesiemy kłamstwa, które unoszą się w powietrzu tam, gdzie obecna jest władza tego rządu!

Godzina 17.00, piątek, Pasaż Schillera w Łodzi. Manifestacja jest legalna, zgłoszona w Urzędzie Miasta Łodzi. Przygotujemy się do niej tak, jak tylko to dla nas możliwe. Będzie nagłośnienie i atrakcje w postaci happeningów. Nie może Was tam zabraknąć ! Przygotujcie transparenty, weźcie ze sobą dużo pozytywnej energii! Jak będzie zimno - uczestnicy łódzkiej manifestacji już wiedzą jakim hasłem się szybko rozgrzać, inni od razu się nauczą :-)
Polecamy także wziąć polskie flagi - to już powoli przestaje być zwykłym protestem, a staje się powstaniem narodowym przeciw tyranii!

Tymczasem zachęcamy do "polubienia" naszego fan - page`a. Został on założony przez organizatorów pikiet. Będziemy tam zamieszczać informacje na temat nadchodzących wydarzeń.

http://www.facebook.com/pages/%C5%81%C3%B3d%C5%BA-przeciw-ACTA/354710054542284

"Na wolność i szczęście zasługuje ten tylko, komu walczyć przyjdzie za nie."

WIĘCEJ INFORMACJI O ACTA:

Oficjalna strona STOP ACTA: http://stopacta.com.pl/

Referendum ACTA 2012: http://www.referendumacta.pl/

Oficjalny Event: http://www.facebook.com/events/226797367407070/

http://www.panoptykon.org/wiadomosc/nie-dla-acta-akcja-protestacyjna
http://wolnemedia.net/prawo/acta-co-trzeba-wiedziec-o-antypirackim-pakcie
http://nathanroach.com/what-is-acta-and-why-is-should-you-care
http://di.com.pl/news/42977,0,Polska_podpisze_ACTA_26_stycznia.html
http://prawo.vagla.pl/node/9631
http://ewidentnyoszust.nowyekran.pl/post/49426,to-polska-przewodzila-acta-w-ue

INFORMACJA PORZĄDKOWA

1. Zapraszamy na "Łódź przeciw Acta" wszystkie osoby chcące zaprotestować przeciwko podpisaniu przez polski rząd umowy międzynarodowej ACTA , niezależnie od opcji politycznej czy organizacyjnej.
2. Biorąc udział w manifestacji zobowiązujesz się do przestrzegania zasad zawartych w Informacji Porządkowej oraz do bezwzględnego stosowania się do poleceń Służby Porządkowej.
3. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do weryfikacji transparentów, flag i tym podobnych. Służba Porządkowa może nakazać schowanie takich materiałów jeśli uzna, iż są niezgodne z celem zgromadzenia. Osoby niepodporządkowujące się, zostaną usunięte z pikiety.
Nie jesteś pewny czy Twój transparent może być dopuszczony? Skontaktuj się z Organizatorami (piszcie w razie czego dziś na fb).
4. Obowiązuje zakaz przynoszenia na manifestację swojego sprzętu nagłaśniającego i megafonów. Osoby, które przyniosą tego typu sprzęt bez uzgodnienia tego z Organizatorami (piszcie w razie czego dziś na fb), zostaną poproszone o oddanie go do depozytu. W przypadku odmowy – zostaną usunięte z manifestacji.
5. Organizatorzy mają prawo do usuwania z manifestacji osób, które zakłócają powagę wydarzenia – w szczególności osób nietrzeźwych, agresywnych, wulgarnych, oraz wszelkiej maści prowokatorów.
6. Namawiamy wszystkich do zabrania z domu biało-czerwonych flag. Również apelujemy o nie afiszowanie się z barwami klubów sportowych.
7. Jeżeli zgadzasz się na te warunki zapraszamy ! Przyjedź i zabierz znajomych oraz rodzinę ! Pokażmy naszym politykom jak bardzo NIE CHCEMY ACTA!

Organizatorzy "Łódź przeciw ACTA"

DO ZOBACZENIA W PIĄTEK O 17:00 NA PASAŻU SCHILLERA!

Administratorzy eventu "ŁÓDŹ PRZECIW ACTA II - PRZEMARSZ PRZEZ MIASTO! - 3 lutego - PIĄTEK - 17:00!" nie ponoszą odpowiedzialności za posty publikowane przez osoby, które do niego dołączają.

ÓSMY CUD ŚWIATA W ŁODZI !

2012-01-29T16:35:00.001+01:00

Do Łodzi wkroczyła chińska armia. Wprawdzie w sile tylko 60 wojowników, ale za to rozsławionych po całym świecie! Wystawa "Chiński Smok i Armia Terakotowa Cesarza Qin" prezentowana będzie do końca lutego w Centrum Nauki Experymentarium w łódzkiej Manufakturze. Chińska Armia Terakotowa znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO i określana jest "ósmym cudem świata".

Figury, które będzie można oglądać w Łodzi są naturalnej wielkości i wykonane z wypalonej gliny, czyli terakoty. Każda z postaci ma indywidualne rysy twarzy i zdecydowanie różni się od innych. W przypadku 60 wojowników to wprawdzie żadna rewelacja, ale przypominam że cała armia liczy 8 tysięcy figur, a wszystkie one różnią się od siebie – nie ma dwóch, tych samych wojowników ! Każda twarz jest inna, przedstawia inne emocje. Żołnierze przedstawieni są w różnych pozycjach oraz posiadają różne uzbrojenie. Pierwotnie wszystkie figury były pomalowane, jednak kolory zachowały się „tylko” do czasu odkrycia w 1974r. - po wydobyciu na powietrze zaczęły one stopniowo zanikać. Jeśli jednak uzmysłowimy sobie, że chińska armia z terakoty powstała ponad 2220 lat temu i została zakopana w sarkofagu wraz z pierwszym cesarzem Chin z dynastii Qin Shi, to zgodzimy się, że określenie „tylko” nabiera zupełnie innego wymiaru… Spróbujmy wyobrazić sobie zdziwienie i szok trzech, chińskich chłopów, którzy podczas kopania studni dokonali odkrycia takiego znaleziska. 8 tysięcy figur wojowników naturalnej wielkości, w naturalnym uzbrojeniu, w równych szeregach, odmalowanych w żywe kolory ! Myślę, że dla takiego fenomenu historycznego warto pofatygować się w najbliższym czasie do Łodzi. Uzupełnieniem wystawy będą fotografie współczesnych Chin, różnorodne kolorystycznie stroje mniejszości ludowych, broń, ceramika i oczywiście "prawdziwy" chiński smok. Ale to jeszcze nie wszystko. Na najmłodszych zwiedzających czekają dodatkowe atrakcje - chińskie malowanki, a wśród nich do pomalowania maski, wachlarze, figurki. Dodatkowo przewidziano kurs kaligrafii. Nie zapomniano także o Wielkim Murze Chińskim, którego fragment będzie jedną z ważniejszych części wystawy. To zdecydowanie największa w Polsce wystawa na temat Chin !

Dodatkowo wszystkich zainteresowanych tematyką Chin odsyłam do lektury dwóch periodyków, które osobiście bardzo wysoko sobie cenię za prawdziwe i nie do końca obiegowe opinie prezentowane w nich. Mam na myśli magazyn „Myśl.pl” i archiwalny numer z zimy 2009 – w całości poświęcony Chinom – oraz pismo „Zawsze Wierni” ze stycznia i lutego 2011r., prezentujące sytuację kościoła katolickiego w Państwie Środka. Obie te pozycje są do nabycia na stronach internetowych wspomnianych wydawnictw.

Tymczasem zachęcam do lektury i przede wszystkim do odwiedzin wystawy.

Tekst i foto Marek L.

ŁODZIANIE MANIFESTOWALI PRZECIWKO ACTA!

2012-01-26T01:29:00.001+01:00

W środę 25 stycznia, w przeddzień podpisania przez Polskę międzynarodowej umowy ACTA, w łódzkim pasażu Schillera zebrała się grupa ok. 3 tysięcy prostestujących przeciwko temu dokumentowi. Manifestacja zorganizowana przez internautów i łódzkie środowiska patriotyczne była częścią ogólnopolskich demonstracji sprzeciwu wobec ACTA zainicjowanych przez Stowarzyszenie "Marsz Niepodległości", które spotkały się z ogromnym poparciem społecznym.

Demonstracja przebiegała pokojowo w oprawie wielu biało- i żółto-czerwonych flag oraz transparentów krytykujących cenzurę i podpisanie ACTA, m.in. "Polska bez cenzury", "Nie dla ACTA", a także "Hakuna matata, ACTA to szmata". Minutą ciszy uczczono śmierć wolnego internetu, po czym nadszedł czas na przemówienia i okrzyki. W tych pierwszych podkreślano rolę ACTA, nie jako broni przeciwko piratom, a furtkę do wprowadzenia wiekszej cenzury w internecie. Wskazywano też na coraz większą ingerencję władz polskich i unijnych w życie obywateli, której ważną częścią ma być właśnie ACTA. Wznoszono również liczne okrzyki krytyczne wobec tej umowy, oraz władz III RP i Unii Europejskiej. Wykrzykiwano m.in. "Wolności słowa, żądamy wolności słowa", "Wczoraj Moskwa, dziś Bruksela wolność słowa nam odbiera", czy popularne już "Donald, matole, skąd będziesz ściągał pornole?". Po kilkudziesięciu minutach zgromadzeni odśpiewali Mazurka Dąbrowskiego, a organizator zakończył manifestację.

MC

Nie dla ACTA !!! Jutro 18:00 PASAŻ SCHILLERA!!!! ZAPRASZAMY!!!

2012-01-24T19:42:00.000+01:00

Relacja z obchodów rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego - Wieluń.

2012-01-24T11:11:00.002+01:00

W niedzielę 22 stycznia w 149 rocznicę powstania styczniowego, w Wieluniu odbyły się obchody upamiętniające to wydarzenie. Ich Organizatorami była Brygada Łódzka Obozu Narodowo-Radykalnego.

Mimo deszczowej pogody uroczystość zgromadziła około 40 osobową grupę młodych narodowców oraz kibiców Łódzkiego Widzewa zrzeszonych w Wieluńskim Fan Clubie. Z miejsca zbiórki przemaszerowano pod Pomnik Bohaterów Powstania Styczniowego wznosząc w drodze okrzyki patriotyczno-narodowe a także upamiętniające Bohaterów walczących o wolność naszej Ojczyzny. Po dotarciu na miejsce wygłoszono przemówienie i odśpiewano Hymn Polski, następnie złożono kwiaty i odpalono symboliczne znicze. Na uroczystość zawitały delegacje z Bełchatowa i Radomska a także silna grupa narodowców z Łodzi.

Była to pierwsza tego typu akcja w południowej części naszego województwa. Niestety nikt oprócz młodych patriotów nie brał aktywnego udziału w rocznicy. Chyba tamtejsze władze oraz przedstawiciele starszego pokolenia zapomniały o miejscu pamięci pomordowanych tam osób. Na szczęście młodzi narodowcy nie zapominają o przodkach, którzy przelali krew i oddali życia za wolną Ojczyznę!

W odpowiedzi Adamowi Jareckiemu...

2012-01-23T12:26:00.001+01:00

http://adamjarecki.wordpress.com/2012/01/23/nacjonalisci-pod-plaszczykiem-acta/

Nie jest żadną tajemnicą, że inicjatywa "wyjścia na ulicę przeciwko ACTA" jest rozpoczęta przez Stowarzyszenie Marsz Niepodległości, więć nie wiem dlaczego takie zdziwienie u pana Adama Jareckiego? Narodowcy zawsze znani byli ze swego aktywizmu, z umiejętności zorganizowania społeczeństwa PONAD PODZIAŁAMI dla wyższych celów i właśnie tak jest w tym przypadku. Tyle co do pierwszej części tekstu, bo potem są jakieś żałosne przechwałki w stylu: "Do tego stopnia, że w sobotę próbowałem przekonać Kongres Krajowy Partii Demokratycznej do podjęcia uchwały protestującej przeciwko podpisaniu tego dokumentu, co było jedyną sprawą merytoryczną przeze mnie przedstawianą. "

Następnie pan Jarecki bardzo sptynie używając retoryki rodem z Gazety Wyborczej próbuję przekonać wszystkicyh uczestników demonstracji "Łódź przeciw ACTA", że dojdzie do awantur podczas wydarzenia, przez co sam podjudza agresję i próbuje doprowadzić do deorganizacji pikiety, za którą wbrew opini autora tego żałosnego tekstu BĘDZIEMY ODPOWIADAĆ jako organizatorzy, bo już dzisiaj (23.01.2012r.) nasza akcja nabierze w Urzędzie Miasta Łodzi mocy prawnej.

W związku z tym, że PIKIETA BĘDZIE LEGALNA siły porządkowe nie użyją żadnej przemocy, ponieważ z mocy ustawowej mają obowiązek nas chronić i dbać o nasze bezpieczeństwo, więc nie wiem skąd pan Jarecki czerpie swoje bzdurne informacje.

To czy jestem przed maturą, czy po maturze nie powinno interesować pana Adama, więc pozostawię to bez komentarza, a w cytatach Kardynała Stefana Wyszyńskiego nie widzę nic złego ;-). Kolejnym wtąkiem, który porusza autor tekstu "Nacjonaliści pod płaszczykiem ACTA?" jest wczorajszy odcinek programu "Młodzież Kontra" w którym brałem udział i miałem szansę na krótką wymianę zdań z panią Wandą Nowicką. Właściwie niezbyt rozumiem po co nawiązuje do tego pan Jarecki, ale skoro już tak bardzo chce mnie promować to proszę, tutaj link do tego, co wydarzyło się wczoraj: http://www.youtube.com/watch?v=c4abksJ13NE&feature=player_embedded .

Na koniec tekstu, który nie zawiera żadnych rzetelnych argumentów, autor wkleja zdjęcie skutków zamieszek w Londynie, które pół roku temu zostały wywołane przez imigrantów, więc nie wiem co to ma wspólnego z środową demonstracją, co to ma wspólnego z narodowcami i co to ma wspólnego z moją osobą? Cieszy mnie fakt, że pan Jarecki nie chcę, aby pojutrze centrum Łodzi wyglądało tak jak Londyn, bo ja też tego nie chcę!

DO ZOBACZENIA w ŚRODĘ o 18 pod Urzędem Miasta Łodzi na POKOJOWEJ DEMONSTRACJI PONAD POLITYCZNYMI PODZIAŁAMI przeciwko ACTA, która powtarzam jeszcze raz BĘDZIE LEGALNA. Jako organizator wydarzenia deklaruje się, że wszystkie osoby, które w jakikolwiek sposób będą próbowały zakłócić przebieg wydarzenia "Łódź przeciw ACTA" zostaną z niej natychmiast usunięte. Prowokatorom, którzy próbują nas skłócić jak Pan Adam Jarecki mówię zdecydowanie NIE!

Adam Małecki

Demonstracja solidarności z Węgrami w Łodzi

2012-01-22T13:43:00.002+01:00

W sobotę (21.01.2012) o godzinie 12:00 na terenie Łodzi pod Honorowym Konsulatem Generalnym Republiki Węgierskiej odbyła się pikieta solidarności z Węgrami, zorganizowana przez Prawicę RP, w której brało udziało ok. 80 osób.

Celem było wyrażenie poparcia dla naszych węgierskich bratanków, którzy zmagają się z ogromnym kryzysem gospodarczym spowodowanym przez nieodpowedzialną politykę poprzednich postkomunistycznych i scojalistycznych rządów, nie zapominając o wsparciu dla Węgrów w walce z instytuacjami i organizacjami międzynarodowymi, które mają czelność ingerować w ich narodową, wewnętrzną politykę.

Prócz głównych organizatorów pojawili się także przedstawiciele Młodzieży Wszechpolskiej Okręgu Łódzkiego i Obozu Narodo-Radykalnego Brygady Łódzkiej skupieni w Stow. Narodowa Łódź oraz delegacja Kongresu Nowej Prawicy. Przemówienia wygłosili: Krzysztof Litwinowicz (Prawica RP), Maciej Żekało (rzecznik prasowy Narodowej Łodzi) oraz Tadeusz Kaczor (Honorowy Konsul Republiki Węgier w Łodzi). Ponadtto podczas pikiety można było usłyszeć takie hasła jak: „Precz z unijnym superpaństwem!”, „Polak, Węgier dwa bratantki!”, „Wczoraj Moswka, dziś Bruksela!”.

Lengyel, Magyar – két jó barát, együtt harcol, s issza borát! (Polak, Węgier, dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki!)

AM

Nie dla ACTA!

2012-01-22T09:32:00.001+01:00

WSZYSCY JEDNEGO DNIA O JEDNEJ PORZE!
Wychodzimy na ulice w proteście przeciwko cenzurze internetu!
26 stycznia przedstawiciele polskiego rządu podpiszą ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement), niezwykle kontrowersyjną umowę międzynarodową, która wprowadzi drastyczne narzędzia służące ochronie własności intelektualnej i ograniczające wolność w sieci. Nie pozwól, aby na internet padł choć cień międzynarodowej cenzury!

Jesteśmy przekonani, że władza ugnie się tylko pod masowymi protestami! Najwyższy czas wyjść na ulicę! 25 stycznia o 18:00 zbierzmy się pod Kancelarią Premiera, Urzędami Wojewódzkimi, a w mniejszych miejscowościach – w centralnych punktach. Dajmy wyraz swojemu niezadowoleniu! Zaprotestujmy przeciwko cenzurze!
W jaki sposób sprawdzić gdzie w Twoim mieście odbędzie się protest? Bardzo prosto – będziemy aktualizowali to wydarzenie, dodając kolejne zgłaszające się miasta. Publikowanie informacji o miejscu zgromadzeń rozpoczniemy w poniedziałek.
Dołączajcie do wydarzenia, zapraszajcie znajomych, przygotujcie transparenty na manifestację i… przyjdźcie w jak największej liczbie!

Zachęcamy do poparcia inicjatywy na facebooku:
http://www.facebook.com/events/323468437693209/

Pikieta - Solidarni z Węgrami w Łodzi

2012-01-19T21:47:00.001+01:00

Demonstracja pod hasłem „Pokojowy marsz na rzecz Węgier” odbędzie się 21 stycznia w stolicy Węgier – pokażmy że jesteśmy z nimi i w ten sam dzień w Polsce pod placówkami Węgierskimi wyraźmy swoją solidarność z Narodem Węgierskim i premierem Viktorem Orbánem.
Przyjdź na pikietę w najbliższą sobotę o godzinie 12.00:

W Warszawie
Ambasada Republiki Węgierskiej
Adres: 00-559 Warszawa, ul. Chopina 2

W Łodzi
Honorowy Konsulat Generalny Republiki Węgierskiej
Adres: 91-214 Łódź, ul. Kaczeńcowa 10.

W Poznaniu
Honorowy Konsulat Republiki Węgierskiej
Adres: 60-195 Poznań, ul. Gniewska 97

Link do wydarzenia na facebooku:
https://www.facebook.com/events/166309970139277/

Zaproszenie do Wielunia na 149 Rocznicę Wybuchu Powstania Styczniowego

2012-01-17T23:08:00.000+01:00

Zoofilia jako problem w polskim prawie...

2012-01-14T14:42:00.005+01:00

Nad Wisłą, inaczej niż nad Tamizą, zoofilia nie została zaliczona w poczet przestępstw seksualnych, a jedynie poczytuje się ją za działanie krzywdzące zwierzę, godzące w dobrobyt zwierzęcia

Najnowsza nowelizacja ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt Dz. U. z 2011 r. Nr 230, poz. 1373, obok innych zmian wprowadziła do polskiego prawa pojęcie zoofilii, zarówno definiując ją, jaki i wprowadzając penalizację tego zachowania. (tj. Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.), opublikowana w

Zoofilia, jak zachowanie człowieka, stara jest jak świat i też od dawien dawna stanowiła ona przestępstwo na tle seksualnym.

Przenosząc się do współczesności, możemy wskazać

brytyjską Sexual Offences Act z 2003 r. gdzie w art. 69 penalizacją objęto zachowania zoofilne. Przestępstwo zbudowane jest w ten sposób, że dość szczegółowo wskazuje na czym stosunek zoofilny polegać może... Ale najistotniejszy jest tytuł ustawy brytyjskiej, który wskazuje że i tam i teraz przestępstwo to również jest przestępstwem seksualnym.

Inaczej, od Nowego Roku, ma się rzecz cała w polskim systemie prawnym. Tu, nad Wisłą, inaczej niż nad Tamizą, zoofilia nie została zaliczona w poczet przestępstw seksualnych, tj. przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, a jedynie poczytuje się ją jako działanie krzywdzące zwierzę, godzące w dobrobyt zwierzęcia.

Ustawa o ochronie zwierząt włącza zoofilię w katalog liczący 20 zachowań określonym wspólnym mianem jako znęcanie się nad zwierzęciem. Zachowania te, tak jak i zabijanie zwierząt, o ile nie zachodzi jeden z 7 wyjątków są zabronione.

Nie wdając się w detale, jak uczynili to Brytyjczycy (i liczne ustawodawstwa anglosaskie), ustawa definiuje zoofilię jako obcowanie płciowe ze zwierzęciem. Szczegóły te ustali zapewne orzecznictwo SN i sądów apelacyjnych. Natenczas wskazać można, że obcowanie to, to kontakt ludzkiego organu płciowego człowieka z organem płciowym zwierzęcia płci przeciwnej, dokonane przez człowieka świadomie, w celi zaspokojenia jego nieprawidłowych potrzeb seksualnych.

Art. 35 ust 1 i 1a ustawy penalizuje zabijanie zwierząt wbrew przepisom ustawy, a także znęcanie się nad zwierzęciem w sposób określony w art. 6 ust. 2, czyli także zoofilię. Sprawcy grozi kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Natomiast, jeżeli zoofil (ka) popełnia czyn ze szczególnym okrucieństwem grozi mu kara pozbawienia wolności do lat 3. Szczęściem w nieszczęściu mamy definicję działania ze „szczególnym okrucieństwem", przez które ustawa rozumie przedsiębranie przez sprawcę działań charakteryzujących się drastycznością form i metod, a zwłaszcza działanie w sposób wyszukany lub powolny, obliczony z premedytacją na zwiększenie rozmiaru cierpień i czasu ich trwania. Sprawcy grożą także liczne i dotkliwe środki karne, jak przepadek zwierzęcia, jeżeli sprawca jest jego właścicielem. Notabene środek ten grozi również, w przypadku zabicia zwierzęcia. Sąd może orzec, przy dopatrzeniu się szczególnego okrucieństwa w postawie sprawcy, zakaz posiadania zwierząt od roku do lat 10; zakaz orzeka się w latach. Sąd może orzec wobec sprawcy zakaz wykonywania określonego zawodu, prowadzenia określonej działalności lub wykonywania czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, a także może orzec przepadek narzędzi lub przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa oraz przedmiotów pochodzących z przestępstwa (!?). Wreszcie, sprawca może zostać zobowiązany do uiszczenia nawiązki w wysokości od 500 zł do 100 000 zł na cel związany z ochroną zwierząt, wskazany przez sąd.

Nie chcę zawracać kijem rzeki, której nurtem popłynęło ustawodawstwo polskie wprowadzające do polskiego prawa pojęcie i przestępstwo zoofilii, ale zdaniem moim, popartym chociażby nurtem dominującym w ustawodawstwie anglosaskim, całą sprawę uregulowano nieprawidłowo. W miejsce wprowadzenia do kodeksu karnego nowego typu przestępstwa, jako przestępstwa o charakterze seksualnym, godzącego w obyczajność wprowadzono zoofilię jako przestępstwo przeciwko dobrobytowi zwierząt, odwracając tym samym charakter i znaczenie całego zagadnienia. Ustawodawca nie piętnuje zoofilii jako działania nieobyczajnego, ale jako zachowanie krzywdzące zwierzę, jako jedną z form znęcania się człowieka nad zwierzęciem. Samo zaś znęcanie definiowane jest jako zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień. Być może jest i tak, że uprawianie zoofilii zadaje zwierzęciu ból lub cierpienie, aczkolwiek jestem zdania, że ludzie nie dysponują w tym przypadku miernikiem występowania u zwierzęcia tego typu odczuć, w tej konkretnie sytuacji. Twierdzę jednakże ponad wszelką wątpliwość, że zoofilia jest zachowaniem nieobyczajnym i jako tak powinna zostać ujęta przez ustawodawcę. Tak się jednak nie stało, bo potraktował on zoofilię nie jako przestępstwo przeciwko obyczajności, a jedynie jako przestępstwo przeciwko dobrobytowi zwierząt.

Jacek Kędzierski*

artykuł ukazał się na stronie "Rzeczpospolitej"

http://www.rp.pl/artykul/406510,791442-Zoofilia-przestala-byc-przestepstwem-seksualnym.html

*łódzki adwokat kandydat na Prezydenta Miasta Łodzi środowisk narodowych w ostatnich wyborach

Przełom Narodowy - wciąż aktualny?

2012-01-12T14:21:00.001+01:00

Przełom narodowy był i jest jednym z bardziej rozpoznawalnych haseł przedwojennej organizacji RNR Falanga. Działania jej aktywistów miały do niego doprowadzić. Miał się on wiązać z przebudową polskiej rzeczywistości, poruszeniem mas, przełomem w kulturze narodowej, nowym wyglądem państwa, odmienionym charakterem narodowym etc. Sama organizacja skupiona wokół Bolesława Piaseckiego wywołuje dzisiaj dosyć dużo różnych emocji. Jednych fascynuje, innych wręcz odrzuca. Nie tylko z powodu jej kontrowersyjnego przywódcy, ale także programu organizacji. Dlatego też poruszać tego tematu nie będę. Jednak samo pojęcie przełomu jest dosyć intrygujące i uniwersalne.

Dużo dzisiaj mówi się w różnych środowiskach prawicowych o potrzebie tzw. przebudzenia się. Od wielu osób słychać, że naród musi się obudzić, aby coś się zmieniło, zdjąć klapki z oczu itd.
Zapomina się jednak, że człowiek po normalnym obudzeniu się kolejnego dnia, niekoniecznie robi coś pożytecznego. Nie zawsze wstaje z werwą i rusza w nowy dzień z jakimś większym planem. Tak samo może być z jego charakterem. Po politycznym przebudzeniu się nie musi dojść do oczekiwanej zmiany. Każdy z nas pewnie zna ludzi widzących co się dzieje i stojących w mocnej opozycji do sytuacji w naszym kraju, ale nie robiących nic w tym kierunku aby to zmienić.
Zaostrzająca się sytuacja międzynarodowa, odznaczająca się głównie kryzysem finansowym, mocne podziały polityczne w narodzie doprowadziły do tego, że wielu ludzi rzeczywiście zaczyna myśleć inaczej. Jednakże człowiek narzekający na otaczającą go rzeczywistość pyta przede wszystkim, co on jako pojedyncza jednostka może zrobić?

I na takie właśnie pytania powinno odpowiadać znaczenie przełomu narodowego. Jednostka pozostawiona sama sobie będzie osiągała marne rezultaty, a jej krzyk odbije się pustym echem.
Może zdziałać o wiele więcej, kiedy działa w grupie. To też osoba reprezentująca pewne poglądy, powinna szukać organizacji, ludzi o podobnych przekonaniach. Rozwijać swoje talenty, dawać z siebie to co najlepsze, tworzyć pomysły i je realizować. Zrzeszanie się powoduje wzmożenie chęci do wprowadzania zmian, hartowania własnej osobowości oraz w chwilach zwątpienia, zniechęcenia – wiedząc, że w tej walce nie jest się samemu –otrząśnięcia się z tych męczących uczuć. Nie mówię tu o tym, żeby w tej chwili koniecznie oficjalnie wstępować do którejś z organizacji, ale chociażby zacząć z jedną/wieloma z nich współdziałać. Przełom narodowy w porównaniu do tzw. „przebudzenia się” musi nieść za sobą wprowadzanie swoich przekonań w życie. Jak to pisał Dmowski „Trzeba świat znać i rozumieć, a życie samemu urabiać według własnych wymagań.”

Przełom powinien prowadzić do zmiany myślenia. Do promowania swoich przekonań, do zapoznawania swoich znajomych z własnymi poglądami. Zachęcać ich do aktywności i przede wszystkim, w zarodku już niszczyć pytanie „a co my możemy z tym zrobić?”. Nikt w życiu nie dokona niczego wielkiego, nie robiąc i nie wkładając w to całych swych sił. Ludzie odnoszący sukcesy mówią często, że w ich życiu doszło w pewnym momencie do przełomowego zdarzenia, które pozwoliło im później dojść na sam szczyt. To samo musi się stać w działalności społecznej, politycznej. Wszystkiemu jednak trzeba pomóc.

Przełom narodowy choć wywodzący się od jak na początku napisałem kontrowersyjnej organizacji nawet w samym Ruchu Narodowym, jest ciekawym, uniwersalnym zagadnieniem, mogącym służyć dzisiaj wśród nas zamiast „budzenia się”.
Musimy dążyć do przełomu w charakterze narodowym, w kulturze, w sposobie podejścia do spraw narodowych, które mają wpływ na nasz byt itd. Trzeba przełamać kult egoistycznego indywidualizmu tak nachalnie dziś promowanego, tworzyć wspólnotę i jej twardy, nieugięty w sprawie swoich interesów charakter – tylko tak możemy wygrać i tylko tak może się nam zacząć lepiej żyć. Ciężko tu oczywiście wszystko wymienić. Lewicowo-liberalna propaganda i postawy przez nią narzucane na kontynencie europejskim doprowadziły do takiej sytuacji, że przełom powinien dotknąć większości najistotniejszych kwestii społecznych. Samo przebudzenie – to za mało!

KrzychuLDZ

PS Ciekawostka historyczna: zapraszam do przeczytania wiersza, pt. Przełom Narodowy – tak o przełomie pisali narodowcy z lat 30stych, wiersz znajduje się obecnie na stronie endecja.pl.

„Wiersz podpisany B. ukazał się w narodowo-radykalnej gazecie „FALANGA” nr 24 z 14 czerwca 1937 roku”

PRZEŁOM NARODOWY
Czerwonych żagwi zaprzedany stos
Zniszczymy walką ,tworząc wielki czyn ,
Lepszy wykujem dla Ojczyzny los .
W niebo wzniesiemy młody życia hymn .
Karzący symbol ,Wielkiej Polski miecz ,
Zetnie nienawiść ,brudy ,fałsz i kłam ,
Stworzymy z Polski istną ,, wielką rzecz ,,
Łamiąc granice przestarzałych ram .

Ponad niziny przeciętności dni ,
Życiu wystawim w górę wielki pion .
Niech sprzedawczyków przemoc w strachu drży ,
Nędzne ich życie – nędzny będzie zgon ….
Serce gorące w spiż hartowny stop ,
W jednym szeregu karnie stańmy wraz .
Uczeń – czy student , robotnik czy chłop ,
Ideą silni dla zwycięstwa mas…..
Drogą przełomu wprowadzimy ład ,
W lamus ciśniemy form przeżytych kurz ,
Nowy zbudujem ,młody , silny świat ,
Polskę oprzemy o szlaki dwóch mórz !….

Dlaczego państwo narodowe?

2012-01-07T17:19:00.001+01:00

W historii pojawiało się wielu ''wizjonerów'', którzy pragnęli zjednoczyć cały świat w jedną wielką federację, w której ludzie będą żyli dostatnio i w wiecznej zgodzie. Niektórzy próbowali wcielać te idee w życie tworząc między innymi: Cesarstwo Rzymskie, Austro-Węgry, Jugosławię, ZSRR itp.

Owe zlepki, które pięknie wyglądały na mapie były jedynie kolosami na glinianych nogach skazanymi na nieuchronną zagładę. Ci wielcy wizjonerzy, którzy pragnęli jednoczyć ludy zawsze jako jeden z głównych argumentów usprawiedliwiających swoją ekspansję podawali ''chęć zapobiegania powstawaniu konfliktów''.

Był to jeden ze sztandarowych powodów i jednocześnie najgłupszy. W każdym ze zlepków prędzej czy później pojawiał się jakiś kryzys, a ten rodził konflikty, które siłą rzeczy musiały tworzyć się na tle narodowościowym lub religijnym. Taka sytuacja powodowała zubożenie ludności i kryzys społeczeństwa. Za każdym razem władze nie przejmowały się ludźmi, lecz dbały jedynie o utrzymanie państwa w jedności, natomiast los zwykłego człowieka się nie liczył. Analogiczna sytuacja dzieje się dziś na naszych oczach. Dzisiejsi euroentuzjaści zaciekle walczą o pokój i jednocześnie dążą do coraz głębszej integracji. W obliczu kryzysu powstawanie konfliktów jest nieuchronne, które to konflikty w końcu doprowadzą do ostatecznego upadku eurokołchozu. Unia Europejska podzieli los ZSRR... bo musi. Państwo to nie tylko urzędy i granice, ale również ludzie, którzy są połączeni wspólnymi korzeniami. Tymi korzeniami powinna być narodowość. Państwo jednolite pod względem narodowościowym jest praktycznie wolne od wewnętrznych konfliktów, a przez to zjednoczone i bezpieczne. Jedyną drogą do zaprowadzenia pokoju na świecie jest istnienie państw narodowych i ich wzajemna współpraca. Miejmy nadzieję, że już niedługo świat będzie wyglądał właśnie w ten sposób.

Hubert

Święto Trzech Króli w Łodzi

2012-01-05T06:39:00.001+01:00

"W Łodzi organizatorem Festynu Trzech Króli, który ma mieć charakter rodzinnego pikniku, jest Stowarzyszenie Powrót Trzech Króli. Festyn rozpocznie się o godz. 10.30 Mszą św. w kościele Zesłania Ducha Świętego przy Placu Wolności. Następnie Orszak Trzech Króli wyruszy ul. Piotrkowską do archikatedry, aby oddać hołd Bożemu Dziecięciu. Towarzyszyć mu będą „scenki” pokazujące walkę dobra ze złem."

źródło:narodowcy.net

Jak najwięcej zdrowia!

2012-01-04T11:43:00.003+01:00

Niestety, zamieszanie z NFZ dotarło również do Łodzi, choć nie tylko w sprawie recept, ale także kontraktów NFZ związanych z lekarzami. Niektóre z niepublicznych przychodni nie są gotowe jeszcze do przyjęcia pacjentów ze względu na remonty, a część z nich potraciła wcześniej wspomniane kontrakty.
Przez co przychodnie pozbawione są poradni specjalistycznych. Sytuacja jest dosyć nieciekawa, przychodnie muszą odsyłać pacjentów do innych placówek. Jednak czy w innym, wskazanym miejscu osoby chore zostaną przyjęte nie jest to też takie pewne.

Także Łodzian czeka nie tylko zmaganie się z receptami, ale i w ogóle z dostępem do lekarzy specjalistów. Niestety, placówki i instytucje, które powinny pomagać ludziom w czasie chorób, zawodzą obecnie na całej linii. Nowy Rok nie zaczął się od pozytywnych informacji. Wypada mieć tylko nadzieję na poprawę i życzyć jak najwięcej zdrowia.

Źródło łódź.naszemiasto.pl/własne

KrzychuLDZ

73 rocznica śmierci Romana Dmowskiego

2012-01-02T13:36:00.001+01:00

Dziś 73 rocznica śmierci wielkiego Polaka i ideologa Ruchu Narodowego - Romana Dmowskiego. Cześć Jego pamięci!

Szczęśliwego Nowego Roku!

2011-12-31T15:20:00.002+01:00

Szczęśliwego Nowego Roku. Udanej zabawy sylwestrowej.

Oby nadchodzący rok 2012, był jeszcze lepszy od poprzedniego :-)
Życzy Redakcja "Narodowej Łodzi"

Świąteczna pomoc od łódzkich narodowców

2011-12-30T00:47:00.002+01:00

Wieczorem 23 grudnia w Łodzi, tuż przed wigilią grupa narodowców reprezentowanych przez członków Młodzieży Wszechpolskiej Okręgu Łódzkiego oraz ONR Brygady Łódzkiej po raz kolejny postanowiła wspomóc potrzebujących przed Świętami Bożego Narodzenia. Tym razem dostarczyli upominki świąteczne dla najmłodszych z jednego z lokalnych Domów Dziecka.

Mimo, że wśród darów znajdowały się przede wszystkim słodycze łódzcy narodowcy nie zapomnieli także o zabawkach, które uwielbia każdy maluch

Działalność społeczna i akcje charytatywne to coraz częstsze inicjatywy w szeroko pojętym polskim ruchu narodowym. Miejmy nadzieję, że jesteśmy na dobrej drodze i już niebawem wrócimy do czasów kiedy skojarzenie z polskim narodowcem było jednoznaczne: narodowiec = lokalny działacz społeczny. Tylko w ten sposób jesteśmy w stanie odpowiedzieć na potrzebny narodu, a przede wszystkim nie ma nic piękniejszego jak uśmiech na twarzy dziecka.

P.S:

Specjalnie podziękowania dla ZŻNSZ Okregu Łódzkiego za wsparcie wsparcie finansowe przed zakupami upominków dla dzieciaków.

AM

Wesołych Świąt!

2011-12-24T13:11:00.000+01:00

Wszystkim czytelnikom naszego bloga, działaczom i sympatykom idei narodowej życzymy radosnych, spokojnych i rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia!

Redakcja Narodowej Łodzi

Po wyborach w Łodzi. Obserwacje i wnioski - Jędrzej Giertych (1936) cz.V

2011-12-23T11:03:00.002+01:00

Zapraszam do przeczytania ostatniej już części wspomnień Jędrzeja Giertycha.

Z wyborów łódzkich wyciągnąć można wnioski, które dotyczą nie tylko Łodzi, ale całej Polski.

Istnieją w Polsce dwa obozy polityczne: obóz narodowy i obóz Frontu Ludowego, którego rdzeniem jest partia komunistyczna, a którego motorem i najwartościowszą kadrą są Żydzi (burżuazji żydowskiej nie wyłączając). Wszystko, co mieściło się między tymi dwoma obozami, - między dwoma kamieniami młyńskimi politycznej siły i politycznej aktywności, - zostało już właściwie zmielone na miazgę.

Nawet ludowcy, którym pewne odłamy prasy starają się robić reputację „trzeciego wielkiego obozu”, schodzą stopniowo z widowni, jako czynnik samodzielny. Duża ich część, - przeżarta przez komunistyczne jaczejki, - należy już po prostu do Frontu Ludowego. Część ta w szybkim tempie wzrasta i wzrastać będzie. A to, co do tej części nie ma możności należeć, to nieuchronnie zleje się z obozem narodowym, lub powlecze się w jego ogonie.

Niech się nie łudzą ci, którzy chcą znaleźć lekarstwo na nie dającą się pogodzić przeciwstawność dwóch obozów krańcowych w tworzeniu „centrum”, mającego stanowić watę, łagodzącą bezpośrednią walkę obozu narodowego z żydo-komuną. Centrum takie, - gdyby zaczęta po wyborach łódzkich, ożywiona krzątanina około jego zmontowania doprowadziła istotnie do czegoś w rodzaju jego narodzin, - może co najwyżej na czas pewien zamącić przejrzystość sytuacji. Zmienić jej jednak nie zdoła. Istnieją w Polsce (poza Rusinami i Niemcami - na wschodnich i zachodnich kresach) dwa tylko wielkie obozy polityczne - i na to nie ma rady.

Między tymi dwoma obozami toczy się walka. Walka ta będzie przybierać na sile - i będzie się toczyć tak długo, dopóki jeden z tych obozów nie osiągnie nad drugim zwycięstwa.

Nie zmieni tego stanu rzeczy również i to, że aparat państwowy, będący w ręku sanacji (która w społeczeństwie skurczyła się niemal do nicości) zajmować chce, czy chcieć będzie, pozycję neutralnego i łagodzącego ostrość tarć mediatora między obu walczącymi obozami.

Na to, aby być podobnym mediatorem, trzeba mieć samemu budzącą respekt siłę. Czy sanacja tę siłę posiada? Z całym spokojem odpowiedzieć możemy, - że nie!

W czasach, gdy rządy opierały się na odrębnej, a mocnej warstwie, czy kaście, - na szlachcie, czy na starej, wyrobionej, ożywionej duchem korporacyjnym biurokracji, - mógł monarcha czy kanclerz nawet przez czas długi rządzić wbrew głównej masie ludności. Ale dzisiejsze warunki, zwłaszcza w Polsce, są zupełnie inne.

Nasz obóz stoi w Polsce oko w oko z komuną i Żydami. Przyszłość Polski zależy od tego, czy w zmaganiu naszym obóz narodowy Żydów i komunę zwycięży - czy też zostanie przez nich pokonany. Nie istnieją w kraju siły polityczne, które by odpowiedzialność za przyszłość kraju na serio z nami dzieliły. Odpowiedzialność ta obciąża tylko i wyłącznie nas.

Odpowiedzialności tej się nie boimy. Atak żydo - komuny na Polskę gotowi jesteśmy odeprzeć, licząc na siły własne, oraz na to, że w decydującej chwili wszystkie czynniki szczerze polskie, jeśli nie w całości, to w przeważnej części, opowiedzą się także po naszej stronie.

Wiele oznak „na niebie i ziemi” wskazuje, że główny atak Kominternu, po nie udaniu się próby bolszewizacji Hiszpanii i innych niepowodzeniach na Zachodzie, zwrócony zostanie na naszą część Europy, a przede wszystkim - na Polskę. Czekają nas zadania wielkie i trudne.

Jeśli chcemy atak żydo - komuny odeprzeć od razu i w zarodku zdusić, - jeśli chcemy uniknąć rozdarcia i zniszczenia, związanego z wojną domową na wzór hiszpański - musimy być silni. Tak, aby wróg nie odważył się nas zaczepić. Zasada ,,si vis pacem, para bellum” ma wartość zarówno w polityce zewnętrznej, jak i wewnętrznej. To też wzmacnianie obozu narodowego - a wzmacnianie bezpieczeństwa wewnętrznego Polski - to są dziś synonimy.

Nie da się zresztą zaprzeczyć, że siły naszego przeciwnika są duże. Po pierwsze, dysponuje on trzy, czy nawet czteromilionową masą, skupionych w miastach, a więc w ośrodkach nerwowych kraju, urodzonych zwolenników Frontu Ludowego: Żydów. Po wtóre, dysponuje dużą częścią ludności ruskiej. Po trzecie, dysponuje wcale poważnymi zgrupowaniami ludności polskiej, zarówno w mieście, jak na wsi.

Nie ukrywajmy prawdy: nawet w Łodzi, będącej jedną z naszych twierdz, wśród rdzennie polskiej ludności ujawniona została obecność wcale mocnych ośrodków komunistycznych i socjalistycznych, - będących w mniejszości, ale istniejących.

Musimy tym siłom przeciwstawić mocny opór. Musimy, pomimo, że znajdujemy się w warunkach trudnych - i że aparat państwowy mamy dzisiaj raczej przeciw sobie.

I wiemy o tym, że radę sobie damy. Mając masy - i to takie masy, nie tylko ilościowo, ale jakościowo, - mając coraz tęższą warstwę przywódców, w której wybijają się w młodym pokoleniu jednostki tej miary, co przywódca narodowej Łodzi, adwokat Kazimierz Kowalski, - mając wielką ideę i kapitał wielkich zasług i doświadczeń, uosobiony w Romanie Dmowskim i jego generacji, - mając jasny plan działania i ścisłe polityczne wytyczne i cele, nie zmierzające tylko do odparcia wrogiego ataku, ale pozytywnie zwrócone ku wszechstronnej przebudowie i odrodzeniu Polski, - mając wreszcie po swojej stronie prawie wszystko, co najlepsze i najwartościowsze w narodzie, - nie boimy się ani odpowiedzialności, którą niesie z sobą wielka rozgrywka, ani odpowiedzialności, którą włoży na nas zwycięstwo.

Jesteśmy gotowi zarówno do wzięcia na siebie zadania obronienia Polski przed grożącymi jej dziś niebezpieczeństwami, jak i zadania pokierowania sterem Polski na przyszłość.

Łódź wyświetliła położenie. I nam, i krajowi pokazała, jaka odpowiedzialność ciąży na naszym obozie - i wykazała, że w naszym obozie leży zbawienie kraju.

nakładem własnym, Warszawa 1936

Krótka historia łódzkich "zinów" nacjonalistycznych w latach 1994-2006.

2011-12-20T22:13:00.003+01:00

Charakter ruchu narodowego w danym mieście najlepiej odzwierciedlają pisma, które ten ruch wydaje. Tak było również w Łodzi po 89 roku. Łódzkie środowiska narodowe zawsze były dosyć płodne w tej materii, sporo było różnego rodzajów zinów, biuletynów czy pisemek tzw drugiego a może nawet trzeciego obiegu. Dlatego czas aby przybliżyć ich historię...

W latach 90 wychodziły tutaj takie tytuły jak „Chrobry” „Teraz my” „Terrozourus” „Brukowiec” różne edycje i odmiany „Łódzkiego Szańca”, „Pod Prąd” . W obecnym stuleciu „Ortodoksja” biuletyn „Patria” i pismo „Dziedzictwo”, „Biuletyn Narodowego Odrodzenia Polski”.

Najdłużej na rynku wydawniczym utrzymał się „Łódzki Szaniec” ( w sumie 27 numerów !!!!!), który w kolejnych odsłonach ukazywał się nader regularnie.

Łódzki Szaniec powstał w roku 1995 w pierwszej edycji wyszło 13 numerów, których nakład oscylował w granicach ok. 200 sztuk. Następna odsłona tego pisma miała miejsce w 1997, niestety w tamtych czasach pismo ukazywało się w różnym formacie i z różną regularnością, co jednak nie przeszkadzało na powstanie kolejnych 7 numerów. Kolejna już ostania reedycja szańca miała miejsce dokładnie w sierpniu 1999 roku, a skończyła swój obfity żywot w 2000 roku wydając regularnie (co dwa miesiące) 7 numerów. Wieść niosła, że nakład ponad 200 sztuk rozchodził się niczym przysłowiowe świeże bułeczki. Niestety jego popularność oraz czasami niezbyt przemyślane sformułowania zawarte w tekstach, spowodowała, że zajęły się nim odpowiednie służby i ślad po nim zaginął. Pismo też przechodziło pewnego rodzaju metamorfozę merytoryczną i ideologiczną, będąc w początkowej fazie pismem typowo "endeckim", by ewaluować do narodowego radykalizmu.

Pozostałe pisma nigdy nie dorównały zarówno nakładem jak i regularnością „Szańcowi”, choć także sobie nieźle radziły.

Dosyć wcześnie pojawiają się także dwa pisemka - „Teraz My” i „Chrobry”. ”Teraz My” powstał tylko jeden numer, podobnie jak „Łódzki Szaniec” w roku 1995. Było to typowe odzwierciedlenie tamtych lat czyli klimat skinheads, ulica, subkultury i awantury, parę przedruków z gazet wydawany przez niejakiego „Czarnego”. Dosyć niewielka ilość ideowych tekstów.

W 1996 „Hektor” wydaje dwa numery „Chrobrego”, który odwoływał się do nurtu N – S. Czyli dużo o „rasie” i fascynacja „zakazaną” ideologią w polskim wydaniu. Niestety nie dotarłem do informacji na temat nakładów tych zinów, ale mogę się domyślać że na pewno nie przekroczyły 50 sztuk.

Terrorozaurus 1998 – 3 numery, nakład jednego numeru oscylował w granicach 50 sztuk z często „doróbką” bo szybko się kończył a było spore zapotrzebowanie. Podobnie „Brukowiec” którego również wyszły 3 numery w 1999 roku, oraz „Ortodoksja” rok 2000, niestety tylko jeden numer. Ciekawostką jest fakt, że powyższe pisma (Terrorozaurus, Brukowiec i Ortodoksja) były wydawane przez jedna osobą osobę (sic!!!!!), dosyć znaną w tamtych latach w środowisku.

Przez chwile wydawało się że na stałe zagości biuletyn Młodzieży Wszechpolskiej „Patria” (2000 r.) - dwa numery, jednak jego forma (dwie strony A4) i powszechna dostępność (rozdawany za darmo) nie przełożyły się na ogromną popularność. Po mimo nawet sporego nakładu.

Na chwile też zaistniało pisemko „Pod Prąd” (1999 r.), które zakończyło swoją egzystencje po jednym numerze i nakładzie ok. 30 sztuk.

Ostatnim poważnym akordem było pismo „Dziedzictwo” wydawane przez środowisko łódzkiego Narodowego Odrodzenia Polski. W latach 2001- 2004 wyszło ok. 10 numerów z nakładem ok. 100 - 150 sztuk. Królował w nim typowo narodowo – radykalny klimat.

W 2002 roku powstaje „Kurier Łódzki”, niestety tylko jeden numer.

Między 2004 a 2005 rokiem wydawany jest „Biuletyn Narodowego Odrodzenia Polski” – 3 numery, podobnie jak „Patria” rozdawany za darmo i czasami w formie zwykłej ulotki rozdawanej przy różnego rodzaju imprezach okolicznościowych.

Wartość merytoryczna czy szata graficzna, powyższych pisemek była dosyć zróżnicowana, jedne były dosyć ambitne inne mniej, prezentowały także wbrew pozorom różne spojrzenie na idee narodową. Choć po lekturze większości z nich można łatwo wywnioskować, ze autorzy byli pod wpływem dwóch organizacji MW i NOP i te poglądy dominowały na łamach. Niezmiernie rzadko się zdarzało, że ktoś wychodził poza ten schemat. W pismach z lat 90 zwłaszcza z połowy dekady zauważyć można także pewną fascynacje subkulturą skinheads, która to w środowisku narodowym w tamtych czasach była bardzo popularna.

Jedno jest pewne, każdy z autorów starał się, aby jego pismo jak najlepiej się prezentowało, czy to im wyszło pozostawiam do oceny czytelnikom.

Może w jakiś zakamarkach szaf czy starych biurek, robiąc porządek ktoś trafi na numer "Chrobrego", "Brukowca" czy "Łódzkiego Szańca", bo to są chyba już „białe kruki” ;) .*

Nadszyszkownik ;-)

* tekst ukazał się w "Dziedzictwie " nr 2 (8) Łódź 2007

Święta Bożego Narodzenia- ostatni bastion chrześcijaństwa

2011-12-19T21:19:00.000+01:00

Święta Bożego Narodzenia to czas wzajemnego zrozumienia, wybaczenia, miłości i generalnie wszelkich pozytywnych uczuć jakie przejawia człowiek. Ciekawą rzeczą jest fakt, że owe emocje w tym czasie przejawiają prawie wszyscy ludzie na całym świecie i to w zasadzie bez względu na to, czy są oni praktykującymi chrześcijanami czy nie.

Na ogół każdy stara się w owym świątecznym okresie być miłym dla swoich bliskich i nie tylko. Niektórzy twierdzą, że wcale nie byłoby tak, gdyby nie wszechobecna komercja i cała otoczka związana z wzajemnym kupowaniem sobie prezentów. Grupa pewnych socjologów stwierdziła, że Święta Bożego Narodzenia są od początku do końca komercyjne i nigdy nie cieszyłyby się taką popularnością, gdyby nie potrzeba napędzania rynku, który niewątpliwie dużo zyskuje tuż przed Wigilią. Moim zdaniem to stwierdzenie jest jednak przesadzone. Mimo coraz głębszej komercjalizacji, którą jesteśmy bombardowani ze wszystkich stron myślę, że każdy człowiek zwyczajnie potrzebuje takich dni, w których będzie mógł spotkać się z bliskimi i po prostu cieszyć się. Ktoś może powiedzieć, że do tego wcale niepotrzebne są święta, bo przecież każdy na własną rękę może okazywać uczucia rodzinie. Mimo wszystko uważam, że świat wyglądałby o wiele gorzej, gdyby nie było tych świąt. Wzbudzają one pozytywne uczucia nawet wśród ateistów, co jest ogromnym ewenementem i czymś na pewno bardzo budującym dla nas katolików. Coraz bardziej laicyzujące się społeczeństwo, które oddala się od Kościoła zmienia swoją postawę właśnie 24 grudnia. Ktoś kto na co dzień nie modli się i nie żyje po chrześcijańsku często zmienia się nie do poznania uczestnicząc w Wigilii. Może nie żyjemy w całkowicie laickim świecie? Może jeszcze jest co ratować?
Hubert

Po wyborach w Łodzi. Obserwacje i wnioski - Jędrzej Giertych (1936) cz.IV

2011-12-16T08:52:00.002+01:00

Proponuję oderwać się na chwilę od codziennych obowiązków i nerwów związanych z tym co się na świecie dzieje i przeczytać kolejną część wspomnień z pobytu Jędrzeja Giertycha w Łodzi z 1936 r. (KrzychuLDZ)

Kto zwyciężył?

Nie będę tu powtarzał wyliczeń cyfrowych. Sprawa ta jest wszechstronnie wyświetlona.

Jest rzeczą bezsporną, że obóz narodowy uzyskał przytłaczającą większość głosów polskich.
Czy większość ta wynosi istotnie 70 proc., czy też o parę procent mniej (dokładnie rzecz tę obliczyć, oczywiście, nie sposób) - to istoty rzeczy nie zmienia. Faktem jest, że polskie głosy, które padły na PPS., łącznie ze zmarnowanymi głosami chadeckimi, sanacyjnymi i list lokalnych, wynoszą w sumie dużo mniej, niż głosy, które padły na obóz narodowy.

Jest również rzeczą niemniej bezsporną, że PPS. zawdzięcza swe zwycięstwo w lwiej części głosom żydowskim. Czy głosów tych padło na listę PPS. 68.000, jak obliczaliśmy w „Warszawskim Dzienniku Narodowym”? Czy też mają rację ci, którzy twierdzą, że liczba ta była mniejsza? - Faktem jest, że głosy żydowskie o zwycięstwie PPS. zdecydowały.

Nie przekreślą tego faktu żadne sztuczne wyliczenia „Robotnika” i prasy żydowskiej, nie biorące w rachubę wzrostu frekwencji żydowskiej w r. 1936 (w porównaniu do r. 1934) o jakieś 40.000 głosów oraz okoliczności, że w 1934 r. głosy żydowskie padały na unieważnioną listę komunistyczną, a także na listę P. P. S. - Bundu i listę sanacyjną.

Jest dalej rzeczą bezsporną, że sukces P. P. S. jest właściwie sukcesem komuny, - bo to nie kadry partyjne P. P. S. i nie atrakcyjność ideowa P. P. S., ale raczej konspiracyjne kadry oraz atrakcyjność partii komunistycznej były (obok żydostwa) głównymi motorami listy nr 2.

Jest wreszcie rzeczą bezsporną, że sromotną i bezprzykładną klęskę poniosła w Łodzi sanacja. I to pomimo takich trick’ów, jak wypuszczenie w sobotę przedwyborczą ulotki z napisem: „Każdy Polak - narodowiec (!) głosuje na listę Nr. 7”, co w mniej wyrobionych żywiołach narodowych o tyle mogło wywołać zamieszanie, że lista narodowa w każdym okręgu nosiła inny numer. Jest rzeczą nie ulegającą wątpliwości (rozmawiając z ludźmi na miejscu, wie się o konkretnych faktach pomyłek, oraz o istotnych nastrojach ludzi, którzy na 7-kę głosowali), że lwia część owych 11.512 wyborców siódemki, to nie byli autentyczni sanatorzy, lecz albo zdezorientowani narodowcy, albo żywioły, idące za hasłem chrześcijańskimi, albo wreszcie członkowie „chadeckich” związków zawodowych.

Na inne listy sanacyjne (Z. Z. Z., P. P. S. - Frakcja, „naprawiacze” itp.) padło łącznie 4.797 głosów.

Najmniej wyświetlona jest sprawa głosowania Niemców. „Huraganowy ogień” propagandy żydowskiej i socjalistycznej sprawił, że opinia publiczna istotnie zaczęła przypuszczać, iż część Niemców oddała swe głosy na listę narodową. A tymczasem tak nie było. Gdyby zresztą tak było - to nie byłoby w tym nic zdrożnego: Łódź, to nie jest ani Bydgoszcz, ani Katowice, ani nawet Poznań, by można tam było przywiązywać zbytnią wagę do niebezpieczeństwa niemieckiego i by nigdy i w żadnych okolicznościach nie można tam było wchodzić w sojusz z Niemcami (trochę już podpolszczonymi) przeciw wspólnemu wrogowi: Żydom i komunie.

Jeżeli twierdzenie o głosowaniu Niemców na listę narodową prostuję, to nie dla tego, bym się podobną możliwością gorszył, ale po prostu dlatego, że jest to twierdzenie nieprawdziwe. Niemcy prawicowi głosowali ławą na listy własne, Niemcy lewicowi na listę PPS., która wprowadziła do Rady kilku Niemców-socjalistów.

Obóz narodowy nic nie czynił, by niemieckie głosy ku sobie przyciągnąć - i głosów tych nie otrzymał. Adwokat Klikar, który według „Robotnika” i Żydów miał być Niemcem, a którego osobiście znam, jest w istocie Polakiem-narodowcem.

Tak wyglądają wyniki wyborów w świetle cyfr.

Ważniejsze jest jednak, jak wygląda kwestia zwycięstwa, lub przegranej, - nie tyle cyfrowo, co politycznie.

Pod jednym względem PPS. odniosła sukces, a obóz narodowy poniósł porażkę: nie mamy już większości w Radzie Miejskiej. W tych jednak warunkach, w jakich wybory się odbywały, było to do przewidzenia i nie było na to rady.

Wybory łódzkie nie były jednak tylko wyborami do Rady Miejskiej. Był to zarazem plebiscyt. Obóz narodowy ogłosił przed wyborami, że kto głosuje na jego listy, ten, tym samym opowiada się za odebraniem Żydom w Polsce praw politycznych. Ogłoszenie tego plebiscytu było podstawą żądania, aby Żydzi wstrzymali się od głosu. Już z góry jednak prasa narodowa oświadczyła, że jeśli Żydzi nie uznają za stosowne od głosu się wstrzymać, to głosy ich nie będą w plebiscycie liczone.

Wśród ludności polskiej obóz narodowy uzyskał większość - i to znaczną. Plebiscyt został więc przez obóz narodowy wygrany. Pod tym względem odnieśliśmy wyraźne zwycięstwo.

Ale przejdźmy do dalszej oceny: Wybory, to nie są tylko wybory. To jest także sprawdzian nastrojów społeczeństwa, - a więc sprawdzian owocności pracy organizacyjnej i propagandowej, prowadzonej przez poszczególne stronnictwa.

Walczy w Polsce obóz narodowy z Frontem Ludowym (którego kośćcem i rdzeniem są komuniści i Żydzi). Walka na razie toczy się głównie o dusze mas.

Kto w tej walce jest górą?

Jak się okazuje, w Łodzi górą jesteśmy my. Bo oczywiście, nie walczymy o dusze mas żydowskich. Walczymy o dusze mas polskich. A masy polskie ławą opowiedziały się po naszej stronie.

W roku 1934 otrzymaliśmy (do spółki z chadecją) 98.000 głosów, co było jednak wynikiem nieustabilizowanego nastroju, wywołanego znanymi wypadkami, zajściami w katedrze łódzkiej, aresztowaniem przywódców łódzkich z adw. Kowalskim na czele itd. Dwa lata wystarczyły nam, by tę masę zwolenników koniunkturalnych przekuć na stałą, wierną, ostatecznie zdobytą kadrę 78.000 (bez chadecji) zdecydowanych narodowców. Możemy być z tego wyniku zadowoleni. Choć straciliśmy (po odliczeniu chadecji) około 10,000 głosów - reprezentujemy dziś o wiele większą siłę. Bo mamy już nie tylko sypkie głosy, ale zorganizowanych, przywiązanych ludzi.

Walka przedwyborcza, to nie była zresztą tylko rywalizacja sprawności organizacyjnej i propagandowej. To była częstokroć walka fizyczna. - Z walki tej wyszliśmy zwycięsko.

Nie prowokowaliśmy starć - ale z chwilą, gdy nas do starć zmuszano, umieliśmy w tych starciach nad przeciwnikiem zapanować. W żadnym większym starciu nie zostaliśmy pokonani. Ani jednego lokalu nie pozwoliliśmy sobie rozbić. Nie daliśmy się sterroryzować „partyzantką” drobnych napadów na narodowców, chodzących w pojedynkę. Przez cały czas akcji przedwyborczej, oraz w sam dzień wyborów, mieliśmy stałą nad bojówkami komuny przewagę. Może nie przewagę uzbrojenia (nasi ludzie - bronili się najczęściej improwizowanymi „paragrafami”, podczas gdy bojówki komunistyczne nieraz okazały, że posiadają broń palną), ale przewagę „morale”, - przewagę duchową, która naszym ludziom nawet w niekorzystnych sytuacjach dawała zwycięstwo.
Gdyby policja nagle z Łodzi gdzieś znikła, z pewnością nie bojówki komunistyczne, ale my bylibyśmy panami położenia w mieście.

Stwierdzenie tego faktu może nas napawać uzasadnionym zadowoleniem.

Koniec części czwartej.

11.12.2011 Manifestacja Antykomunistyczna Łódź

2011-12-13T23:28:00.001+01:00

11 grudnia br. łódzcy narodowcy zrzeszeni w organizacji Narodowa Łódź zorganizowali manifestację antykomunistyczną pod nazwą Idzie Antykomuna.

Obchody trzydziestej rocznicy wprowadzenia stanu wojennego rozpoczęto od mszy świętej w intencji ofiar stanu wojennego i w intencji Ojczyzny w kościele pw. Podwyższenia Świętego Krzyża przy ul. Sienkiewicza. Po mszy członkowie Narodowej Łodzi złożyli kwiaty pod Pomnikiem Ofiar Komunizmu.

Sama manifestacja zgromadziła około 400 osób ze środowisk narodowych: łódzkich oddziałów Obozu Narodowo-Radykalnego, Młodzieży Wszechpolskiej, Związku Żołnierzy NSZ, delegacje Brygad Lubelskiej, Częstochowskiej, Gdańskiej i Śląskiej ONR, Wodzisławskiej Inicjatywy Patriotycznej, Obozu Wielkiej Polski, wielkopolskich Autonomicznych Nacjonalistów, Opcji Społeczno-Narodowej oraz wielu niezrzeszonych patriotów. Manifestacja rozpoczęła się na pasażu Schillera, gdzie uczczono minutą ciszy ofiary stanu wojennego. Przemówienia wygłosili: Maciej Żekało - rzecznik prasowy Narodowej Łodzi, Jan Waliszewski - prezes Stowarzyszenia "Wspólnota Łódzka" i redaktor Aspektu Polskiego oraz Zbigniew Waprzko przedstawiciel ZŻ NSZ. Przypominano w nich stan wojenny i walkę Polaków z komunizmem oraz poruszano współczesne kwestie, takie jak bezkarność komunistycznych zbrodniarzy, działalność komunistów po 1989 roku, oraz zagrożenie płynące ze strony Unii Europejskiej i przyjęcia Euro. Następnie rozpoczął się marsz ulicą Piotrkowską w stronę pl. Wolności. W trakcie przemarszu wznoszono okrzyki antykomunistyczne, patriotyczne i narodowe, takie jak "Nigdy więcej komunizmu", "Wczoraj Moskwa, dziś Bruksela", "Wielka Polska Katolicka", czy "Bóg, honor i ojczyzna". Przechodnie pozytywnie reagowali na Idącą Antykomunę, wielu wyrażało swoje poparcie dla głoszonych przez narodowców haseł. Pod dotarciu do celu przemarszu, zebrani stanęli przed pomnikiem T. Kościuszki, gdzie przemówienie o zadaniach stojących przed młodym pokoleniem wygłosił Adam Małecki - prezes Młodzieży Wszechpolskiej Okręgu Łódzkiego. Następnie w oprawie płonących rac odśpiewano Mazurka Dąbrowskiego, a organizator zakończył manifestację.

tekst: A.M

Foto: Mariusz S, Marek L.

Idzie Antykomuna - relacje medialne!

2011-12-12T19:11:00.002+01:00

Manifestacja antykomunistyczna 11 grudnia przeszła ulicą Piotrkowską! Na marszu pojawiło się ok. 400 osób! Już wkrótce nasza relacja, na tę chwilę zamieszczamy informacje, które ukazały się w internetowych wydaniach lokalnych gazet oraz w Łódzkich Wiadomościach Dnia TVP, prosimy regularnie zaglądać na naszego bloga:

TVP Łódzkie Wiadomości Dnia (od 5 minuty) :
http://www.tvp.pl/lodz/informacja/lwd/wideo/11122011-1830/5875241
Dziennik Łódzki:

http://www.dzienniklodzki.pl/stronaglowna/482170,manifestacja-antykomunistyczna-w-lodzi-zdjecia,id,t.html

Gazeta Wyborcza: http://lodz.gazeta.pl/lodz/1,35153,10798681,Marsz__Idzie_antykomuna___w_Lodzi__ZDJECIA_I_FILM_.html

Polska Times:

http://www.polskatimes.pl/aktualnosci/482170,manifestacja-antykomunistyczna-w-lodzi,id,t.html

NaszeMiasto.pl:

http://lodz.naszemiasto.pl/artykul/galeria/1197665,manifestacja-antykomunistyczna-na-ul-piotrkowskiej-w-lodzi,id,t.html#430e7ee81f15ccf7,1,3,5

Uwaga! Informacja Porządkowa!

2011-12-10T07:08:00.001+01:00

1. Zapraszamy na Manifestację wszystkie osoby chcące upamiętnić ofiary stanu wojennego , domagające się ukarania komunistów za swe zbrodnie oraz rozliczenia członków systemu, który nosił niechlubną nazwę PRL , niezależnie od opcji politycznej czy organizacyjnej.

2. Biorąc udział w Manifestacji zobowiązujesz się do przestrzegania zasad zawartych w Informacji Porządkowej oraz do bezwzględnego stosowania się do poleceń Służby Porządkowej.

3. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do weryfikacji transparentów, flag i tym podobnych. Służba Porządkowa może nakazać schowanie takich materiałów jeśli uzna, iż są niezgodne z celem zgromadzenia. Osoby niepodporządkowujące się, zostaną usunięte z manifestacji.

Nie jesteś pewny czy Twój transparent może być dopuszczony? Skontaktuj się z Organizatorami.

4. Obowiązuje zakaz przynoszenia na manifestację swojego sprzętu nagłaśniającego i megafonów. Osoby, które przyniosą tego typu sprzęt bez uzgodnienia tego z Organizatorami, zostaną poproszone o oddanie go do depozytu. W przypadku odmowy – zostaną usunięte z manifestacji.

5. Organizatorzy mają prawo do usuwania z manifestacji osób, które zakłócają powagę wydarzenia – w szczególności osób nietrzeźwych, agresywnych, wulgarnych, oraz wszelkiej maści prowokatorów, którzy będą uznaniu za członków organizacji wrogo nastawionych w stosunku do organizatorów inicjatywy Idzie Antykomuna.

6. Namawiamy wszystkich do zabrania z domu biało-czerwonych flag. Również apelujemy o nie afiszowanie się z barwami klubów sportowych ze względu na możliwość prowokacji ze strony ludzi nie czujących bicia serca Narodu polskiego.

7. Informujemy także o zakazie odpalania środków pirotechnicznych i apelujemy o nie zakrywanie twarzy.

8. Jeżeli zgadzasz się na te warunki zapraszamy ! Przyjedź i zabierz znajomych oraz rodzinę ! Pokażmy naszym rodakom jak wygląda Idąca Antykomuna!

Narodowa Łódź

Młodzież Wszechpolska Okręg Łódzki

Obóz Narodowo–Radykalny Brygada Łódzka

PROSIMY O ROZPOWSZECHNIANIE INFORMACJI NA FORACH I PORTALACH.

Po wyborach w Łodzi. Obserwacje i wnioski - Jędrzej Giertych (1936) cz.III

2011-12-08T11:01:00.002+01:00

Ze względu na niedzielną manifestację antykomunistyczną w Łodzi i związanymi z nią późniejszymi relacjami dzisiaj przedstawiam kolejną część obserwacji i wniosków Jędrzeja Giertycha z pobytu w Łodzi w 1936 r. Zapraszam do czytania! (KrzychuLDZ)

Wybory łódzkie 1936 roku interesowały opinię publiczną nie tylko ze względu na ich wynik bezpośredni, ale również i ze względu na pewną ich stronę szczególną: sprawę głosowania Żydów.

Jak wiadomo, obóz narodowy wysunął hasło, iż wybory do Rady Miejskiej mają być zarazem plebiscytem, dotyczącym praw politycznych Żydów. Równocześnie w prasie narodowej wysunięto postulat, iż dla nadania większej jasności wynikom plebiscytu byłoby rzeczą wielce wskazaną, by Żydzi - jako z natury rzeczy nie mogący mieć w podobnym plebiscycie głosu - wstrzymali się 27 września od głosowania.

Wstrzymanie się Żydów, lub ich części, od głosowania, miałoby zresztą znaczenie nie tylko z punktu widzenia zwiększenia przejrzystości wyników plebiscytu. Gdyby ono było doszło do skutku - również i same wyniki wyborcze uległyby radykalnemu przekształceniu.

Prosty, choć rzecz prosta, tylko przybliżony rachunek pozwala stwierdzić, że gdyby 30 proc. tych Żydów, którzy dnia 27 września głosowali, od głosowania się wstrzymało, to przy pozostaniu bez zmiany wszystkich pozostałych wyników głosowania, wynik ostateczny zmieniłby się o tyle, że Stronnictwo Narodowe otrzymałoby 31 mandatów, PPS. - 33, listy żydowskie - 7 i Niemiecki Związek Ludowy - 1.

Gdyby polowa Żydów wstrzymała się od głosowania - obóz narodowy otrzymałby 35 mandatów, PPS. - 31, Żydzi - 6 i Niemcy - 1.

Gdyby zaś wszyscy Żydzi wstrzymali się od głosowania - to obóz narodowy otrzymałby 50 mandatów, PPS. - 18, chadecy i sanacja - 2 i Niemiecki Związek Ludowy - 2.

Jest rzeczą jasną, że w interesie przeciwników obozu narodowego - nie tylko przeciwników żydowskich - leżało, by Żydzi się od głosowania nie wstrzymywali.

Szeptano wśród Żydów przed wyborami, że narodowcy noszą się z zamiarem zastosowania wobec Żydów terroru, a w każdym razie jakiejś blokady lokali wyborczych. Prasa żydowska ogłosiła (rzecz charakterystyczna, że nie przed wyborami, ale już po nich) tekst nielegalnej ulotki, rzekomo rozrzuconej w Łodzi, w której wzywano Żydów do nie wychodzenia w dzień wyborów na ulice.

Czy istotnie były wśród narodowców łódzkich jakieś czynniki, czy żywioły, gotowe siłą przeszkodzić Żydom w głosowaniu? Nie jestem w stanie na to odpowiedzieć. W każdym razie jedno było pewne: z góry można było przewidzieć, że jeśli Żydzi będą głosować ławą (a w obecnej sytuacji politycznej w Polsce i w Łodzi nie mogą oni głosować inaczej, niż ławą), to Front Ludowy wraz z Żydami będzie stanowić w Radzie Miejskiej większość; jeśli natomiast Żydzi się w poważnym odsetku od głosowania wstrzymają - względną lub bezwzględną większość będzie mieć w Radzie Stronnictwa Narodowe.

To też sprawa głosowania, lub nie głosowania Żydów urastała do znaczenia zasadniczego politycznego problematu. Problematu, który decyduje o wyniku wyborczej rozgrywki.

Na kilka dni przed wyborami czuło się w Łodzi olbrzymie napięcie oczekiwania i niepokoju.

Żydowska prasa łódzka wiele miejsca poświęcała sprawie bezpieczeństwa wyborów, apelując do swych czytelników, by w imię zasadniczych interesów swojego narodu spełnili obowiązek wyborczy, - uspokajając ich, że władze zapewnią im pełne bezpieczeństwo - i w oględnej formie omawiając wytworzone obawami rzekomego terroru położenie. Równocześnie delegacje żydowskie udawały się do władz, prosząc o opiekę i zapewnienie im możności głosowania.

Ostatnie dni przed wyborami przyniosły rozstrzygnięcie. Rozplakatowana odezwa wojewody łódzkiego i inne publiczne enuncjacje władz wyjaśniły, że postawa aparatu państwowego będzie stanowcza i bezwzględna. Sprowadzono do Łodzi znaczne siły policyjne - w sumie wynoszące podobno 7.000 ludzi.

Już w sobotę było rzeczą jasną, że Żydzi będą głosować. To znaczy, za w wyborach zwycięży Front Ludowy.

Ranek niedzielny wstał słoneczny, lecz chłodny. Na ulicach w śródmieściu było raczej pusto.

Miasto robiło wrażenie obozu warownego. O ile na przedmieściach policji było niewiele, a miejscami (w czysto polskich okolicach) brak jej było zupełnie, o tyle w śródmieściu i na najczyściej żydowskim Starym Mieście, stały gęsto już nie posterunki, ale istne tyraliery posterunków policyjnych.

Każdy posterunek składał się co najmniej z dwóch ludzi. Na głowach hełmy szturmowe (francuskie, lub pruskie), na ramieniu karabiny, na karabinach lśniące w słońcu bagnety. Na plecach puszki z maskami gazowymi, u boku pałki gumowe. Takie dwugłowe, a czasem czterogłowe, marsowo wyglądające posterunki, stały gęsto obok siebie. Gdy się spojrzało w głąb którejkolwiek większej ulicy, widziało się ich długą linię, - istną tyralierę. Właściwie, nie jedną, ale dwie tyraliery, bo posterunki stały jednakowo gęsto na obu chodnikach.

Na pewnym, gęściej niż inne obstawionym odcinku ulicy Piotrkowskiej zmierzyłem krokami odległość od posterunku do posterunku. Było 16 kroków. To znaczy około 12 metrów.

Co 12 metrów dwóch uzbrojonych ludzi! A na przeciwległym chodniku - to samo!

Żydzi mogli się w tych warunkach czuć bezpieczni! Mimo to, samotnie chodzących po ulicach Żydów widziało się dość mało. Zwłaszcza starsi chodzili przeważnie gromadami. Widać było, że chcą tylko złożyć głos do urny - i spiesznie wracać do domu.

Za to młodzież żydowska wyległa na ulice - masowo. Także zresztą nie w rozsypce, - także gromadami. Ale gromadami zorganizowanymi, - mającymi postawę zaczepną, zawziętą, zaciekłą.

Co za typy! Krzywe nogi, - rude, kędzierzawe czupryny, - twarze brzydkie, piegowate jak indycze jaja, - krogulcze nosy, - ostre, drapieżne rysy. Na piersiach czerwone kokardy i kartki z cyfrą „2”. Istne postacie z antysemickiej karykatury. Ale nie było w nich nic śmiesznego. Brzydcy, odrażający, potworni, - czuło się w nich jednak siłę. I wolę i odwagę i żywiołowy rozmach. Nie jest to przeciwnik, którego można by lekceważyć! Mimo woli, na ich widok, przychodziła na myśl - Hiszpania. Z jaką rozkoszą podłożyliby żagwie pod katolickie, polskie kościoły! - Umieliby z pewnością za sprawę rewolucji, - za swoją sprawę, - i dzielnie walczyć i ofiarnie ginąć. Tych kilku Żydów, warszawskich i łódzkich, którzy zdołali dotrzeć do Hiszpanii, zaciągnąć się, jako ochotnicy, do ludowej milicji i zginąć na polu walki pod Irunem i Toledo (czytaliśmy ich nekrologi w żydowskich gazetach); wyglądali pewnie tak, jak oni. Ci zazdroszczą im pewnie zaszczytu udziału w hiszpańskiej wojnie - i przygotowują się do takiejże wojny w Polsce.

Zwycięstwo wyborcze Frontu Ludowego osiągnięte, było ponoć w lwiej części żydowskimi pieniędzmi. Na własne oczy stwierdziłem, że osiągnięte również zostało w lwiej części żydowską pracą i żydowskim wysiłkiem organizacyjnym.

Objechałem w dzień wyborów całe miasto wraz ze wszystkimi niemal przedmieściami. Nawet w czysto polskich dzielnicach widziałem, że rdzeń wszystkich grup socjalistycznych, rozdających numerki, obnoszących transparenty, rozrzucających ulotki, - stanowili młodzi Żydzi.

Na przedmieściach stanowili rdzeń - w śródmieściu stanowili niemal jedyną, działającą na rzecz PPS. siłę. Na Starym Mieście widziało się nawet Żydków w chałatach - z czerwoną kokardą i przypiętą na piersiach ,,dwójką”, - rozdających socjalistyczne „numerki”.

Wiem od szeregu przewodniczących komisji wyborczych i szeregu mężów zaufania (z którymi rozmawiałem), że żydowska burżuazja ławą głosowała na PPS, ostentacyjnie i zupełnie bez żadnego wyjątku wkładając Nr 2 do kopert. Najbogatsi fabrykanci nie stanowili tu wyjątku. Więcej: im zamożniejsi Żydzi - tym ostentacyjniej się po stronie PPS opowiadali.

Charakterystyczny jest wynik głosowania w XI obwodzie IX okręgu. Obwód to czysto żydowski: głosowało tam tylko 35 chrześcijan. Po obliczeniu głosów stwierdzono, że na Obóz Narodowy padły 32 głosy, a na PPS - 261 (reszta na Bund i inne listy żydowskie).

Jednym słowem: zwycięstwo Frontowi Ludowemu dali Żydzi. Po pierwsze przez to, jak głosowali. Po wtóre - i to przede wszystkim - przez to, że głosowali.

Koniec części trzeciej

Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych (ZŻNSZ) Okręg Łódzki kolejną organizacją w naszym Komitecie Poparcia!

2011-12-07T07:14:00.001+01:00

Kolejną organizacją, która dziś dołączyła do Honorowego Komitetu Poparcia inicjatywy Idzie Antykomuna - Manifestacja Antykomunistyczna w Łodzi jest Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych (ZŻNSZ) Okręg Łódzki.

http://nsz.com.pl/

Narodowe Siły Zbrojne (NSZ) – polska konspiracyjna organizacja wojskowa obozu narodowego działająca podczas II wojny światowej i w okresie powojennym. Po Armii Krajowej i Batalionach Chłopskich była to największa formacja polityczno-wojskowa podczas okupacji. Narodowe Siły Zbrojne w czasie okupacji liczyły według różnych danych od 80 tys. (w październiku 1943 - 72,5 tys.) do 100 tys. ludzi.

Prof. Jacek Bartyzel w Komitecie Poparcia Manifestacji Antykomunistycznej!

2011-12-05T16:09:00.002+01:00

Kolejnym członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Manifestacji Antykomunistycznej został dziś prof. Jacek Bartyzel - polski publicysta, działacz społeczny i wykładowca akademicki. W 2006 roku odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Bartyzel

Dziękujemy!

Po wyborach w Łodzi. Obserwacje i wnioski - Jędrzej Giertych (1936) cz.II

2011-12-04T09:44:00.005+01:00

Po tygodniu przedstawiam kolejną część obserwacji i wniosków Jędrzeja Giertycha z pobytu w Łodzi w 1936 roku. (KrzychuLDZ)

Pisałem już o napięciu walki (w znaczeniu nie przenośnym, lecz fizycznym) między obozem narodowym w Łodzi a Frontem Ludowym. Do tego, co napisałem, dodam jeszcze parę szczegółów.

Lokale organizacyjne Stronnictwa Narodowego - i odbywane w tych lokalach „odprawy” - wywoływały wrażenie, że się jest w siedzibie dowództw odcinków frontu, albo, jeszcze dokładniej, dowództw akcji partyzanckiej.

Po pierwsze dlatego, że widziało się w nich mnóstwo ludzi obandażowanych, a czasem ludzi okrwawionych, którym jeszcze opatrunku nałożyć nie zdążono. (Muszę tu zresztą stwierdzić - ku zgorszeniu warszawiaków, dziwiących się opieszałości policji - że nigdy z ust tych ludzi nie słyszałem ani narzekań, ani wołań o policyjne represje. Ludzie ci raczej wstydzili się swych ran i guzów, aniżeli je męczenniczo obnosili. Wstydzili się w myśl zasady, że „skoro się już bijesz, to raczę bij, niż bądź bity”. I muszę tu stwierdzić - znowu ku zgorszeniu ludzi, siedzących w bezpiecznym zaciszu stolicy — że opatrunki okrywały w Łodzi nie tylko narodowe głowy. Że, skoro się już bito, to narodowcy raczej bili, niż byli bici. Aczkolwiek, co również podkreślić należy, narodowcy starali się wszczynania niepotrzebnych walk i starć unikać).

Po wtóre, dlatego, że cała technika akcji, którą się tam widziało, dziwnie akcję wojenną przypominała. Mówiło się tam nie o czym innym, jak o panowaniu nad określonym, zasięg danego lokalu stanowiącym, terytorium. Oczywiście, przede wszystkim o panowaniu propagandowym, - o dokładnym wykonaniu codziennej roboty rozklejania afiszów, o systematycznym rozpowszechnianiu ulotek i „numerków” itd., tak, aby się w ręku każdego Polaka znalazły, o planowym przeprowadzeniu agitacji ustnej, docierającej we wszystkie zakamarki.

Obok tego jednak mówiło się i o panowaniu fizycznym: tu a tu sygnalizowano pojawienie się bojówek przeciwnika, które usiłują naszej akcji przeszkadzać; bojówki te trzeba zwalczyć i usunąć. Tu a tu konstatowano istnienie trwałych gniazd akcji przeciwnej; gniazda te trzeba naszą akcją osaczyć, wpływ ich sparaliżować, ekspansję uniemożliwić.

Akcja wyborcza nie obracała się w próżni, - nie była rzucaniem ulotek i haseł w bezdenną i niezbadaną topiel nieprzerobionej masy ludnościowej, - ale była systematyczną robotą organizacyjną, mającą za przedmiot określoną ulicę, określony blok domów, określony dom, określonego człowieka.

Ale to wszystko, to tylko dalszy ciąg uwag poprzednich.

Chcę zwrócić uwagę na coś innego. Zacznę znowu od obrazka, zaczerpniętego wprost z życia:

Teren: Koło Stronnictwa Narodowego na przedmieściu Koziny. Normalne zebranie Koła.
Wieczór sobotni 29 sierpnia.Obecnych z górą 200 osób, członków Koła. Przewaga mężczyzn, ale nie brak też i kobiet. Przewaga młodych, ale nie brak też i starych. Lud roboczy. Ręce twarde, spracowane, czasem pozbawione jednego, lub paru palców, poucinanych przez maszyny. Ubrania poniszczone. Kobiety przeważnie w chustkach, mężczyźni w dużym odsetku bez kołnierzyków i krawatów. Sami robotnicy. Twarze zacne, uczciwe, - jest w tych ludziach jeszcze coś z chłopów (wszak robotnik łódzki ze wsi wyszedł!), ale jest już i miejski pierwiastek inteligencji i obycia.

Nie będę mówił o treści referatu, ani o panującym na sali entuzjazmie i zaciętej woli walki i zwycięstwa. Ani o sprawności organizacyjnej, ujawnionej w metodycznym rozdzielaniu paczek ulotek między przedstawicieli poszczególnych obwodów. Chodzi mi w tej chwili o coś innego.

Przed trzema stolikami na sali u-stawiły się trzy długie kolejki. Jedna - to są ci, co zabierają ulotki
i załatwiają różne sprawy, związane z propagandą w obwodach. Druga - to są ci, co składają podpisy
pod listą kandydatów na radnych. (Listy Narodowe zgłoszono w Lodzi z dziesięciu tysiącami prawidłowo złożonych podpisów). Trzecia - to są ci, co płacą składki. Bo właśnie zbliża się pierwszy.

Długa kolejka prostych ludzi, z trudem zarabiających na chleb.
Skarbnik pokrzykuje na nich, aby się nie pchali. Oni pokrzykują na skarbnika, aby się śpieszył, bo przed rozpoczęciem zebrania załatwić ich nie zdąży.

Płacą, jeżeli się nie mylę, po złotówce. Każdy trzyma w ręku monetę i legitymację.
Skarbnik wystawia im kwit - i przykłada pieczątkę w odpowiedniej rubryce legitymacji.

Płacą. Z tych pieniędzy utrzymują lokal. Z tych pieniędzy pokrywają koszta propagandy. Z tych pieniędzy okazują pomoc swoim bezrobotnym, posyłają „wałówki” swoim aresztowanym, wypłacają zapomogi ich rodzinom. Z tych pieniędzy wysyłają poważne kwoty da Zarządu Okręgowego na ogólne koszta organizacyjne.

Stronnictwo Narodowe - to nie jest związek zawodowy. Robotnik nie ma z przynależności do Stronnictwa żadnych osobistych korzyści. A jednak płacą. Płacą chętnie - i płacą punktualnie.

To było przed rozpoczęciem zebrania. Na zakończenie zebrania przewodniczący oświadczył, że ponieważ są wybory - normalne fundusze na potrzeby Stronnictwa nie wystarczają. Trzeba złożyć składkę dodatkową.

Wyjęto talerz z pod karafki z wodą na prezydialnym stole. Młoda dziewczyna obeszła z tym talerzem salę. Nie było bodaj nikogo, kto by nie złożył datku. Byli tacy, co dawali po groszu, ale byli tacy, co dali znowu po złotówce.

Byłem w Łodzi na mnóstwie zebrań. Na każdym - zbierano pieniądze. Zbierano - spore kwoty.Akcja wyborcza obozu narodowego w Łodzi nie miała wielkich zasobów pieniężnych. Mimo to robiono dużo, - akcja ulotkowa i plakatowa na przykład budziły podziw prasy żydowskiej. Łódzki dziennik żydowski „Republika” kilkakrotnie rozpisywał się o „sugestywności” narodowej propagandy afiszowej i ulotkowej.

Akcja nasza z konieczności prowadzona była tanio. Obchodziła się bez płatnych pracowników, już nie mówiąc o płatnych bojówkach. Nasze plakaty rozklejane były ochotniczo przez członków Stronnictwa. Nie kupiono ani jednego kieliszka wódki.

Nikomu za nic w robocie przedwyborczej nie płacono. Ci narodowcy, którzy na czas wyborów przybyli do Łodzi z innych stron, korzystali z kwater darmowych, przeważnie w robotniczych rodzinach. Niektóre ulotki drukowane były - za darmo.

Ale mimo to - koszta akcji wyborczej były znaczne. I na koszta te pieniędzy na ogół nie zbrakło.Nie zbrakło, bo nie zawiodła ofiarność narodowców.

Ofiarność groszowo – złotówkowa. Płacili robotnicy, płaciło drobne mieszczaństwo łódzkie, płaciła uboższa inteligencja. Płaciły i inne ośrodki Stronnictwa Narodowego, - Warszawa, Pomorze i inne, - również z drobnych ofiar swe zasiłki składając. Zaledwie kilka, może kilkanaście nieco większych ofiar zamożniejszej łódzkiej inteligencji i mieszczaństwa zasiliło narodowy fundusz wyborczy.

Fundusze narodowe - to były - co się zowie - fundusze ludu. Z drobnych ofiar, z trudem zebrane, - oszczędnie i oględnie wydawane.

Fundusz wyborczy narodowy stanowił jaskrawe przeciwieństwo do funduszu PPS. Obfitość pieniędzy socjalistycznych rzucała się po prostu w oczy. Nie żałowano ich!

Jak wieść niesie, na akcję wyborczą w Łodzi sypnęli mocno groszem niektórzy fabrykanci żydowscy. Nie byłoby w tym nic dziwnego! Skoro mogli na PPS głosować (a że głosowali, to jest bezsporne),
to mogli i na PPS. płacić. Czy płacili? Nie byłem przy tym, - udowodnić tego nie mogę. Ale nikt mnie nie przekona, że wieść ta nie zawiera w sobie prawdy.

W każdym razie, jedno jest pewne. Socjal - komuna miała od obozu narodowego pieniędzy nieskończenie więcej. W ogóle, jaskrawo się w Łodzi odwróciły role. Burżuazja (żydowska) ławą głosowała na PPS., - ławą o wiele bardziej zwartą, niż żydowski lud (który głosował w dużym odłamie na partie żydowskie). Biedota (polska) w znacznej większości głosowała na listę narodową.

Obóz narodowy stoi w Łodzi pracą, walką i ofiarnością - polskiego robotnika.

O wy, Bridżograjcy, polska inteligencjo! Gdybyście widzieli te spracowane ręce polskiego robotnika, rzucające złotówki na pracę obozu narodowego! Wy, którzy nic, nigdy na żadne cele narodowe nie płacicie lub opędzacie się 50-groszową jałmużną, wymawiając się, że na więcej was nie stać! (Sam widziałem w Warszawie listę składek na wybory w Łodzi, na której grupa zamożnej inteligencji, rzekomo narodowej, zebrała w sumie, zbiorowym wysiłkiem... dwa złote).

Jeślibyście kiedyś ginęli pod kulami czrezwyczajek - to nie bardzo by mi was było żal. Boście sobie na to zasłużyli.

Polska ostanie się i bez was. Ostanie się dzięki woli, dzięki pracy, dzięki wysiłkom, dzięki ofiarności, dzięki hartowi, - robotnika-narodowca, chłopa-narodowca, drobnego mieszczanina-narodowca - i tej nielicznej garści inteligencji narodowej, która razem z narodową masą ludową ponosi ofiary, - pracuje, walczy, boryka się z przeciwnościami, znosi prześladowania - i płaci.

Tak jest. I płaci.

Koniec części drugiej.

Msza Święta przed Manifestacją

2011-12-02T10:23:00.001+01:00

11 grudnia przed manifestacją antykomunistyczną odbędzie się msza Święta w intencji Ojczyzny i ofiar Stanu Wojennego. Będzie miała miejsce o godz. 13 w kościele Podwyższenia Św. Krzyża (ul. Sienkiewicza 38 - kościół naprzeciwko Stow. Robotników Chrześcijańskich).

Łódź tonie w długach...

2011-12-01T20:41:00.001+01:00

Przez ostatnie 10 lat Łódź powiększyła stan swojego długu z 350 milionów do 1 miliarda 389 milionów złotych. W przeliczeniu na jednego mieszkańca oznacza to zwiększenie długu z 443 zł w 2001 roku do 2100 zł pod koniec 2011 roku.

Władze naszego miasta jak zawsze tłumaczą się kredytami, które muszą zaciągać, aby następnie uzyskać dofinansowanie na inwestycję z ramienia Unii Europejskiej (instytucje unijne wymagają tzw. wkładu własnego w przypadku dużych przedsięwzięć).

Jak podaje portal lodz.naszemiasto.pl, największe miasto województwa łódzkiego zadłużone jest w 7 bankach krajowych, 2 zagranicznych oraz Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Spłacenie tego zadłużenia planowane jest dopiero na 2031 rok.

Prezydent Miasta Łodzi Hanna Zdanowska (PO) już zapowiedziała na 2012 rok pakiet kolejnych kredytów, które zamierza zaciągnąć, opiewających na kwotę 535 milionów złotych. Prócz tego władze Łodzi planują wyemitować obligację na sumę 221 milionów złotych.

Według wstępnych planów szczytowym okresem zadłużenia dla naszego miasta ma być rok 2014, gdzie dług wyniesie 2,3 miliarda złotych, przy planowanych dochodach 3,5 miliona złotych.

Dzięki portalowi lodz.naszemiasto.pl dowiadujemy się także o zadłużeniach innych polskich miast w przeliczeniu na jednego mieszkańca:

Dług większy niż w Łodzi:

• Wrocław – 3586 zł
• Warszawa – 3410 zł
• Kraków – 2823 zł
• Gdańsk – 2665 zł
• Poznań – 2405zł
• Białystok – 2337 zł
• Lublin – 2237 zł

• Łódź – 2122 zł

Dług mniejszy niż w Łodzi

• Rzeszów – 2038 zł
• Bydgoszcz – 1994 zł
• Szczecin – 1757 zł
• Katowice – 1567 zł

Tymczasem wiceprezydent Łodzi, Arkadiusz Bednarek (38 lat, na stanowisku od pół roku) w środę na konferencji prasowej chwalił się, iż na koncie jak do tej pory ma same sukcesy. Dla uwiarygodnienia swoich słów rozdał dziennikarzom wykaz jego osiągnięć zajmujący, aż pięć stron. Oj zdolny też nasz wiceprezydent, łatwo zauważyć, że w kwestiach ukazywania dobrej miny do złej gry nie jest najgorszy. Żeby było śmieszniej pan Bednarek do własnych sukcesów zaliczył także rozpoczęcie prac przy budowie Trasy Górna i remont ul. Limanowskiego, które to zapoczątkował w 2010 roku Dariusz Joński. Kiedy atmosfera żartu zaczęła opadać, wiceprezydent Łodzi nie pozostał temu bierny i niczym zawodowy komik natychmiast zareagował, a mianowicie murem stanął za swoją decyzją włączaniu latarni ulicznych długo po zachodzie słońca i wyłączaniu ich sporo przed wschodem. Na koniec nie omieszkał niczym prawdziwy wirtuoz sceny spuentować swojego wystąpienia tym oto cytatem: "Ja mam taką dewizę, że staram się żadnej decyzji nie żałować, tylko wyciągać wnioski"

Kiedyś w telewizji polskiej emitowany był taki program publicystyczny "Co z tą Polską?" (sic!), mimo paskudnych skojarzeń postawię równie ambitne pytanie "Co z tą Łodzią?". Niestety nie wiem, kiedy uzyskam na nie wiarygodną odpowiedź, bo jeśli wiceprezydenta nie da się zapytać, to kogo...

REKOLEKCJE ADWENTOWE W DUCHU ŚW. MAKSYMILIANA

2011-11-29T23:02:00.001+01:00

„Ćwiczenia duchowe mają pierwszorzędne znaczenie

tak dla udoskonalenia przyrodzonych władz człowieka,

jak przede wszystkim dla urobienia człowieka nadprzyrodzonego,

czyli chrześcijanina.”

Pius XI, „O znaczeniu rekolekcji zamkniętych

Kolejny raz mamy możliwość uczestnictwa w rekolekcjach adwentowych, sprawowanych przez księży z Bractwa św. Piusa X. Głównym ich tematem będzie postać św. Maksymiliana Marii Kolbego oraz dzieło jego życia – Rycerstwo Niepokalanej. Przypomnę, że bieżący rok był ogłoszony rokiem św. Maksymiliana, a 14 sierpnia obchodziliśmy 70. rocznicę jego męczeńskiej śmierci. Warto także wspomnieć, że 17 października minęły 94 lata od powstania Militia Immaculatae (MI), czyli Rycerstwa Niepokalanej. Miało to miejsce w Rzymie, gdzie młody zakonnik zetknął się z silną anty-katolicką propagandą, której niestety towarzyszyła bierność tak wiernych, jak i wielu duchownych. Z podobną sytuacją mamy do czynienia również i teraz. Zwłaszcza w Polsce. Jeśli więc dla tego wielkiego świętego jedyną droga naprawy ówczesnego stanu rzeczy była „odnowa wszystkiego w Chrystusie przez Niepokalaną”, to warto chyba abyśmy i my poznali metody walki oraz środki jakimi Rycerstwo się posługiwało. Dodam tylko, że od momentu założenia MI na ziemiach polskich co roku wstępowało do niej po kilkadziesiąt tysięcy osób, a tuż przed wybuchem II wojny światowej zrzeszało ono milion (!) członków. Dodatkowym bodźcem do uczestnictwa w tych rekolekcjach niech będzie możliwość przystąpienia do Milicji Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji, która jest kontynuacją ruchu zainicjowanego przez św. Maksymiliana. Uroczystość ta będzie miała miejsce na zakończenie rekolekcji, czyli po uroczystej niedzielnej Mszy Świętej, oczywiście w rycie trydenckim. Szczegółowy program rekolekcji wygląda następująco:

2 grudnia (piątek)

16.30 – różaniec (możliwość spowiedzi)

17.00 – wykład

18.00 – Msza Św. ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa

18.45 – Godzina Święta ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa

3 grudnia (sobota)

16.30 – różaniec (możliwość spowiedzi)

17.00 – wykład

18.00 – Msza Św. ku czci Niepokalanego serca NMP

18.45 – wykład

19.30 - Godzina Święta ku czci Niepokalanego serca NMP

4 grudnia (Niedziela)

09.00 – różaniec (możliwość spowiedzi)

09.30 – wykład

10.00 – Msza Św. ku czci Niepokalanego serca NMP

11.15 – wykład

12.00 – uroczyste przyjęcie nowych członków do Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji.

Rekolekcje wygłosi Przełożony Generalny FSSPX na Europę Środkowo-Wschodnią, ks. Karl Stehlin, a odbędą się one w łódzkiej kaplicy pw. św. Piusa V, przy ul. Wschodniej 74. Serdecznie zapraszamy !

Marek

„Mamy trzy fronty do zdobycia dla Niepokalanej.

Pierwszym i najważniejszym frontem jesteśmy my sami,

więc musimy najpierw zdobyć samych siebie dla Niepokalanej.

Bez tego nie ma mowy o podbojach innych frontów.

Drugim frontem jest nasze najbliższe otoczenie.

Trzecim i ostatnim jest już cały świat, wszystkie narody.”

św. Maksymilian M. Kolbe

Idzie Antykomuna - Manifestacja Antykomunistyczna w Łodzi

2011-11-28T21:37:00.002+01:00

13 grudnia minie trzydzieści lat od czasu, kiedy jeden z największych zbrodniarzy komunistycznych gen. Wojciech Jaruzelski wprowadził w Polsce stan wojenny. W wyniku tej decyzji, wymierzonej bezpośrednio przeciwko Narodowi Polskiemu, śmierć ponosili niewinni ludzie. Osoby odpowiedzialne za te działania nie zostały osądzone do dnia dzisiejszego. Już 11 grudnia odbędzie się w Łodzi Manifestacja Antykomunistyczna pod hasłem "Idzie Antykomuna", która ma na celu oddanie czci Polakom i Polkom walczącym z komunistycznym okupantem oraz wyrażenie sprzeciwu wobec bierności kolejnych władz III RP w wymierzaniu sprawiedliwości komunistom. Po 1989 roku żadna z grup rządzących Polską nie zabiegała o procesy sądowe, w sprawie zbrodniarzy odpowiedzialnych za skutki stanu wojennego. Wielu działaczy komunistycznych po obradach okrągłego stołu znalazło swoje miejsce w życiu społecznym i politycznym naszego kraju. Takiej sytuacji mówimy stanowcze NIE! 11 grudnia przemaszerujemy ulicami Łodzi, aby zwrócić uwagę polskiego społeczeństwa na niebezpieczne lewicowe idee, które wciąż są obecne w polskiej rzeczywistości. Nie zapominaj, ilu Twoich niewinnych rodaków zostało zamordowanych przez komunistów! Oni nie bali się wyrażać swoich poglądów! Przyjdź 11 grudnia o godzinie 17:00 na Pasaż Schillera i okaż swój sprzeciw wobec czerwonym, zbrodniczym ideologiom! Precz z komuną!

Idzie Antykomuna - Manifestacja Antykomunistyczna
11 grudnia 2011
godz. 17:00
Pasaż Schillera

Zapraszamy
Inicjatywa Narodowa Łódź
Obóz Narodowo-Radykalny Brygada Łódzka
Młodzież Wszechpolska Okręg Łódzki

Link do wydarzenia na facebooku: http://www.facebook.com/e...208240662586412
Adres bloga poświęconego tej inicjatywie: www.idzieantykomunalodz.blogspot.com

Po wyborach w Łodzi. Obserwacje i wnioski - Jędrzej Giertych (1936) cz.I

2011-11-27T19:46:00.005+01:00

"Po wyborach w Łodzi..." to wrażenia J.Giertycha jakie wywiózł z Łodzi w 1936 roku. Pojawią się one na blogu w pięciu częściach. Myślę, że warto je czytać, przedstawiają one bowiem panujący klimat w Łodzi w 20-leciu międzywojennym. Dla miłośników historii i nie tylko. A teraz oddaję już głos J.Giertychowi. (KrzychuLDZ)

Gdy opuściłem Łódź i powróciłem do Warszawy - doznałem najwyraźniej tego uczucia, jakie się ma, wracając z frontu na tzw. „Hinterland”.

Zakisły światek warszawski, - cienka warstewka zimnej „skorupy”, okrywającej gorącą głąb „lawy” kraju, - żyje sobie swoim życiem, obojętny na to, co nurtuje milionowe masy narodu. Ploteczki, roztrząsanie „wielkich” problematów w rodzaju tego, co myśli i jak zamierza postąpić p. X. lub p. Y., albo jakie się snują intrygi w tej, czy innej sanacyjnej koterii, - no i partia bridża. Życie owadów na listku rzęsy, - życie, które lada zmarszczka na powierzchni stawu zatopi.

A tymczasem w kraju toczy się dramatyczna walka. W treści identyczna, choć w formach, jak dotąd, chwała Bogu jeszcze (i oby nigdy) nie tak ostra, jak w Hiszpanii. Walka Narodu - z ofensywą komunizmu, która u nas, w naszych specyficznych polskich warunkach, jest równocześnie jawną ofensywą żydostwa.

Wracam z frontu. Bo front wyborczy w Łodzi nie był (i nie jest) tylko frontem w znaczeniu przenośnym, ale był (i jest) frontem walki. Walki, w której się nawet leje krew.

By od razu wprowadzić czytelnika ,,in medias res”, pokażę mu parę łódzkich obrazków.

Oto sobota przedwyborcza. Późny wieczór. Chcę zobaczyć, co słychać na Widzewie, - odległym przedmieściu, uchodzącym za gniazdo komuny.

Uchodzącym zresztą niesłusznie. Jak wykazały wybory, w dzielnicy tej padło 9.143 głosy na Stronnictwo Narodowe (poza tym 1.443 na chadecję i 260 na Stow. właśc. nieruchomości - chrześcijan), a tylko 8.985 na listę Frontu Ludowego, na którą w dodatku padła lwia część miejscowych głosów żydowskich.

Reputacja Widzewa, jako gniazda komuny, wynika stąd, że pod opiekuńczymi skrzydłami p. Kohna (właściciela Widzewskiej Manufaktury), Front Ludowy czuje się tu szczególnie dobrze. Socjalistyczny „Łodzianin” wyraża się bardzo ciepło - i zapewne nie bez powodu - o „kierowniku pewnej wielkiej manufaktury”, pod którym nietrudno się p. Kohna domyślić.

Wysiadam, o jeden przystanek wcześniej, niżby należało, idąc wprost do miejscowego lokalu Stronnictwa. Nikt mnie tu nie zna, mogę więc sobie pozwolić na samotną przechadzkę po ulicach Widzewa.

Robię rozległy łuk przez puste, słabo oświetlone uliczki. Na każdym płocie, na każdym murze wielkie napisy czarną farbą, oraz naklejone ulotki i plakaty. Wszystko narodowe! Socjalistycznych prawie nie widać.

Rozklejali je w nocy robotnicy - narodowcy. Za dnia pracują w fabrykach (o ile nie są bezrobotni), w nocy uczestniczą w akcji propagandowej. Nie są to płatni „tapeciarze”! Pracują noc w noc, tylko z poczucia narodowego i organizacyjnego obowiązku. Jedyna zapłata, jakiej mogą się spodziewać, to są guzy i rany, zadawane przez komunistyczne bojówki, usiłujące „malarzom” i „rozklejaczom” narodowym przeszkadzać – oraz perspektywa utraty pracy, jeśli pracodawca - Żyd się dowie, że ma do czynienia z zorganizowanym narodowcem.

Okólną drogą, obok lokalu PPS, przez tor kolejowy, obok fabryki nici, poprzez jakieś ciemne, bezludne uliczki, zbliżam się do lokalu Stronnictwa Narodowego. Już z daleka widać na chodniku nieruchomo stojące postacie. To rozrzucone z dala od lokalu czujki, obserwujące ulicę. Komunistyczne bojówki nieraz próbują (grupami w kilkudziesięciu) napadać w nocy na nasze lokale, z zamiarem ich zdemolowania. Ani razu nie udało im się zamiaru tego urzeczywistnić... Nie udało im się dlatego, że umiano im w porę zgotować odpowiednie przyjęcie.

Przed lokalem stoi kilku mężczyzn. Pozdrawiam ich wyrazem „Czołem!”

- Czołem! - odpowiadają przyjaźnie, ale pytająco. Legitymuję się, kto jestem.

Wprowadzają mnie do środka. W dwóch pokojach kilkudziesięciu mężczyzn, przeważnie młodych, siedzi przy stołach i spożywa właśnie kolację. To „załoga” lokalu. Kilkanaście kobiet, - żon, sióstr, matek, córek, - podaje im do stołu.

- Co słychać?

- Wszystko w porządku. W całym Widzewie od wczoraj spokój.

- A co było wczoraj?

- Jeden napad.

- Na lokal?

- Nie. Na ulicy. W kilkunastu na jednego.

- Żyje?

- Żyje. Tylko pokrajany nożem. Z tyłu.

- Za co go napadli?

- Mieli go na oku. Śledzili go i po ciemku dopadli. Szedł sam. A mówiliśmy mu ciągle, aby sam nie chodził!

- Co to za ludzie, ci napastnicy?

- Bojówkarze. Zwerbowani z mętów, - złodziei i łobuzów. Socjalizm mieć z nich pożytku nie będzie. To tylko na wybory. Za pieniądze...

- Dużo dostają?

- Osiem złotych dziennie, wyżywienie i wódkę.

- Dobrze się biją?

- W kilkunastu na jednego - owszem. Ale już we dwóch na jednego - nie. To przeważnie tchórze.

Dodać trzeba, że oprócz płatnych bojówek, Front Ludowy ma też i silne bojówki „ideowe”. Te składają się wyłącznie z Żydów.

- Dam koledze dwóch ludzi jako osłonę. Bezpieczniej! Bo kolega wyszedł z naszego lokalu.

Tak wygląda Widzew. Od kilku tygodni noc w noc pilnuje narodowego lokalu liczny zastęp robotników. Nikt im za to nic nie płaci, - nikt ich do tego nie zmusza. Dobrowolnie spełniają to, co uważają za swój obowiązek. Spełniają z wielkim poświęceniem: wszak nie łatwo jest decydować się na niewygody czuwania przez noc w pustej sali po całodziennej, ciężkiej pracy. Nie widać u nich ani znudzenia, ani znużenia, - tylko zaciętość i jakiś niemal religijny zapał. Trudno uważać lokal Stronnictwa Narodowego na Widzewie za Alkazar - ale czuje się, że ci ludzie w razie potrzeby i w Alkazarze mogliby się znaleźć.

Takich lokali widziałem mnóstwo. W całej Łodzi. W lokalach tych ogniskuje się akcja - a dokoła nich toczy się walka.

Bywały noce, w których padało po kilkunastu lżej, lub ciężej rannych. Przed niektórymi lokalami staczane były istne bitwy.

Zgorszony warszawiak zapyta: a cóż na to policja? - Policja robiła, co mogła, by do starć nie dopuścić. Ale napięcie walki dwóch obozów jest już w Łodzi tak wielkie, że wylewa się poza granice tego, co na co dzień, zwykłym aparatem policyjnym można opanować.

W Łodzi toczy się wojna domowa, - podjazdowa, niejako pokątna, ale wojna. W tej wojnie narodowcy byli stale, nieprzerwanie zwycięscy.

Nie mogli jednak doszczętnie zmóc żydowsko - socjalistyczno - komunistycznej koalicji, gdy chodziło już nie o starcia, ale o głosy. 35 proc. ludności żydowskiej można w Łodzi w głosowaniu pokonać tylko wtedy, gdy znikną wskutek abstynencji wyborczej, albo się gruntownie rozbiją. Bo owo minimum 15 proc. głosów chrześcijańskich, potrzebne im do zdobycia większości, zawsze zdobyć mogą u Polaków i Niemców.

Koniec części pierwszej.

Tadeusz Łabędzki(1917-1946)

2011-11-27T08:47:00.002+01:00

Chciałbym dzisiaj przypomnieć osobę Tadeusza Łabędzkiego, który był związany ze stolicą województwa łódzkiego. Jego biografia jest zarówno piękna jak i tragiczna. Warto również wspomnieć, że na kamienicy, w której mieszkał T.Łabędzki znajduje się tablica upamiętniająca. Notka biograficzna pochodzi ze strony endecja.pl.(KrzychuLDZ)

Tadeusz Łabędzki urodził się 23 grudnia 1917 roku w Filadelfii w USA, gdzie wyemigrował jego ojciec Bronisław Łabędzki zesłany na Sybir za zorganizowanie strajku szkolnego w 1905 roku, z którego to zesłania udało mu się uciec. Łabędzcy wrócili do Wolnej Polski w 1919 roku. Tadeusz ukończył szkołę średnią w Łodzi, gdzie w znanym gimnazjum im. M. Kopernika otrzymał maturę w 1936 r., po czym rozpoczął studia w wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Od bardzo wczesnych lat związany był ze Stronnictwem Narodowym, działał w Narodowej Organizacji Gimnazjalnej, a podczas studiów brał udział w wielu akcjach i manifestacjach młodzieży narodowej, głównie na terenie Warszawy. Podczas jednej z nich zostaje zatrzymany przez policję i grozi mu relegacja z uczelni.

W latach 1937-1939 zostaje redaktorem naczelnym "Wszechpolaka" pisma organizacji Młodzież Wszechpolska - Związek Akademicki. Pismo to wznawiane było podczas okupacji hitlerowskiej i po wojnie, przestało się ukazywać po aresztowaniu Łabędzkiego. Do konspiracji włączył się natychmiast już w jesieni 1939 roku, jako współorganizator i jeden z przywódców Narodowo-Ludowej Organizacji Wojskowej będącej odłamem Stronnictwa Narodowego. Pod pseudonimami "Jacek" i "Jacek Białynia" pisał teksty i pracował nad koncepcjami programowymi.

W 1941 roku powrócił wraz z całą NLOW do organizacji Stronnictwa, a po rozmowach prowadzonych w 1943 roku z Januszem Kornasem, Władysławem Furką, Zygmuntem Zagórowskim i Januszem Goryczkowskim utworzona zostaje jednolita organizacja Młodzieży Wszechpolskej (MW). Tadeusz staje na czele Chorągwi Warszawskiej, najsilniejszej i najbardziej znaczącej ze wszystkich. Terenem działania MW są przede wszystkim ośrodki tajnego nauczania, a programem przygotowanie młodzieży do stawiania czoła obcej, importowanej ze Wschodu ideologii. Dla ruchu narodowego nie ma wątpliwości, że Hitler wojnę przegrał, a głównym wrogiem pozostaje w tej sytuacji jego niedawny sojusznik – Stalin.W tym samym czasie, kiedy Tadeusz Łabędzki kolportował "Wszechpolaka", trwało mordowanie narodowców. Komuniści, zarówno ci przywiezieni z ZSRR jak i "krajowcy", uznali likwidację ruchu narodowego za zadanie najważniejsze, wiedząc, że w nim mają najbardziej zdeterminowanych, świadomych, konsekwentnych przeciwników. W rozkazie z dnia 15 lutego 1945 roku generał Bolesław Kieniewicz, dowódca KBW nakazywał: "Atak kierować przede wszystkim przeciwko członkom NSZ".Dla wielu ludzi wychowanych w miłości ojczyzny Polska Lubelska nie była ich ojczyzną. W walce o swoje ideały poświęcali życie. Jednym z nich był Tadeusz Łabędzki.

7 kwietnia 1946 roku został aresztowany w "kotle" w mieszkaniu Leszka Roszkowskiego przy ulicy Gdańskiej. Po aresztowaniu został przewieziony do MBP w Warszawie. Czy był już torturowany w Łodzi, przez oprawców Moczara, czy też całe śledztwo przeprowadziła Warszawa? Właśnie w Warszawie w areszcie śledczym przy ulicy Chałubińskiego jeden z uratowanych znajomych Tadeusza Łabędzkiego twierdził, że widział jego ciało przenoszone korytarzem. Ktoś inny widział porzucone ciało Łabędzkiego obok prosektorium Akademii Medycznej przy ulicy Oczki. Być może, a istniało bardzo wiele poszlak na to wskazujących, ciała swych ofiar komuniści przekazywali Akademiom Medycznym dla celów sekcji. Ciało Tadeusza Łabędzkiego służyć więc miało studentom do lekcji anatomii.

Nie wiemy jak umierał Tadeusz Łabędzki. W śledztwie, sadząc na podstawie przebiegu procesu jego kolegów i ich późniejszych relacji, nie powiedział nic.

Na podstawie tygodnika "Młoda Polska" nr 10.

Źródło: Wszechpolak nr 2/1993 (89)

Pusty patriotyzm i humanistyczny nacjonalizm

2011-11-24T13:45:00.003+01:00

Współczesne społeczeństwo powszechnie akceptuje i może nawet promuje tzw. patriotyzm. Patriotyzm jest dziś rozumiany jako dbanie o Ojczyznę, poszanowanie jej i oddawanie czci. Czym jest owa Ojczyzna? Jest to przede wszystkim ziemia, a więc miejsce, w którym żyjemy itd. Postawa patriotyczna jest bez wątpienia bardzo szlachetna i pożądana, wywołuje ona niezwykle pozytywne skojarzenia oraz uczucia. Wiadomo kto jest polskim patriotą tutaj w Polsce, natomiast co z Polakami żyjącymi np. na Litwie? Ci honorowi i cnotliwi ludzie, którzy zachowują kulturalną postawę i dbają o swoją okolicę również są polskimi patriotami? A może litewskimi? Niektórzy odpowiedzą, że oczywiście polskimi, jednak w takiej sytuacji ów patriotyzm nie zgadza się z powszechnie przyjętą definicją. Czy Polak z Wilna, który dba codziennie o swoje miasto nie jest już litewskim patriotą? Moim zdaniem sam ten ”powszechnie przyjęty” patriotyzm nie może być autentyczny, ponieważ ewidentnie czegoś mu brakuje.

A co z nacjonalizmem? Otóż w tej postawie konkretnie wiadomo o co chodzi. Naród to wspólnota ludzi. Polak jest Polakiem bez względu na miejsce, w którym się znajduje. Miłość do Narodu to uczucie o wiele silniejsze niż patriotyzm, który odnosi się do ziemi, czyli do miejsca względnego. Dziś ktoś może mieszkać tu, a jutro gdzieś zupełnie indziej i niekoniecznie dlatego, że nie czuje przywiązania do Polski, lecz np. z powodu braku pracy lub rozwiązania różnych sytuacji życiowych. Każdy ma swoją Polskę we własnej świadomości i to właśnie poczucie przywiązania do Narodu, a nie do Ojczyzny stanowi istotę budowania więzi między Polakami.

Hubert

Podziękowania dla emisja.tv

2011-11-22T06:15:00.001+01:00

Podziękowania należą się emisja.tv za doskonałą współpracę i kawał dobrej roboty!

Zaproszenie na spotkanie "Marsz Niepodległości - prawda i manipulacja"

2011-11-21T11:30:00.002+01:00

Członkowie Ligi Polskich Rodzin w Łodzi zapraszają na spotkanie
"Marsz Niepodległości - prawda i manipulacja",
które odbędzie się w dniu 23 listopada 2011 roku (środa) o godzinie 18
w lokalu Wspólnoty Łódzkiej przy ul. Piotrkowskiej 17 w Łodzi
(II piętro, lokal 234).

Zapraszam również do zapoznania się z moim spojrzeniem na Marsz Niepodległości dostępnym pod adresem: http://jan-waliszewski.blog.onet.pl

Jan Waliszewski

Rozważania o autorytecie

2011-11-20T08:13:00.001+01:00

O sprawie autorytetów we ówczesnym świecie wspomina się dosyć często. Niestety, osoby promowane obecnie jako wzór do naśladowania to raczej karykatury autorytetów. Chciałbym zatem omówić znaczenie i sens tego pojęcia.
W codziennych dyskusjach dosyć często powołujemy się na przykład jednostek, których postawę uważamy za właściwą.
Przede wszystkim pamiętajmy, że branie przykładu z życia danej jednostki ma wpływ nie tylko na nasze zachowanie w określonym momencie - może bowiem być również czynnikiem kształtującym charakter. Jest to bardzo ważne szczególnie wtedy, gdy ma się kilkanaście lat. Jednymi z bardziej zauważalnych autorytetów, za którymi wielu podąża z braku wystarczająco wybitnych wzorców współczesnych, są postaci historyczne. To właśnie w nich widzi się osoby, których szlakiem należy podążać.

Postawa związana z autorytetem może być też przejawem krótkotrwałej fascynacji dziedziną, którą dana "wielka postać" reprezentuje. Taki "słomiany zapał" często mija wraz z upływającą młodością. Rodzi się pytanie, czy z takiej fascynacji pozostanie coś więcej, niż wspomnienie beztroskich lat?
Najpierw poruszę kwestię autorytetu wśród władz państwowych. Kiedy patrzy się na dawne filmy (przedwojenne), wówczas dostrzega się większy szacunek do ludzi mających w swych rękach władzę. Obecnie jest to raczej niemożliwe. Codziennie można usłyszeć wulgarne słowa dotyczące najwyżej postawionych osób w państwie. Trzeba się jednak zastanowić jaki jest tego powód. Czy ten brak szacunku nie jest przypadkiem powiązany z samym ustrojem demokratycznym? Osoby stojące w owym ustroju na górze nie mają w sobie dość mocy, by traktować je poważnie, ich zachowanie nie skłania do okazywania im szacunku. Trzeba również pomyśleć, czy aby w naszym kraju nie występuje ochlokracja, czyli rządy tłumu. Zauważmy, iż politycy swoje działania opierają na badaniach popularności. Kiedy parę procent poparcia spadnie, od razu następuje reakcja "pod publikę", aby słupki znowu podskoczyły do góry. Takie zachowanie z pewnością nie czyni ich „mężami stanu”.

Człowiek, jako tzw. "istota stadna", szuka w życiu czegoś, z czym mógłby się utożsamiać. Dosyć często widać, że w przeróżnych akcjach wykorzystywani są ludzie "medialni", znani dookoła i mogący wpłynąć na decyzję dotyczącą jakiejś sprawy. Oglądając telewizję można się przerazić. Poruszane są przeważnie tematy błahe. Słyszy się tylko „prawdę” podaną na tacy, promowana jest przy tym postawa „rób ta co chceta”. Tak naprawdę przy takim postawieniu sprawy niejeden człowiek, zwłaszcza młody, ma prawo się pogubić.
W latach szkolnych padają słowa o tym, że nauczyciel powinien w jakimś stopniu mieć wpływ na ucznia. Jednak z własnego doświadczenia wiem, że nauczyciela owszem, można lubić, aczkolwiek mało kto z młodych bierze na poważnie zdanie pedagogów.
Kwestia jest bardzo prosta. Autorytet nauczyciela upadł w tych czasach i ciężko go będzie podnieść. Nie chciałbym roztrząsać w tym artykule przyczyn, dla których tak się stało. Powodów zapewne jest bardzo wiele. Na pewno każdy z nas ma wyrobione zdanie na temat sytuacji systemu edukacyjnego.
Przykładem może być obraz lekcji historii, kiedy 3/4 klasy śpi, rozmawia itd. Nie jest to, delikatnie mówiąc, zadowalający widok. Tak przynajmniej ja to zapamiętałem. Teraz - sądząc po dyskusjach z jeszcze młodszymi ode mnie - raczej nic się na lepsze nie zmienia.

Oczywiście nie mogę pominąć ważnej instytucji, jaką jest rodzina. To ona - w głównej mierze poprzez wychowanie - może wpłynąć na światopogląd dziecka. Wychowawczy autorytet rodziny traci jednak na sile w obecnych czasach. W dużej mierze wpływają na to różne ustawy i rezolucje, narzucane czy to przez UE, czy przez "nasze" państwo. Jest to jeden z największych grzechów naszych czasów. Mieszanie się do spraw rodziny musi zostać przerwane. W innym wypadku zostawimy dziecko państwu, co często oznacza pozostawienie go samemu sobie, a to może być fatalne w skutkach. Rodzina powinna być podstawową instytucją społeczną. To właśnie ona powinna przygotowywać dziecko do życia.

Szkoła jest oczywiście ważna i nieraz słyszało się, iż jest to nasz „drugi dom”. Być może drugi, ale i na drugim miejscu - z pewnością nie równoprawny i równorzędny z rodziną. Wszelkie wnikanie w życie rodzinne czy próba zmieniania pojęcia rodziny to rzeczy, które powinny być z miejsca odrzucane (pomijając oczywiście rozsądne próby ingerowania w przypadku oczywistych patologii).
W poszukiwaniu autorytetu i wzorca można „użyć” również środowiska, w którym się przebywa. Od małego człowiek dorasta w obrębie znajomych ze szkolnej ławki lub z podwórka. Kształt grupy jest zazwyczaj taki, że najmłodszy stara się dorównać najstarszemu. Przeważnie są to tylko znajomości kreujące pewne zachowania, ale nie stabilizujące psychiki na przyszłe życie. Zależy to też oczywiście od tego, na czym skupia się owa grupa. Na ogół są to jednak luźne, koleżeńskie „społeczności”, nie stawiające sobie za cel formowania czyjegokolwiek charakteru. Spora ilość znajomości ulatnia się wraz z upływającym czasem. Zmieniają się otaczający nas ludzie, więc dawne przyjaźnie nie mają na nas aż tak wielkiego wpływu. Nieco inaczej będzie, jeśli zaczniemy działać w ramach jakiejś organizacji. Wtedy w znacznie większym stopniu wytwarza się autorytet grupy czy poszczególnych osób działających dłużej i stojących wyżej w hierarchii. Czynnik kształtowania charakteru jest tu znacznie silniejszy. Polecenia, które mamy do wykonania, poznawanie historii i tradycji organizacji, dyskusje i wykłady – to wszystko tworzy więź, większą chęć działania, poczucie obowiązku i wiele innych ważnych cech, które przydadzą się nie tylko w działaniu organizacyjnym, ale i innych zadaniach wykonywanych w życiu.

Wszystko to może mieć swoje plusy i minusy. Plusy mogą występować, gdy naśladowane zachowanie jest potrzebne społecznie, gdy prowadzi do odbudowania wartości w narodzie, mobilizuje do działania społecznego, wykazywania się w różnych inicjatywach. Minusy są takie, iż aktywność organizacyjna może prowadzić do ślepego podążania za osobą, którą chce się naśladować. W takim wypadku może zaniknąć wyciąganie wniosków z tego, co się robi. Dojść może do zastoju samodzielnego myślenia, a taki zastój to coś bardzo niepożądanego w czasach, gdy przekaz medialny zastępuje chęć do refleksji.
Wracając do tematu autorytetów: nie można nie poruszyć kwestii postaci historycznych, o których wspomniałem na początku. Wiadomo, że lektura książek o dawnych czasach prowadzić może do pochopnej idealizacji danej postaci. Skutkiem może być niebezpieczne bujanie w obłokach, siedzenie z głową w chmurach, oddawanie się jałowym marzeniom, ostatecznie zaś - brak pomysłu na działania "tu i teraz", a w dalszym zakresie - zaniedbanie przyszłości. Oczywiście traktowanie wybitnych postaci historycznych jako wzorców postępowania nie jest samo w sobie niczym złym. Należy jednak wiedzieć, co chcemy wydobyć z lekcji historii, co jest jeszcze przydatne w naszej epoce i jaka postawa jest obecnie możliwa.

Reasumując, autorytet jako taki jest potrzebny w życiu ludzi. Można z niego czerpać pozytywną energię do działania, wytyczyć sobie ścieżkę, formować dzięki niemu mocny charakter. Nie wolno jednak krok w krok, słowo w słowo naśladować czyjegoś zachowania. Trzeba zachować własne „ja”, rozwijać swoje zainteresowania, ulepszać się w tym, w czym człowiek czuje się dobrze.
Przede wszystkim należy jednak powstrzymać mieszanie się państwa i massmediów do instytucji rodziny, a także niszczenie pozycji nauczyciela przez obecny system edukacji. Paradoksalnie doszło do tego, że trzeba się bronić przed „elitami i wzorami do naśladowania” - przed ludźmi, którzy sami się tak nazwali. Dla charakteru przyszłych pokoleń jest niezwykle istotne, jak będą sobie radzić z wyzwaniami czasów i z własnym, osobistym życiem. Autorytet i wychowanie powinny pomagać młodemu człowiekowi wkraczać w dorosłe życie. To wszystko jest obecnie mocno utrudnione. Jeżeli nawet pozycja rodziny w miarę jeszcze się trzyma, to szkoła praktycznie w ogóle nie przygotowuje młodego człowieka do radzenia sobie mentalnie z nadchodzącymi problemami.

Żyjemy w czasach ciekawych, które stawiają przed nami wielkie wyzwania. Jednym z ważniejszych będzie zbudowanie i utrzymanie autorytetu wszędzie tam, gdzie powinien on funkcjonować. Jeżeli chcemy mieć silne państwo, to potrzebujemy silnego społeczeństwa, złożonego z jednostek o silnym charakterze. Wszystko po to, aby sprostać jako naród coraz to większym wymaganiom obecnego świata. Na pewno w takowym wychowaniu nie pomogą wzorce promowane współcześnie, zwane często „wzorcami europejskimi”. Trzeba się jednak zastanowić co z tej Europy zostało, ba - ile jest tak naprawdę „Europy w Europie”.

KrzychuLDZ

Artykuł ukazał się w 25 numerze Młodzieży Imperium

Po 11 listopada - Forum narodowiec.com.pl

2011-11-17T09:55:00.002+01:00

Forum www.narodowiec.com.pl uruchomiło dwie ankiety dotyczące imprez zorganizowanych przez narodowców 11 listopada. Czy czuliście się bezpiecznie na Marszu Niepodległości? Czy wydarzenia po manifestacjach 11 listopada to przełom w społeczeństwie i narodziny masowego poparcia dla narodowców? Zapraszamy na forum, dział "Gorący temat" - tam znajdziecie obie ankiety i całe mnóstwo komentarzy!

Dworzec Fabryczny zamknięty - ale po co?

2011-11-17T06:28:00.003+01:00

Na pierwszy rzut oka pytanie zadane w tytule może wydawać się dziwne. Pojawić się może również teza, iż nie jestem zwolennikiem remontu dworca. Ależ owszem, jestem. Trzymam kciuki za każdą renowację w stolicy województwa łódzkiego. Jednakże dworzec jest zamknięty, ale pracy związanej z jego remontem wciąż brak.

Ze strony łódź.naszemiasto.pl można dowiedzieć się, że "Oprócz ogrodzenia terenu właściwie nic tam się nie dzieje. Projektant nie przedstawił jeszcze planów budowy. Nie wyłoniono inżyniera kontraktu, czyli osoby nadzorującej inwestycję. Tak po miesiącu wygląda największa łódzka inwestycja."

Czyli jak to często bywa, zamknięto zanim pomyślano jak budować. Przypomnę, że jednym z zastępstw dla dworca fabrycznego jest dworzec Łódź - Widzew. Niestety, jest on jeszcze nieprzygotowany na dobre zajęcie się swoimi gośćmi. Ludzie przyjeżdżający na stację na Widzewie mają problemy z dotarciem do centrum miasta. Mam nadzieję, że chaos związany z budową nowego dworca Łódź - Fabryczna skończy się, a i dworce zastępcze zaczną sobie lepiej radzić. Oby nie były to tylko pobożne życzenia, ponieważ Łódź dobrej i sprawnej organizacji naprawdę bardzo potrzebuje.

KrzychuLDZ

Ekstremizm i kłamstwa Krytyki Politycznej

2011-11-17T06:00:00.001+01:00

Krytyka Polityczna była uważana do niedawna za organizację społecznie pożyteczną, która skupia młodych aktywistów organizujących wiele inicjatyw kulturalnych. Jest to pismo o charakterze lewicowym i jednocześnie cała organizacja. Dziennikarze i inne osoby publiczne nieco przymykali oczy na ich mocno lewicowe poglądy ze względu na niezwykle ''pożyteczną'' działalność na rzecz obywateli. Podobnie jak rok temu Krytyka Polityczna z feministką Kazimierą Szczuką na czele wzięła udział w blokowaniu Marszu Niepodległości. Samo blokowanie nie byłoby tak bulwersujące gdyby nie fakt, że lewacy zrzeszeni w Krytyce są powiązani z terrorystyczną organizacją tzw. Antifą. To właśnie w lokalu Krytyki schronili się niemieccy anarchiści, którzy uciekali przed policją. Oczywiście władze owego pisma odcinają się od anarchistycznych bandytów i twierdzą, że Niemcy znaleźli się w ich budynku, ponieważ...mieli tam najbliżej. Zastanawia również fakt, że w lokalu Krytyki znaleziono kastety, pałki i inne niebezpieczne przedmioty, które według Kazimiery Szczuki zostały tam podrzucone przez Antifę. Patrząc przez pryzmat tych wydarzeń ewidentnie widać destrukcyjny charakter tzw. Kolorowej Niepodległej, która została stworzona tylko i wyłącznie dla bezpodstawnego piętnowania polskich patriotów. Polacy powinni się dziś zastanowić kogo słuchają oraz chłodno ocenić działania Krytyki Politycznej, która 11 listopada pokazała swoje prawdziwe oblicze.

Oświadczenie ONR Łódź w sprawie artykułu na Fronda.pl

2011-11-12T01:06:00.001+01:00

W związku z kłamstwami zamieszczonymi na portalu fronda.pl przez Aleksandra Majewskiego, jakoby Brygada Łódzka ONR
uczestniczyła w jakichkolwiek zamieszkach, poniżej przedstawiamy sytuację opisaną z naszej perspektywy:

Po godzinie 15 grupa narodowców z Łodzi, kierowała się w stronę Placu Konstytucyjnego, aby spokojnie i godnie
uczestniczyć w Marszu Niepodległości. Wejście na Plac uniemożliwiła nam blokada środowisk lewicowych, co skłoniło grupę do jej ominięcia. W tym samym momencie naprzeciw nam stanęło około 400 nieznanych nam osób, które jak się okazało również próbowały przedostać się na miejsce zbiórki Marszu Niepodległości.

Próbując obejść blokadę niefortunnie trzymaliśmy nasz transparent na czele tego spontanicznego tłumu. Co nieśli i jak zachowywali się jego inni uczestniczy nie jest nam wiadome, albowiem po otrzymaniu informacji o wyruszeniu Marszu, zwinęliśmy nasz baner i wycofaliśmy się w stronę pomnika Romana Dmowskiego.

Odnośnie ewidentnych oszczerstw, niejakich Panów Łukasza i Arka z artykułu Majewskiego, apelujemy, aby wyżej wymienieni
wskazali jakikolwiek dowód na to, iż członkowie Brygady Łódzkiej ONR, dopuścili się, któregokolwiek z zarzucanych
nam czynów. Panowie z pewnością zbyt mocno rozemocjonowani przebiegiem zdarzeń, podciągnęli naszą grupę pod osoby nie mające z nami nic wspólnego. Hasło jakie wznosiliśmy brzmiało „Skończyła się lewacka Łódź”, a nie „Nigdy więcej czerwonej Łodzi . Chociażby ten szczegół utwierdza nas w przekonaniu, iż zostaliśmy oskarżeni przez osoby, mijające się z prawdą, bo skoro ktoś postanawia zabierać głos w jakiejś sprawie, to fakty powinien przedstawiać rzetelnie i zgodnie z rzeczywistością.

W celu kontaktowym podajemy nasz adres mailowy brygadalodzka@onr.h2.pl.

Będąc pewnym naszego wzorowego zachowania, oczekujemy przeprosin i sprostowania na łamach frodny.pl .

Obóz Narodowo-Radykalny Łódź

Ukradliśmy patriotyzm?

2011-11-09T17:41:00.004+01:00

Kilka dni temu dotarła do mnie wiadomość, że na własnej posesji został pobity 22-latek. Stało się to gdzieś na południu województwa lubelskiego. 20-letnia matka jego dziecka po wielomiesięcznej nieobecności i obojętności wobec losu potomstwa pojawiła się nagle z bandą opryszków by odebrać synka. Ojciec chłopca nie chciał oddać swojego dziecka pod opiekę komuś, kto wcześniej kompletnie nie interesował się jego wychowaniem. W moich oczach młody ojciec postąpił słusznie – nie mam co do tego wątpliwości. Podobną słuszność odczuwam, gdy myślę o nadchodzącym Marszu Niepodległości. Ktoś oczywiście może się zastanawiać: skąd właściwie takie porównanie? Postaram się więc to wyjaśnić.

W ostatnim czasie środowiska lewicowe prowadzą wzmożoną nagonkę na organizatorów i uczestników nadchodzącego Marszu Niepodległości. Próbuje się ich na siłę powiązać z ideologią neonazizmu. Przedstawia się całe wydarzenie jako spektakl patriotyzmu „złego”, „chorego na faszyzm”, który konfrontuje się z patriotyzmem „dobrym”, który ma być zaprezentowany na imprezie pod tytułem „Kolorowa Niepodległa” oraz na blokadzie Marszu organizowanym przez Porozumienie 11 Listopada. Na czym ten „dobry” patriotyzm ma polegać? Trudne pytanie, bo tworzyć go mają anarchiści, feministki, aktywiści homoseksualni, antyteiści, antyfaszystowscy terroryści bijący przeciwników politycznych młotkami… Tylko gdzie w tym wszystkim miejsce na polskość?

W niedawnej debacie na temat dzisiejszego patriotyzmu w radiu Roxy FM, która w gruncie rzeczy była debatą zwolenników i przeciwników Marszu Niepodległości, pisarka Sylwia Chutnik, stojąca w opozycji wobec idei Marszu, stwierdziła, że według niej pojęcie patriotyzmu zostało skradzione i zaprzepaszczone przez „skrajną prawicę”. Jest to bardzo ciekawe stwierdzenie, które dało mi poważnie do myślenia, bo mając na uwadze wymienione kilka linijek wyżej środowiska mające brać udział w „Kolorowej Niepodległej”, trudno jest znaleźć w tej alternatywie dla Marszu jakiekolwiek odwołania do patriotyzmu. Gazeta Wyborcza, wiodąca prym w złej promocji Marszu Niepodległości, opublikowała swego czasu artykuł Tomasza Żuradzkiego pod tytułem Patriotyzm jest jak rasizm. Czy więc uprawnione jest stwierdzenie pani Chutnik o jakiejś kradzieży patriotyzmu? A może tzw. postępowa lewica i kibicujące jej media dawno już się po prostu patriotyzmu wyparły? Podobnie jak matka, która przestała się zajmować swoim synkiem, więc zajął się nim jego ojciec.

Sęk w tym, że ta matka wróciła, w dodatku z zamaskowanymi i uzbrojonymi kolegami. Podobnie chce zrobić tzw. postępowa lewica w towarzystwie swoich kolegów z antify i odebrać nam patriotyzm, który już dawno olała i z którym nie ma kompletnie nic wspólnego. Dlaczego środowiska skupione wokół Porozumienia 11 Listopada nie powiedzą uczciwie, że z patriotyzmem im nie po drodze i będą protestować przeciwko Marszowi Niepodległości jako ci, którym Polska niepodległa nie jest do niczego potrzebna? W końcu jeden z uczestników zeszłorocznych blokad Marszu bez zażenowania stwierdził przed kamerami, że w nowoczesnym państwie nie ma miejsca na takie pseudowartości, jak naród. Bądźmy uczciwi i powiedzmy sobie wprost – Marsz Niepodległości zamierzają blokować antypatrioci. O wiarygodności słów Seweryna Blumsztajna, publicysty Gazety Wyborczej oraz gorącego entuzjasty zeszłorocznych i nadchodzących blokad, o prezentowaniu przez niego Polski Piłsudskiego, w opozycji do Polski Dmowskiego, niech świadczy fakt, że Marsz Niepodległości wsparł Jan Józef Kasprzyk, prezes Związku Piłsudczyków i Komendant Marszu Szlakiem I Kompanii Kadrowej. Co to wszystko oznacza? Tylko tyle, że pojęcie patriotyzmu ma nadal pozytywny odbiór w społeczeństwie. Jest to jedyny powód, dla którego tzw. postępowa lewica rości sobie prawo do patriotyzmu, a właściwie tylko do pustego pojęcia, nie do postawy. Jeśli ludzie zapomną, że jest coś takiego, jak patriotyzm, lewica go porzuci i nie będzie o niego walczyć. Dla nich patriotyzm nie jest wartością, ale zabobonem, który chwilowo można wykorzystać w celach marketingowych. Dlatego to właśnie Marsz Niepodległości ma w swym komitecie poparcia weteranów AK i NSZ, natomiast jego przeciwnicy wspierają się „autorytetem” serialowych gwiazdek oglądanych masowo pod kolację w ramach odmóżdżenia.

Trudno więc powiedzieć, że ludzie, którzy spotkają się w piątek na Marszu Niepodległości, ukradli patriotyzm. Śmiem twierdzić, że oni się nim zaopiekowali. Jako jedyni. Podobnie jak młody ojciec zaopiekował się swoim dzieckiem, zapomnianym przez jego matkę. Zapraszam więc wszystkich polskich patriotów w najbliższy piątek, 11.11.11., do Warszawy na plac Konstytucji o godzinie 15:00. Nie dajmy sobie odebrać polskości. Do zobaczenia!

Dębowy

Tydzień Patriotyczny - recital Andrzeja Kołakowskiego

2011-11-08T22:21:00.000+01:00

7 listopada w Łódzkim Domu Kultury miało miejsce wydarzenie kulturalne z udziałem Andrzeja Kołakowskiego, który zebranych w sali około siedemdziesięciu osób raczył pieśnią patriotyczną.
Kołakowski zaśpiewał o czynach ludzi walczących za wolność kraju na przestrzeni wieków w tym o Żołnierzach Wyklętych, działających w ramach drugiej konspiracji. Poza utworami nawiązującymi do przeszłości, poeta dotknął również spraw współczesnych m.in. polskiej polityki. Większość z pieśni była poprzedzona osobistą refleksją autora, historią bohatera lirycznego, a nawet jego zarysem psychologicznym. Sprawiło to, że widz w na wpół zaciemnionej sali mógł emocjonalnie zaangażować się w spotkanie, a ono samo prócz profilu recitalu uzyskało charakter dydaktyczny.
Wydarzenie poruszające, wzruszające, a momentami zachęcające do działania. Wszystko za sprawą kompozycji i interpretacji Kołakowskiego, który na sam koniec swojego występu dostał zasłużone owacje na stojąco.
W tym momencie wypada podziękować organizatorom dzięki, którym patriotyczny liryzm zawitał na chwilę do Łodzi, a patronat honorowy nad Tygodniem Patriotycznym , który objęły władze miasta i województwa niech będzie dobrym prognostykiem na przyszłość.

Maciek Yogi

Prezentujemy jeden z utworów Andrzeja Kołakowskiego, zatytułowany „Epitafium dla majora Ognia”. Utwór poświęcony losom tytułowego bohatera.

Postkomuniści uratują UE?

2011-11-02T22:38:00.004+01:00

Unia Europejska sypie się na naszych oczach. Urzędnicy Brukseli kolejnym państwom fundują bankructwo, czyli zjawisko wcześniej praktycznie niespotykane. Władze wciąż realizują swoje plany posługując się postmarksizmem, który prawie idealnie maskuje skrajnie lewicowy charakter unijnego tworu. System, w którym żyjemy jak widać nie tylko nie działa, ale również niszczy każdego kto zostanie ''umoczony'' w lewicowy liberalizm. Ludzie wydający dyrektywy z Brukseli w końcu zwrócili się o pomoc do tych, od których się uczyli. Doradca prezydenta Rosji Arkadij Dworkowicz zapewnił ostatnio, że Kreml jest gotów udzielić UE pomocy finansowej. Rosjanie twierdzą, że stabilność finansowa Unii jest potrzebna dla zapewnienia bezpieczeństwa w Europie. Zdumiewające jest jak szybko kończy się chwała euroentuzjastów, którzy zapewniali Polaków, że UE ma być źródłem wszelkiego dobrobytu, dzięki któremu będziemy mogli zapomnieć o zmorach PRL-u. Dziś oni sami muszą żebrać pieniądze na utrzymanie i to właśnie... w Moskwie.

Hubo

Narodowcy pamiętają o poległych za Ojczyznę...

2011-11-01T21:49:00.004+01:00

29 października jak co roku łódzkie środowiska narodowe uczciły pamięć bohaterów walczących i poległych za ojczyznę. Rajd po cmentarzach zaczął się trochę inaczej niż w poprzednich lata, bo od pomnika „Ofiar komunizmu”, znajdującego się naprzeciw katowni UB na ulicy Anstadta . Zostały tam zapalone znicze, oraz pomnik został oczyszczony. Odmówiona została także modlitwa za dusze zmarłych.

Podobnie było pod symbolicznym pomnikiem „Armii Łódź”, który znajduje się nieopodal. Zapalone znicze i chwila zadumy pozwoliły uczcić poległych za ojczyznę podczas drugiej Wojny Światowej.

Następnie po krótkiej podróży odwiedziliśmy cmentarz „Doły” gdzie znajduje się grób ostatniego kombatanta Narodowych Sił Zbrojnych kapitana Tadeusza Rydza.

Na cmentarzu „Doły” znajduje się także dosyć pokaźnych rozmiarów postument ku czci ofiar zbrodniczego totalitaryzmu nazistowskiego. Niestety ów pomnik, nie wygląda za dobrze, bowiem często jest okradany z mosiężnych liter i jest mocno zaniedbany. Dzięki naszym staraniom, miejsce pamięci znów zaczęło wyglądać tak jak powinno. A biało czerwone znicze dodały blasku postumentowi.

Koniec podróży miał miejsce jak co roku na cmentarzu „Zarzew” gdzie znajduje symboliczny „Grób Sybiraków” oraz mogiły poległych w wojnie polsko – bolszewickiej w 1920 roku. Tam spędzamy najwięcej czasu, bowiem pokaźny obszar zbiorowych mogił, powodował że sprzątanie grobów było najbardziej czasochłonne. Na koniec zapalmy znicze i pod symbolicznym dwoma pomnikami składamy kwiaty.

Symboliczny znicz został również zapalony na Borowej Górze przez przedstawiciela łódzkich nacjonalistów. Cieszy to, że zniczy w miejscu upamiętniającym walkę o Borową Górę między 2-5 września 1939 było całkiem dużo.

Wieczny Odpoczynek Racz Im Dać Panie.....

2011-11-01T04:03:00.001+01:00

a światłość wiekuista niechaj im świeci...
...na wieki wieków Amen...

Pamięci tych, których, już z nami nie ma...

Ś.P. Dariusz Wiechecki - członek Brygady Łódzkiej Obozu Narodowo-Radykalnego.

Zmarł w wieku 25 lat

Ś.P. Piotr Wierzbowski - wieloletni członek Narodowego Odrodzenia Polski, wiceprezes Dzielnicy Łódzkiej NOP i przewodniczący Oddziału Zgierskiego NOP. Zmarł w wieku 32 lat

Łódź nieprzygotowana na zimę...

2011-10-28T17:12:00.000+02:00

Zima już za pasem, a wraz z nią przyjdą do nas opady śniegu. Tymczasem Express Ilustrowany informuje, że w tegorocznym budżecie Zarządu Dróg i Transportu pozostało 900 tys. złotych przeznaczonych na odśnieżanie ulic. Ma to wystarczyć zaledwie na 1,5 dnia pracy całego dostępnego sprzętu. Mając w pamięci paraliż, jaki wywołały gwałtowne opady zeszłej zimy, nie sposób nie patrzeć z niepokojem na najbliższe prognozy pogody, modląc się, by nad napisem "Łódź" nie było płatka śniegu. Gdy jednak spadnie biały puch zapewne znów usłyszymy, że "zima zaskoczyła drogowców", a winna drogowych korków jest złośliwa pogoda, a nie ci, co nie próbowali im zawczasu zaradzić. Utrzymywanie dróg publicznych w stanie umożliwiającym jazdę nimi jest jednym z głównych zadań władz lokalnych. Zastanawiające jest to, że pieniądze, którymi dysponują łódzkie władze w niewystarczającym stopniu wydawane są cele niezbętne do normalnego funkcjonowania miasta, a częściej finansują wynagrodzenia setek niepotrzebnych urzędników, czy wspierają imprezy o wątpliwej wartości promocyjnej.

michalc

Przedwojenna działalność narodowych radykałów w Łodzi cz.1

2011-10-24T22:35:00.000+02:00

Ostatnio przedstawiłem historię wyborów do Rady Miejskiej w 1934 roku. Tym razem chciałbym pokazać szerszemu gronu publiczności historię organizacji narodowo-radykalnych w Łodzi przed wojną. Jest to na pewno o tyle ciekawe, ze względu na ostatnią konsolidację łódzkiego obozu narodowego skupiającego się obecnie w ONR. Historia łódzkiego Obozu Narodowo – Radykalnego rozpoczęła się w maju 1934 roku. Wtedy to też organizację Związku Młodych Narodowców przemianowano na ONR z„ inicjatywy byłego przewodniczącego zdelegalizowanego OWP i szefa Sekcji Młodych SN w Łodzi – Mariana Kruażyra”[1].

Przedwojenna działalność ONR dzieliła się na dwie części: szkolenie nowych członków i akcje propagandowe oraz „drużyny „Ręki z mieczem” – prowadzące czynną akcję rewolucyjną”[2].
Grupa odpowiadająca za propagandę wewnętrzną i zewnętrzną wpierw zajmowała się zaznajamianiem nowych członków z ideą rewolucji narodowo-radykalnej. Akcja zewnętrzna miała polegać na propagowaniu haseł ONR, tak „aby nie było Polaka, który nie zna ONR i jego podstawowych haseł i aby większość Polaków czuła, że nasze cele są ich celami, a nasze zwycięstwa ich zwycięstwami”[3].Zaczęto planować działanie organizacji poprzez zebrania mające odbywać się
najrzadziej co dwa tygodnie oraz agitację i propagandę. Struktura ONR była jednakowa. Działalność ONR dzieliła się na tereny i zadania z nimi związane. Dlatego też istniały 5-7 osobowe grupy, które odpowiadały za wypełnienie swoich obowiązków związanych z danym miejscem. Idąc dalej, w każdym z województw na czele stał kierownik, który miał swoich zastępców(przynajmniej trzech). Byli odpowiedzialni za nałożoną na siebie pewną sferę zadań. Jeden z nich miał zajmować się „pracą wewnętrzną, tj. programem referatów grupach, kursami prelegentów(przynajmniej raz w roku), kursami agitatorów i kursami organizowanymi na prowincji”[4].Drugi zaś miał zajmować się „tajną propagandą pisemną (komunikatami okręgowymi, referatami, ulotkami) i kolportażem tychże druków w centrali”[5].
Trzeci pomocnik kierownika miał zajmować się „korespondencją do nielegalnych pism, kierowaniem ewentualnymi pismami legalnymi i ludźmi „siedzącymi” w prasie codziennej oraz układaniem haseł i postulatów dla propagandy ulicznej”[6]. Wszystko było bardzo dobrze zorganizowane. W każdej z komórek byli ludzie odpowiedzialni za wykonywanie zadań akcji publicznych i kolportażu.

Działalność łódzkiego ONR została zawieszona na okres wakacji w 1934 r. „Do jesieni praca ograniczała się do podtrzymywania ducha wśród członków za pomocą wydawnictw, ulotek i innych dostępnych środków propagandowych”[7]. W Łodzi jak donosiły kroniki policyjne, drukowana również była „Nowa Sztafeta”. Na przestrzeni kilku miesięcy sytuacja nie ulegała zmianie. Dopiero dzięki Związkowi Hallerczyków doszło do reaktywowania organizacji. Zaczęto od kolportażu „Sztafety” i innych nielegalnych gazet[8]. Jednym z hamulców była nieufność Obozu wobec niektórych osób działających w związku(Hallerczyków). W listopadzie 1935 roku odbyło się spotkanie zarządu Związku Hallerczyków, na którym zdecydowano się utworzyć sekcję propagandową ONR. Tak jak wcześniej miała zajmować się kolportażem „Sztafety”, nielegalnych publikacji i druków wydawanych przez Zarząd Główny ONR[9].
Jednym ze sposobów było „zbieranie adresów osób zajmujących eksponowane stanowiska w mieście i rozsyłanie im czasopism”[10]. Jak każda organizacja i ONR chciał powiększać swoje wpływy.

Uwaga oenerowców skupiła się na osobach ze Stronnictwa Narodowego. Niektórzy członkowie zostali wciągnięci w działalność i za zadanie dostali „zradykalizowanie „od dołu” działalności Stronnictwa i przeciągnięcie jego zwolenników na stronę ONR”[11]. Postawiono na ludzi z SN „Żubardź”, którzy sprzyjali ONR, jednak do zwiększenia wpływów nie doszło.

Zanik działalności ONR wynikał z represji władz i niechęci osób będących w organizacji do działalności nielegalnej . Dużo osób wchodziło w szeregi Sekcji Młodych SN, Związku Hallerczyków czy też innych ugrupowań. Na zakończenie wypadałoby przypomnieć, iż w 1934 roku w Berezie Kartuskiej doszło do rozłamu wewnątrz ONR. Ugrupowanie rozbiło się na dwa obozy ONR „ABC” i Falangę. To właśnie tej drugiej organizacji będzie poświęcony kolejny artykuł.

KrzychuLDZ

______________________________________________________________________

[1] K.W. Mucha, Obóz Narodowy w Łódzkiem w latach 1926-1939,Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2009, str. 49
[2]K.W. Mucha, Obóz Narodowy w Łódzkiem w latach 1926-1939, Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2009, str. 176
[3] K.W. Mucha, dz. cyt. str. 176
[4] K.W. Mucha, dz. cyt. str. 176
[5] K.W .Mucha, dz. cyt. str.176
[6] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 177
[7] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 177
[8] K.W. Mucha, Obóz Narodowy w Łódzkiem w latach 1926-1939, Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2009, str. 177
[9] tamże
[10] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 178
[11] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 178

Reklama Marszu Niepodległości ;)

2011-10-19T23:25:00.001+02:00

Zaraz po egzekucji polskich oficerów, w 1943 r. ukazała się stalinowska dyrektywa, która zalecała: "Gdy obstrukcjoniści staną się zbyt irytujący, nazwijcie ich faszystami, nazistami albo antysemitami. Skojarzenie to, wystarczająco często powtarzane, stanie się faktem w opinii publicznej". Spadkobiercy bolszewizmu nadal stosują tą metodę, to czy damy się sterroryzować i wymazać z polskiego słownika słowo "PATRIOTYZM" zależy tylko od nas. Nie chcesz się temu poddać? Weź flagę Polski, swoją rodzinę i przyjdź w piątek 11 listopada na Marsz Niepodległości w Warszawie na Placu Konstytucji g:15:00

Więcej informacji na: http://marszniepodleglosci.pl/

Pobierz film HD i zamieść na swoim kanale :)
http://www.rapidshare.com/files/2294775357/Marsz_Niepodleglosci.mp4

Zapomnieć pomordowanych??

2011-10-18T15:51:00.000+02:00

Stepan Bandera to dla Polaków zbrodniarz, który odpowiada za zbrodnię ludobójstwa. Jest on obrazem wszelkiego zwyrodnienia i nienawiści. Jednak tuż po drugiej stronie Sanu o Banderze i jego poplecznikach mówi się zupełnie inaczej. Ukraiński ruch nacjonalistyczny, który rozwinął się przed II wojną światową to jeden z najbardziej destrukcyjnych nacjonalizmów w historii świata. Jest to fakt historycznie niezaprzeczalny. Ukraińska myśl narodowa opierała się głównie na nienawiści do Polaków, którzy mieli być największym źródłem cierpień narodu ukraińskiego. Wybuch II wojny światowej stworzył Ukraińcom dogodne warunki do działania. Została utworzona Ukraińska Powstańcza Armia, która odpowiada za ludobójstwo Polaków na południowo-wschodnich terenach II RP. Ukraińcy wykorzystując bierną postawę Niemców wymordowali w okrutny sposób około 60 tys. niewinnych Polaków. Chciano w ten sposób oczyścić sporne tereny z Polaków w celu przyłączenia tych ziem do nowego państwa ukraińskiego. Zbrodniarze nie zostali osądzeni do dnia dzisiejszego. W zachodniej części Ukrainy przybiera na sile ruch banderowców skupionych w partii ‘’Swoboda’’. Polacy są traktowani z wielką pogardą, a dawni zwyrodnialcy określani jako ‘’bohaterowie’’. Władze wielu miast ukraińskich nadają Stepanowi Banderze honorowe obywatelstwo i stawiają ogromne pomniki. Jest to między innymi Lwów, który przez wieki był miastem zamieszkałym w większości przez Polaków. Ludzie rządzący dziś Polską zupełnie zapomnieli o pomordowanych i za wszelką cenę stawiają na tzw. integrację Ukrainy z zachodem. Ukraińscy nacjonaliści niewiele różnili się od nazistów Adolfa Hitlera. Apeluję do rządzących o to, by rozliczyli naszych sąsiadów z ich zbrodni i nie przymykali oczu na tendencje panujące w zachodniej części Ukrainy. Ciekawe co by się stało gdyby dziś postawiono Adolfowi Hitlerowi pomnik w centrum Berlina…

Hubo

Świecki pomnik Papieża.

2011-10-16T20:52:00.003+02:00

Pamięć o Janie Pawle II, jak wiadomo jest obcecna prawie w każdym państwie na świecie. Ku zdziwieniu wielu Polaków występuje ona również w Rosji!. W tej samej Rosji, której władze nigdy nie zgodziły się na wizytę papieża- Polaka nad Wołgą. Na dziedzińcu Wszechrosyjskiej Biblioteki Literatury Obcej został odsłonięty pomnik jednego z najsłynniejszych papieży. Jest to dwumetrowy odlew w brązie, który przedstawia siedzącego Jana Pawła II, trzymającego na kolanach książkę. Na książce widnieje wygrawerowany napis: ,,Na początku było słowo''. Czyn Rosjan można by uznać za miły gest mający na celu zjednoczenie chrześcijan. Na postumencie nie pojawił się, jednak najważniejszy element, czyli krzyż! Pomysłodawcy pomnika twierdzą, że papież został przedstawiony jako wielki filozof i humanista, a nie jako głowa Kościoła. Nuncjusz apostolski w Moskwie arcybiskup Ivan Jurović nie krytykuje takiej postawy wobec Jana Pawła II. Jego zdaniem celem odsłonięcia postumentu miało być oddanie czci przez ludzi kultury, a nie religii. Gest Rosjan jest niezaprzeczalnie czymś miłym, jednak fakt braku krzyża może zastanawiać. Czy jest to oddanie hołdu? Czy może antyklerykalna demonstracja starych rosyjskich komunistów?

Hubo

VII Rajd im. Jana Mosdorfa

2011-10-14T12:37:00.001+02:00

Jak co roku w celu promowania sportowego trybu życia i postaw patriotycznych oraz w celu uczczenia pamięci Jana Mosdorfa Stowarzyszenie ONR Podhale zorganizowało Rajd jego imienia. Mimo, że przybyło 24 uczestników chętnych było dwukrotnie więcej.

VII Rajd im. Jana Mosdorfa rozpoczęliśmy 1 października, kiedy o 7.00 w Witowie zorganizowano zbiórkę. Stamtąd udaliśmy się do Doliny Chochołowkiej, skąd do Polany Huciska zabrała nas „kolejka”, i dalej szliśmy pieszo do schroniska. Po posileniu i zakwaterowaniu się tam wyruszamy w trasę, którą rozpoczyna Szlak Papieski, podczas którego w czasie przerwy zostaje odczytany referat „Zarys myśli samorządowej w narodowo-radykalnych koncepcjach międzywojnia”. Dalej przechodzimy przez Wyżnią Jarząbczą Polanę, Jarząbcze Szałasiska, Jarząbczy Potok, Pośrednią Kopę. Szlak stopniowo staje się coraz trudniejszy, bardziej nachylony i kręty jednak cały czas towarzyszy nam piękny górski krajobraz (no może z małymi wyjątkami, gdy wchodziliśmy w las, gdzie drzewa skutecznie ukrywały piękno Podhala). I wreszcie wchodzimy na Trzydniowiański Wierch, który znajduje się na wysokości 1758 m n.p.m., gdzie ukazuje nam się jeszcze bogatszy widok Tatr sięgający do granicy ze Słowacją. Tutaj zatrzymujemy się na dłuższy odpoczynek. Zostaje odczytany drugi referat na temat Wojciecha Duźniak Brzegi (1872-1941), pierwszego narodowca pochodzenia góralskiego i współtwórcy Stylu zakopiańskiego – jedynego polskiego narodowego stylu w architekturze. Wracamy Czerwonym Szlakiem przez Krowi Żleb.

Wieczorem kolacja przy ognisku, której towarzyszą długie rozmowy, szczególnie dyskusje o działalności narodowej w poszczególnych miastach. Mimo, że Rajd jeszcze nie dobiegł końca następnego dnia rano delegacja ONR-ŁRN szykuje się do powrotu…

Do zobaczenia za rok.

tekst i foto: Kamil (dwa pierwsze zdjęcia ONR Podhale)

Dupokracja....

2011-10-12T22:36:00.000+02:00

Za nami kolejne "święto demokracji". Tegoroczne wybory, oprócz przewidywalnego utrzymania się PO u władzy, przyniosły nieoczekiwany sukces Ruchu Palikota. Ten smutny dzień zobrazował nam dobitnie jak głupim i obłudnym ustrojem jest demokracja i polska ordynacja wyborcza. I na pewno powstaną nowe elaboraty traktujące o błędach tego systemu, ja jednak chciałbym dziś przyjrzeć się naszemu łódzkiemu podwórku i naszym nowym wybrańcom ludu.

Z okręgu 9 (powiaty: Łódź, Łódź Wschód i Brzeziny) do sejmu dostało się 10 posłów i posłanek. Aż dwoje z nich to byli sportowcy. Dzięwiąty mandat otrzymała Małgorzata Niemczyk (PO), była siatkarka Organiki Budowlanych Łódź i reprezentacji Polski. Ostatnie miejsce w sejmie okręgu łódzkiego przypadło znanemu z ostrego języka "człowiekowi, który zatrzymał Anglię" - Janowi Tomaszewskiemu (PiS). Nawet będąc wielkim miłośnikiem sportu, nie sposób wierzyć, że ci państwo zawdzięczają głosy swej kompetencji, rzetelności i predyspozycjom parlamentarnym, a nie medalom mistrzostw świata i Europy.

Innym przedstawicielem Ziemi Łódzkiej w Sejmie będzie Roman Kotliński. Jest to jedna z trzech szerzej znanych postaci Ruchu Palikota (obok samego Palikota i naczelnego homoseksualisty III RP Roberta Biedronia), a jego hasłem wyborczym był skrajny antyklerykalizm. Kotliński jest wydawcą, redaktorem naczelnym i publicystą tygodnika "Fakty i mity", którego jedynym celem jest nieudolne i pozbawione jakiejkolwiek merytoryki atakowanie Kościoła Katolickiego w coraz to bardziej prymitywnej formie. Poza antyklerykalizmem u Kotlińskiego nie stwierdzono żadnych poglądów.

Pod szyldem Platformy Obywatelskiej w parlamencie zasiadał będzie również Cezary Grabarczyk. Stabilność władzy jest niewątpliwie porządana, by prowadzić dobrą długofalową politykę, jednak ponowne powierzanie funkcji ludziom, którzy się w nich nie sprawdzili nie wróży niczego dobrego. Grabarczyk od 4 lat jest ministrem infrastruktury w rządzie Donalda Tuska. Przez ten czas okazało się, że autostrady budują się znacznie wolniej niż przewidywano. To właśnie Grabarczyk z racji swojego urzędu odpowiada za to, że kibice z całej Europy zamiast po nowych kilku pasmówkach jeździć będą starymi, acz nie sprawdzonymi drogami, na które Polacy narzekają od tylu lat. Przynajmniej przybysze poznają nieco wschodniego folkloru.

Można by ciągnąć tę smutną wyliczankę jeszcze długo, biorąc z całej Polski przykłady mniej lub bardziej przypadkowych ludzi, którzy zasiądą w sejmowych ławach z woli ludu. I widząc odświętnie ubranych prezenterów w telewizyjnym studiu wyborczym oraz tłumy ludzi, zwyczajnie nie znających się na polityce, którzy dumnie idą spełnić swój "obywatelski obowiązek" cisną mi się na usta słowa śp. Nicolasa Gomeza Davili: My, wrogowie powszechnego prawa wyborczego nie przestajemy się zdumiewać z powodu entuzjazmu, jaki wywołuje wybór garstki nieudolnych przez masę niekompetentnych.

michalc

Okręg Łódzki Młodzieży Wszechpolskiej na Facebook!

2011-10-10T22:33:00.002+02:00

Miło nam poinformować, że również Łódzki Okręg Młodzieży Wszechpolskiej dorobił się konta na FB. Po raz drugi oczywiście, bowiem poprzednie, zostało usunięte. Administracji Facebooka nie podobała się ... krytyka Marszu Równości Roberta Biedronia... Hmm, cóż cenzura jak w PRL, takie czasy...

Mam nadzieje, że tym razem konto wytrzyma dłużej

http://www.facebook.com/pages/M%C5%82odzie%C5%BC-Wszechpolska-Okr%C4%99g-%C5%81%C3%B3dzki/206757542695653

Serdecznie Zapraszamy

Ocalić od zapomnienia.

2011-10-09T22:55:00.000+02:00

Kolejna niedziela, pochmurna, nieciekawa i pewnie gdybym nie zaczął jej od mocnej kawy, to dalej poszedłbym spać. Niedziela, w której Polacy po wszystkich kilkumiesięcznych kampanijno- kabareciarskich wystąpieniach różnych opcji politycznych stanęli przed wyborem. Jedni postanowili wybrać tych, drudzy tamtych, a jeszcze inni... Wszystkiemu wtórowały media, które starały się budzić napięcie i grozę w tym jakże flegmatycznym wydarzeniu. Ja wyłączyłem telewizję. Dzisiaj stanąłem przed innym wyborem.
Po raz kolejny sięgnąłem po interpretacje Marka Grechuty. Człowieka, którego utwory towarzyszą mi przez całe młode życie, które bez wątpienia budowały i wciąż budują moją osobę, które budują nastrój chwili i dają podstawę do długotrwałych rozważań na różnorakie zagadnienia.
Wielkim trzeba być artystą by dać tyle innym.

Dziś mija piąta rocznica śmierci poety.

Marek Grechuta 10.12.1945 - 9.10.2006.

Panie Marku, dziękuję.

Maciek Yogi

17 września w Poznaniu

2011-10-04T14:53:00.001+02:00

Co prawda ze sporym opóźnieniem, ale wreszcie relacja z Marszu Bohaterów Września, który się odbył w Poznaniu, okiem łódzkich nacjonalistów

"17 września, w rocznicę zdradzieckiej napaści Związku Radzieckiego na Rzeczpospolitą członkowie oraz sympatycy Brygady Łódzkiej Obozu Narodowo-Radykalnego udali się do Poznania na przygotowany przez Wielkopolską Brygadę ONR oraz Wielkopolskich Autonomicznych Nacjonalistów Marsz Bohaterów Września 39’. W ten sposób chcieliśmy oddać hołd tym którzy nie wahali się walczyć za ojczyznę i zginęli w jej obronie.

Wszyscy w dobrych nastrojach wyruszyliśmy z Łodzi po godzinie 9:00, podróż upłynęła szybko i około godziny 12:30 stawiliśmy się na dworcu autobusowym przy ul. Głogowskiej skąd tramwajem udaliśmy się do centrum gdzie przywitała nas liczna delegacja Autonomicznych Nacjonalistów. Korzystając z kilku godzin wolnego czasu udaliśmy się na obiad, mogliśmy przy tej okazji zwiedzić poznańskie stare miasto z jego odrestaurowanym ratuszem i kamieniczkami. Trzeba przyznać że wygląda to pięknie i ma w sobie mnóstwo uroku, szkoda że nie można powiedzieć tego o łódzkich kamienicach w rejonie ul. Piotrkowskiej.

Oprócz starego miasta spore wrażenie wywarła na mnie również zorganizowanie jakim wykazała się ekipa poznańskich nacjonalistów, każdy znał swoje miejsce i rolę, wszystko było odpowiednio zgrane w czasie, dzięki temu już około godziny 16:30 znacznie powiększoną grupą udaliśmy się pod pomnik powstańców wielkopolskim pod którym zaczęli już się zbierać pierwsi uczestnicy marszu. O godzinie 17:00 około 200 uczestników marszu sprawnie sformowało się w marszową kolumnę trzymająca banery i transparenty, skandując m.in. hasła „Duma, duma, narodowa duma” , „Cześć i chwała bohaterom” , „ Wasza krew za naszą wolność” ruszyło przez centrum miasta pod pomnik Armii Poznań. Marsz cieszył się sporym zainteresowaniem przechodniów którzy robili zdjęcia i kręcili filmiki, niektórzy nawet dołączali do narodowców. Wśród maszerujących można było zobaczyć rodziców z dziećmi, młodzież jak również osoby starsze.

Tam gdzie pojawiają się narodowcy tam nie może i zabraknąć komediantów i błaznów spod czerwono-czarnego sztandaru. Korzystając z naszych inicjatyw szeroko pojmowani antyfaszyści próbują pokazać że istnieją i jacy są silni. Tak więc w połowie drogi pod pomnik marsz próbowała zablokować niespodziewanie liczna bo ok. 30 osobowa grupa antysystemowych bojowników skandując hasła „ Poznań wolny od faszyzmu”. Oddziały prewencji odseparowały obie grupy a w stronę narodowców poleciały jajka i bomby z farbą. Uczestnicy marszu odpowiedzieli okrzykami „Antifa, antifa gejowska prowokacja” oraz „Raz sierpem raz młotem w czerwoną hołotę” którymi szybko zagłuszyli antyfaszystów którzy najwyraźniej zapomnieli zjeść śniadania i siły w płucach nie mieli( mimo iż zwykle najlepiej wychodzi im krzyczenie zza szczelnego kordonu policji;) ). Po kilku minutach policja zepchnęła uczestników blokady na chodnik, a antyfaszyści jak przystało na groźnych bojówkarzy rzucili na ziemię swój baner i rozpoczęli znany nam już i popularny w tych środowiskach konkurs „kto szybciej ucieka?”.

Bez dalszych przeszkód marsz dotarł pod pomnik Armii Poznań gdzie uczestnicy sformowali półkole wokół organizatorów których przedstawiciele wygłosili okolicznościowe przemówienia w których podkreślali bohaterstwo zwykłych ludzi którzy w tamtych dniach musieli porzucić dotychczasowe życie i ruszyć do walki o wolność. Na końcu uroczystości nastąpiło złożenie kwiatów i marsz został zakończony.

Nasza łódzka delegacja udała się w drogę powrotną na dworzec, gdzie miał przyjechać bus powrotny do Łodzi. Przy okazji udało nam się zdobyć pamiątkę która zawsze będzie nam przypominać ten bardzo udany wyjazd. Mam nadzieję że co roku 17-go września Poznań będzie celem wizyty wszystkich polskich narodowców i patriotów.

Skaldi

Evita Perón - Pierwsza Dama Populizmu

2011-10-02T18:44:00.004+02:00

Autor książkę o Evicie określa jako biografię socjalno – populistyczną. Pisana jest ona z pozycji fanatyka i populisty, bowiem uczciwe pisanie o zjawisku Evity odbywać się może jedynie pod wpływem jej fanatycznego ducha. Krąży on po świecie niczym wyrzut sumienia dla socjalizmu i coraz bardziej realna groźba dla zdychającego kapitalizmu. Boją się go wszelkiej maści demokratyczne dziwolągi, które zupełnie słusznie odbierają go jako śmiertelne zagrożenie.

Może to być np.:

MADONNA ARGENTYNY – jej zdjęcie otoczone aureolą stało na ołtarzach.

RELIKWIA – jej zwłoki w tajemnicy wywieziono z Argentyny i pochowano pod fałszywym nazwiskiem we Włoszech. Za nazwanie córki Ewą, groziło w Argentynie więzienie.

REWOLUCJONISTKA – uważała, że przyszła na świat w celu przeprowadzenia rewolucji narodowo – socjalnej.

FANATYK – ideę sprawiedliwości społecznej chciała uświęcić krwią jej wrogów. Jej mąż Juan Peron odmówił i stracił władzę.

TRYBUN LUDOWY – zaraziła swoim entuzjazmem i fanatyzmem niezliczone tłumy ludzi, wymusiła na nich uległość i pchnęła do walki o sprawiedliwość społeczną.

FUNDACJA EWY PERON – największa organizacja dobroczynna w dziejach świata.

WAMP – była uważana za jedną z najlepiej ubranych kobiet świata.

FEMINISTKA – założyła Partię Kobiet.

NAŚLADOWCZYNIE – Isabelita Peron – pierwsza w dziejach świata kobieta prezydent. Rządziła m.in. przy pomocy Szwadronów Śmierci.

Madonna – w musicalu „Evita”. Jej wizja Evity nie miała z nią prawie nic wspólnego.

Autor: politolog, specjalizacja marketing polityczny.

Więcej w artykule wprowadzającym na: stato.xaa.pl

Książkę można nabyć: Główna Księgarnia Naukowa im. B. Prusa w Warszawie, Krakowskie Przedmieście 7

Kwiaciarnia przy ul. Marynarska 19A w Warszawie. Można też zamówić na stronie. stato.xaa.pl

Rycerze walczą o świeckość państwa!

2011-09-28T22:55:00.001+02:00

W ostatni piątek w centrum naszego miasta odbył się happening Ruchu Poparcia Palikota. Po rozstawieniu małego, pomarańczowego namiociku z przyczepką nastąpiło oficjalne otwarcie palikotowego stosika. Główna idea, która przyświecała "pomarańczowym" to jak zwykle świeckość państwa. Wśród aktywistów można było zauważyć między innymi Rycerza! Dokładniej Konrada Rycerza, kandydata do sejmu przebranego za księdza, rozdającego ulotki i zapraszającego na Marsz Wyzwolenia Konopi w Łodzi, który odbędzie się 1 października w naszym mieście.

Nie będę w tej chwili roztrząsał tematu legalizacji miękkich narkotyków, ale muszę zadać parę podstawowych pytań...

Czy publiczne paradowanie w sutannie, oznaczającej reprezentowanie i przywiązanie do konkretnych poglądów (chociażby na życie, używki, narkotyki itd.) nie obraża uczuć religijnych katolików, przez kogoś kto w takim przebraniu proponuje wartości zupełnie sprzeczne z ich wiarą, kreując się przy okazji na satyryka? Chociaż bardziej pasuje mi tu słowo "pajac".

Jakie poglądy i wiedzę ma kandydat do sejmu Konrad Rycerz, jeśli na pomysł prywatyzacji szkół (jako sposobu decydowania przez rodziców o drodze religijnej własnego dziecka) odpowiada, iż on jest w "tych kwestiach bardziej liberalny" ?! Jak całkowite usunięcie ze szkół religii i nakaz centralnie narzuconej świeckości przez państwo, może być bardziej wolnościowy od przekazania rodzicom odpowiedzialności za religijność własnych dzieci?!

Zastanawiam sie też jaka by była reakcja oświeconych palikotowych "liberałów", gdyby ktoś w równie idiotyczny sposób chciał sparodiować chociażby judaizm, lub islam. Czy wtedy także nikt z lewicowych środowisk nie wznosiłby okrzyków o braku tolerancji wśród zacofanych Polaków z ciemnogrodu? Już nie wspominając o obrażaniu uczyć religijnych w stosunku do drugiego człowieka, których podobno broni polskie prawo...

„Obóz narodowy w Piotrkowie Trybunalskim w latach 1919-1939”

2011-09-26T20:57:00.001+02:00

"W piątek (30 września) w Miejskiej Bibliotece Publicznej (ul. Jerozolimska 29) odbędzie się promocja książki pt. „Obóz narodowy w Piotrkowie Trybunalskim w latach 1919-1939”, której autorem jest Robert Rudnicki. Jest to już trzynasta pozycja z serii „Biblioteka-Piotrków 800” poświęcona dziejom i kulturze naszego miasta. Wydawnictwo zostało sfinansowane przez piotrkowski magistrat. Początek spotkania promocyjnego o godzinie 17.

Wydanie przedstawia obraz życia społeczno-politycznego miasta w okresie II Rzeczypospolitej, struktury organizacyjne Narodowej Demokracji w Piotrkowie i próby powstania na jego terenie Obozu Narodowo-Radykalnego. Wiele miejsca poświęcono relacji obozu narodowego z jego głównymi przeciwnikami politycznymi oraz działalności samorządowej endecji. Ponadto omówiono stosunek narodowców do mniejszości żydowskiej oraz ich reakcje na politykę państwa niemieckiego wobec Polski. Ostatnie dwa rozdziały poświęcono działalności wydawniczej obozu narodowego oraz jego zaangażowaniu w organizacjach pozarządowych. Publikację wzbogacają przypisy, bibliografia oraz ilustracje.

Robert Rudnicki urodził się 19 października 1979 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Jest absolwentem Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. Jego praca magisterska pt. „Ruch narodowy w Piotrkowie Trybunalskim w latach 1919-1939” napisana pod kierunkiem prof. dr hab. Marii Nartonowicz-Kot, uzyskała wyróżnienie Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego w konkursie „Na najlepszą pracę magisterską o Piotrkowie Trybunalskim”. Robert Rudnicki ukończył również studia podyplomowe z zakresu administracji publicznej oraz zarządzania środkami unijnymi."

http://www.piotrkow.pl/nasze-miasto/aktualnosci/13-wydanie-biblioteka-piotrkow-800

Olać to?

2011-09-21T21:11:00.001+02:00

"Młodzi obywatele Izraela, uczestnicy wycieczki, załatwiali swoje potrzeby fizjologiczne pod płotem obok miejsca pamięci na stacji Radegast, z której odjeżdżały transporty Żydów z łódzkiego getta. Interweniowała policja. Pozostał niesmak.

Pani Anna wybrała się ze znajomymi, by obejrzeć stację Radegast.

- Wysiadając z auta zobaczyliśmy, że od strony stacji nadchodzi spora grupa młodych mężczyzn - opowiada Czytelniczka Dziennika Łódzkiego. - Mieli na głowach jarmułki. Mówili po hebrajsku. Wycieczka z Izraela, jakich w Łodzi wiele. Ze znajomymi ruszyliśmy w stronę stacji. Nagle zobaczyłam, że młodzi panowie, zamiast wsiąść do autokarów, biegną pod płot prywatnej posesji, obok muru stacji oraz w krzaki przy parkingu i zaczynają się załatwiać - mówi zniesmaczona łodzianka. - A jakiś słusznej postury chłopak usiadł na masce naszego auta i zaczął zakładać buty. Żaden z opiekunów nie reagował. Wycieczki pilnował radiowóz policji. Nie wiem jednak, czy funkcjonariusze interweniowali.

Joanna Kącka. - Pouczyliśmy opiekunów, by zwiększyli nadzór nad młodzieżą, by uniknąć takich sytuacji.

Henryk Siemiński, dyrektor Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, które sprawuje opiekę nad stacją Radegast tylko wzdycha, gdy słyszy opowieść.

- W budynku stacji jest toaleta dla zwiedzających - mówi dyrektor Siemiński. - Widać gościom z Izraela nie chciało się poczekać w kolejce i wybrali płotek. Cóż, kwestia wychowania. Nie jest to jednak pierwszy taki incydent. Zaś sprzątanie śmieci po zwiedzających stało się już swoistą tradycją.
- To niestosowne, chociażby biorąc pod uwagę, że było to miejsce pamięci - dodaje..."

Komentarz:
Z niecierpliwością czekałem na główne wydanie faktów, wydarzeń, wiadomości. Niestety żadna stacja nie pokusiła się by poinformować obywateli o tak haniebnym wydarzeniu. O wydarzeniu, które urosłoby do rangi politycznej, które doprowadziłoby do kolejnego po Podlasiu zgrzytu na linii Polska – Izrael. Nigdzie nie mogłem wysłuchać przemówień Panów Sikorskiego i Symcha Kellera vel. Krzysztofa Skowrońskiego, którzy z wielkim oburzeniem komentowaliby ten atak na naród wybrany. I zapomniałem tylko w tym całym zamęcie, że to nie była polska wycieczka…

Maciek Yogi

źródło:
http://lodz.naszemiasto.pl/artykul/1088715,uczestnicy-wycieczki-z-izraela-nie-uszanowali-stacji,id,t.html#7ca54b56c4dfdd5d,1,3,5

Kura nie ptica, Polsza nie zagranica...czyli ABW w imię przyjaźni polsko - radzieckiej.

2011-09-20T21:49:00.002+02:00

17 września 1939 roku Armia Czerwona wbiła nóż w plecy broniącym się przed Blitzkriegiem Polakom, a następnie, w porozumieniu ze stroną niemiecką, rozdarła nasz kraj na pół. Związek Radziecki na podbitych terenach prowadził nachalną agitację polityczną wspartą wszechobecnym aparatem terroru. Tak wyglądał wstęp do trwającej blisko 50 lat historii zniewolenia naszego kraju przez jarzmo komunistycznej ideologii. W jaki sposób 72 lata później obchodzi się pamięć o tych wydarzeniach?

Jak podaje Express Ilustrowany, w nocy z 16 na 17 września w Łodzi, w parku im. Poniatowskiego, 6 nieoznakowanych samochodów ABW pilnowało, aby nic nie stało się grobom pochowanych tam czerwonoarmistów. Agenci ABW na widok reporterów wyskoczyli z samochodów i nieudolnie starali się udawać zwykłych spacerowiczów lub nocnych miłośników sportu zajętych rozciąganiem zastałych mięśni. Nie przeszkadzały im w tych czynnościach krótkofalówki wystające z ich kieszeni…

Najwyraźniej groby czerwonoarmistów są w naszym mieście objęte szczególną opieką, skoro do ich ochrony skierowano 12 agentów ABW, a nie patrol straży miejskiej lub policji. Czyżby ta troska była echem propagowanej rok temu przez Gazetę Wyborczą akcji „światełko dla Rosjan”*? Warto pokusić się o refleksję nad traktowaniem szczególnymi względami grobów żołnierzy bolszewickich, vide powyższa sprawa obstawy ABW w parku Poniatowskiego, czy choćby zeszłoroczne uroczyste odsłonięcie pomnika czerwonoarmistów pod Ossowem w asyście przedstawiciela Kancelarii Prezydenta RP, Tomasza Nałęcza - czy to aby na pewno normalna sytuacja?
Co następne pilnowanie grobów żołnierzy hitlerowskich w okolicach 1 września?
Dębowy

*Światełko dla Rosjan – akcja propagowana przez Gazetę Wyborczą i wspierana przez m. in. Kazimierza Kutza, Andrzeja Wajdę i Wisławę Szymborską, mająca na celu nakłonienie Polaków do zapalania zniczy 9 maja na grobach czerwonoarmistów.

SERCE MIASTA WRACA DO ŁODZI!

2011-09-18T21:23:00.000+02:00

Łodzianie nareszcie doczekali się powrotu dzwonu "Serca Łodzi" na swoje należyte miejsce.

Dzisiaj o godzinie 13:30 na ulicy Piotrkowskiej zaczęły się oficjalne obchody. Spod dawnej fabryki Józefa Johna (miejsce odlewu pierwowzoru "Serca Łodzi" w nawiązaniu do wydarzeń z 1911 roku) wyruszył uroczysty przemarsz z nowym dzwonem. Po dotarciu na Plac Katedralny zaczęła się polowa Msza Święta oraz ceremonia Chrztu Dzwonu "Serca Łodzi", która zachowała charakter wielowyznaniowy, podkreślając wielokulturowość miasta. W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele katolicyzmu, prawosławia, kościoła ewangelicko-augsburskiego i judaizmu oraz włodarze miasta, służby mundurowe, reprezentanci szkół, uczelni i przedszkoli jak i towarzysząca ceremonii orkiestra dęta. Wśród wiernych można było także zauważyć przedstawicieli Młodzieży Wszechpolskiej i Obozu Narodowo-Radykalnego, którzy najprawdopodobniej spodziewali się kolejnych prowokacji człowieka-motyla (http://www.mmlodz.pl/385797/2011/9/10/prawdziwe-serce-lodzi-kolejny-happening-czlowiekamotyla-zdjecia?category=news ).

Po zakończeniu oficjalnej części obchodów zaczęła się część artystyczna. Głównym punktem programu ma być występ Ryszarda Rynkowskiego po godzinie 20. Udanej zabawy!

Wykład prof. Jacka Bartyzela - Rządy Salazara i okres "Nowego Państwa" cd. na YT (części 7-11 z 11)

2011-09-12T19:12:00.004+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=o6P1G0rcBCw

http://www.youtube.com/watch?v=6gbPWgzBE7g

Ps. Niestety część filmów w formie zwykłych linków, ponieważ google nie chcę za bardzo współpracować z youtube...

Wykład prof. Jacka Bartyzela - Rządy Salazara i okres "Nowego Państwa" cd. na YT (części 4-6 z 11)

2011-09-09T13:00:00.002+02:00

Wykład prof. Jacka Bartyzela - Rządy Salazara i okres "Nowego Państwa" wreszcie na YT (części 1-3 z 11)

2011-09-07T20:56:00.002+02:00

Niebawem pozostałe części

Postmarksizm.

2011-09-04T23:59:00.000+02:00

Jak wiadomo głównym celem klasycznych, dawnych marksistów było panowanie nad środkami produkcji przemysłowej. Kiedy idee socjalistyczne zaczęły przechodzić do defensywy sytuacja się mocno zmieniła. Zamiast panowania nad środkami produkcji przemysłowej, stara się opanować środki produkcji kulturowej i symbolicznej – media, uniwersytety i instytucje kultury. Włoski filozof Augusto Del Noce (1910-1989) i jego znany tekst Marksizm umiera na Wchodzie ponieważ został urzeczywistniony na Zachodzie, który ukazał się jako przedmowa do książki Marcello Venezianiego Proces Zachodu. Zarówno Del Noce jak i Veneziani stawiają jednakową diagnozę: marksizm zrealizowano na Zachodzie za cenę utraty swoich wielkich obietnic. Urzeczywistniono wszystkie marksistowskie negacje odnoszące się do tradycji, religii i metafizyki, natomiast odrzucono rewolucyjno-mesjanistyczną stronę marksizmu. Marksistowska lewica pomogła wyzwolić się społeczeństwu burżuazyjnemu od "reliktów" tradycji, od sentymentów religijnych i moralnych, które łączyły je jeszcze ze społeczeństwem tradycyjnym, innymi słowy pomogła mu osiągnąć status na wskroś materialistyczny i laicki.

Choć marksistowska lewica nie podważyła struktur ekonomiczno-społecznych kapitalizmu, to - jak stwierdzał Veneziani - społeczeństwo zachodnie realizuje zasady i postulaty marksizmu, takie jak "radykalny ateizm i materializm, internacjonalizm i uniwersalne wykorzenienie, prymat pragmatyzmu i śmierć filozofii, dominacja produkcji i globalne manipulowanie naturą, technologiczny faustyzm i równość, wyrażająca się w homogenizacji społecznej". Za datę narodzin postmarksizmu można uznać tzw. rewolucję seksualną 1968 roku, Veneziani i Del Noce interpretują jako rewolucję wewnątrzburżuazyjną, ponieważ oznaczała ona jedynie przejście burżuazji do nowego etapu. Najlepiej - ich zdaniem - głęboką istotę rewolty 1968 roku jest zniszczenie wartości, od których neoburżuazja chciała się wyzwolić: tradycję, religijność, zakorzenienie, autentyczność, odczucie tajemnicy, organiczną więź ze wspólnotą ludzi i wartości. Kontestatorzy 1968 roku błędnie utożsamiali tradycyjne wartości z liberalnym systemem neoburżuazyjnym, będącym de facto największym tychże wartości wrogiem. W ten sposób kontestacja przyczyniła się "do obalenia nie filarów kapitalizmu, lecz ostatnich tam zabezpieczających przed nim". Innymi słowy, już w drugiej połowie lat sześćdziesiątych zeszłego stulecia nastąpiło pogodzenie się marksistowskich kontestatorów z porządkiem kapitalistycznym, ba, zawarli oni sojusz z liberalną neoburżuazją w imię dalszego "postępu" i kontynuacji procesu wyzwalania jednostki z tego, z czego można ją jeszcze było wyzwolić. Dawny rewolucyjny marksizmu umarł i narodził się postmarksizm, który z marksizmem ma niewiele wspólnego. Współczesna postmarksistowska lewica, w Polsce reprezentowana chyba najpełniej przez środowisko Krytyki Politycznej, to lewica, która porzuciła tradycyjny marksizm dążący do zmiany stosunków własnościowych na rzecz "kulturalnego marksizmu". Jak doszło do tej metamorfozy, opowiada amerykański politolog i historyk idei Paul Gottfried swojej opublikowanej w 2005 roku książce Dziwna śmierć marksizmu. Według Gottfrieda, źródeł przejścia od marksizmu do postmarksizmu należy szukać - na płaszczyźnie ideologicznej - u filozofów szkoły frankfurckiej i u Antonio Gramsciego. Szkoła frankfurcka przeniosła akcent ze zniesienia ekonomicznego wyzysku, co było istotą marksizmu, na zwalczanie mentalnych uprzedzeń. W centrum zainteresowania "teorii krytycznej" stanęło już nie zlikwidowanie niesprawiedliwego porządku ekonomicznego, ale odwołujące się do psychoanalizy diagnozowanie i leczenie "osobowości autorytarnej". W ten sposób to psychologia i kultura zajęły miejsce analizy klasowej i rozpoznania stosunków własnościowych. Nastąpiło odwrócenie marksistowskiego schematu o 180 stopni - zamiast zaczynać od zmiany "bazy", zaczęto zmieniać "nadbudowę", rewolucyjną walkę o zmianę struktury ekonomiczno-społecznej zastępując walką o zmianę świadomości. Rewolucja zostaje zreinterpretowana jako kulturalny przewrót. Uspołecznienie środków produkcji czy socjalistyczne planowanie ekonomiczne nie są już uznawane za konieczne przy realizacji lewicowych celów. Oznacza to de facto akceptację konserwatywno-reakcyjnego światopoglądu, w którym świadomość określa byt (duch jest pierwotny wobec materii) - w tym sensie postmarksizm byłby w gruncie rzeczy nurtem prawicowym. Poniechanie rewolucji w "bazie" znalazło swoje ideologiczne uzasadnienie w tezie, że klasa robotnicza jest faktycznie siłą reakcyjną i że dominują w niej postawy i osobowości autorytarne (robotnicy pierwszej połowy XX wieku wyznawali ekonomiczny radykalizm, a zarazem pewien socjalno-kulturalny konserwatyzm). Szczególnie skompromitowała się niemiecka klasa robotnicza, która poparła Hitlera i antysemityzm - stąd zupełnie się nie nadawała jako podmiot wielkiego rewolucyjnego projektu. Współczesnemu europejskiemu postmarksizmowi ("kulturalnemu marksizmowi") przyświeca wizja permanentnej zmiany kulturowej jej naczelną zasadą jest wielokulturowość realizowana, między innymi, przez importowanie mas obcokrajowców z Trzeciego Świata. Postmarksistowskiej lewicy europejskiej wystarczy utrzymanie państwowej edukacji, progresja podatkowa, państwo opiekuńcze. Niczego więcej zmieniać nie chce, broni ekonomiczno-klasowego status quo. Natomiast chętnie ingeruje w sferę kulturalno-moralno-obyczajową. Kapitalizm nie jest już uważany za filar dawnego burżuazyjnego porządku, który należy zniszczyć, ale za pomocne narzędzie wielokulturowości. Globalistyczny kapitalizm staje się wręcz siłą "antyfaszystowską", niszczącą przestarzałe lojalności narodowe i więzi, wyzwalającą kobiety, gejów i wszelkie inne mniejszości, sprzyjającą wykorzenieniu reakcyjnych przesądów i związanych z nimi socjokulturalnych struktur. Nadzór nad językiem, kontrola werbalnych wymian skorelowane są z rolą społeczną i profesjami przyjmowanymi przez postmarksistów: edukacja, uniwersytety, media, dziennikarstwo, instytucje kulturalne (słynny marsz przez instytucje był w rzeczywistości marszem do biur w tych instytucjach) etc. - postmarksiści są wszędzie tam, gdzie mogą stosować "symboliczną przemoc" i narzucać swój "totalizujący dyskurs" kamuflowany hasłami hiperpluralizmu. Jest to ‘’humanitarny’’ sposób na zawładnięcie umysłami ludzkimi czyli bez siłowego narzucania czegokolwiek. Potwierdza to tylko obserwację Jeana Baudrillarda, że każde wyzwolenie niesie ze sobą nowe zniewolenie.

Hubo

O poziom za nisko... czyli pisanie na zamówienie.

2011-08-26T16:31:00.014+02:00


Czasami można się pomylić, czy to dziennikarz czy aktywista lewicowy.

Kampania wyborcza ruszyła pełną parą. Rządzący już powysyłali „zamówienia” do zaprzyjaźnionych dziennikarzy z przychylnych im mediów. Rozkaz padł – uderzyć w opozycję. I tak się stało. Właśnie w tych kategoriach trzeba interpretować tekst pani Aleksandry traktujący o tym, że radnej PiS nie podobało się to, że tzw. Marsz Równości odbędzie się na Piotrkowskiej (głównej ulicy) podczas Święta Łodzi. Chyba, że istnieje inny powód wygrzebania po ponad trzech miesiącach pod koniec wakacji tematu Marszu Równości i trzykrotnie liczniejszej kontry (czy w naszym mieście nic się obecnie nie dzieje?). Niby nam narodowcom nic do tego, ot taka uroda obecnego reżimu pod wodzą miłościwie nam panującego pana D., zwłaszcza, iż dziennikarze tej redakcji często tak postępują. Nie wiadomo tylko czy z pobudek czysto ideologicznych, czy może typowo finansowych. Jedno jest pewne, każdy średnio rozgarnięty człek zdaje sobie sprawę, że takie artykuły, jak pani Aleksandry, z rzetelnością i obiektywizmem nie mają nic wspólnego. I o tą rzetelność dziennikarską chodzi.

Droga Pani Aleksandro, otóż aktywiści homoseksualni nie przypadkowo ustalili termin oraz miejsce Marszu właśnie wtedy, gdy na Piotrkowskiej odbywa się Święto Łodzi, ba, nawet nigdy się z tym nie kryli. Dodam, że mieli nawet chrapkę na zdecydowanie więcej niż dostali, bo zamarzyli sobie, aby być główna atrakcją na tym święcie i wesoło maszerować przez całą Pietrynę wśród rodzin z dziećmi, które przybyły na Święto Łodzian (sic!!!). Robcio wraz z kolegami chciał pokazać łodzianom jak fajnie jest być gejem, tam gdzie będzie ich najwięcej. Mogli wybrać oczywiście inny termin , bowiem święto Łodzi w żaden sposób nie jest związane z walką polityczną o „równouprawnienie” osób homoseksualnych. Nie wybrali jednak. Już pomijam fakt, że środowiska propagandy homoseksualnej traktowane są lepiej niż inne środowiska. W urzędzie, gdy dopytywaliśmy się o legalizacje jakiegokolwiek marszu czy chociaż pikiety na Pietrynie podczas święta, otrzymaliśmy jasną odpowiedź – NIE MA TAKIEJ MOŻLIWOŚCI!!! Oczywiście nie dodaliśmy, że to ma być Marsz Równości ;-). Mało tego, niepokoi nas fakt, że święte krowy (homosie) prawdopodobnie nawet nie dotrzymały 30-dniowego terminu zgłoszenia inicjatywy, obowiązującego przy zajęciu pasa ruchu. Urzędnicy nie mieli pojęcia nawet, że ma się odbyć jakiś Marsz Równości. Dopiero na ok. półtora tygodnia przed „imprezą” nagle się okazało, że ów Marsz jednak się odbędzie i jest zgłoszony!. Oczywiście innym taki numer by nie przeszedł. Może o tym napiszemy Pani Aleksandro?

Moim zdaniem, obawy radnej były generalnie uzasadnione. Każdy normalny człowiek zdaje sobie sprawę, że Święto Łodzi na Pietrynie, gdzie ma być dużo ludzi, to nie jest odpowiednie miejsce do manifestowania swojej odmienności seksulanej. Temat ten wśród łodzian, jak i całego polskiego społeczeństwa jest mówiąc delikatnie... kontrowersyjny.

Kolejna sprawa, Pani Aleksandro, śmieszy mnie, że Pani tak mocno stara się wybielać pewne środowiska i demonizować inne. „Banda wyrostków”, „chuligani” tak nazywa Pani kontrmanifestantów (nota bene na zamieszczonym w artykule zdjęciu uczestników kontry widać jedynie dużą grupę młodych ludzi i nikt twarzy nie ma zakrytej w porównaniu do kilku uczestników „tolerancyjnej” strony).

Zapomniała Pani o pewnym małym szczególe. Szefo który maszerował na czele pochodu, który tak ochoczo był fotografowany przez fotoreportera Waszej gazety - pan Robert B. sam ma sporo za uszami. Wcale nie chodzi o to, że spoliczkował jakiegoś amanta w klubie gejowskim po buzi ;-). Otóż „Robcia” ma zarzut napaści na funkcjonariusza na służbie !!! Chyba to dosyć poważny zarzut o charakterze chuligańskim, czy wręcz kryminalnym??? Nieprawdaż? Do agresji na funkcjonariusz doszło podczas blokady(sic!), w której Robert B. wraz z lewackimi zadymiarzami blokował legalny i pokojowy Marsz Niepodległości!!! To chyba jest chuligaństwo i jawna kpina z polskiego prawa! Czy może jednak nie?
A może to jest tak, że marsze narodowców można atakować (najlepiej kluczami francuskimi), blokować, rzucać w nie kamieniami, butelkami i nie jest się chuliganem? Natomiast, gdy są to marsze homoseksualistów i lewaków, wtedy trzeba być grzecznym. Najlepiej w ogóle nie manifestować przeciwko, bo się może zaraz okazać, że jest się chuliganem i homofobem. Zresztą, po co ja pisze, skoro przecież Pani macierzysta redakcja zorganizowała ten spęd lewacko-gejowskich zadymiarzy na Święcie Niepodległości, więc nie dziwne, że z obiektywnością jest Pani na bakier - zresztą jak cała pani gazeta.

W kwestii okrzyków i transparentów, to zabieg iście mistrzowski. Innych okrzyków Pani nie słyszała? A może Pani tam w ogóle nie było? Bo jakby Pani była, to by Pani wiedziała, że kontrmanifestanci mieli znacznie szerszy repertuar haseł. Niekoniecznie związany on był z owym hasłem na w... , które na blisko 2,5-godzinną akcje padło może dwa razy i krzyczane było raptem przez kilkanaście osób i to na dodatek po rozwiązaniu kontrmanifestacji przez organizatora Pikiety w obronie tradycyjnych wartości rodziny. A wie Pani ilu było kontrmanifestantów? Ponad 300. W takim razie, to chyba jednak niewielki odsetek osób i wulgaryzmów?

Pani pomysł zaproszenia tęczowych, lepiej wykształconych bogaczy na Pietrynie wydaje się być mocno groteskowy. Zważywszy, że uczestnicy owego marszu nie przypominali majętnych ludzi. Bardziej wyglądali na wychudzonych, pryszczatych licealistów, dzierżących socjalistyczne transparenty Młodych Socjalistów i dziwnie wyglądających chłopców i dziewcząt, którzy na pewno nie przypominają opisywanych przez Panią osób (np. w ubraniach przypominających pidżamy lub z hełmem wojskowym na głowie). Tam mieli być tęczowi burżuje? Wolne żarty, oni akurat nie mają ochoty na takie lansy, przynajmniej w Polsce. Zresztą lewicowa młodzież pewnie odpowiednio by ich potraktowała.

Mogę jeszcze tylko na koniec zaproponować znacznie lepszy pomysł niż Pani. Zamiast Łodzi Tęczowych Bogaczy, proponuję Łódź Setki Burdeli. Otóż na Pietrynę wieczorem podczas Święta Łodzi można sprowadzić takie obwoźne domy publiczne, w których panie oczywiście nie płacąc za postój oferowałyby swoje wdzięki spragnionym wrażeń spacerowiczom. Zapewniam, że nowa atrakcja ściągnie znacznie więcej ludzi niż Marsze Równości. To z kolei będzie miało, przełożenie na obroty kawiarni i pubów na Pietrynie. No i będziemy sławni. W końcu w życiu liczy się tylko Kasa i Seks, jak śpiewała Marylka Rodowicz. Prawda, Pani Aleksandro?

Zaraz po Święcie Niepodległości pewien dziennikarz Waszej konkurencji stwierdził, że osiągnęliście poziom swoich adwersarzy politycznych, przeciw którym protestujecie. A to gazecie, która pragnie być rzetelna i opiniotwórcza nie przystoi. Ja pójdę dalej. Takimi artykułami jak Pani, ten poziom mocno zaniżacie, nawet jak dla nas.

Brygada Łódzka ONR ma swoją stronę internetową!

2011-08-25T00:13:00.000+02:00

Dobrych informacji ciąg dalszy. Pomimo sezonu ogórkowego prace w niektórych dziedzinach idą pełną parą. Właśnie od kilku dni działa strona internetowa Brygady Łódzkiej Obozu Narodowo - Radykalnego.

http://onrlodz.pl/

Cieszy kolejna narodowa inicjatywa w naszym regionie. Mamy nadzieje, że na stałe zagości na internetowych łamach i zdobędzie duże grono czytelników. Życzymy powodzenia!

Narodowa Łódź na Facebooku!

2011-08-22T23:12:00.003+02:00

Miło nam poinformować, że już od jakiegoś czasu nasz blog posiada swój profil na portalu społecznościowym Facebook. Oczywiście zapraszamy, aby na bieżąco śledzić aktualizacje i do "lubienia tego" ;-)

http://www.facebook.com/pages/Narodowa-%C5%81%C3%B3d%C5%BA/192122770818568

ŚLADAMI ŚWIĘTEGO MAKSYMILIANA PO ZIEMI ŁÓDZKIEJ

2011-08-18T23:20:00.000+02:00

„Mamy trzy fronty do zdobycia dla Niepokalanej.

Pierwszym i najważniejszym frontem jesteśmy my sami,

więc musimy najpierw zdobyć samych siebie dla Niepokalanej.

Bez tego nie ma mowy o podbojach innych frontów.

Drugim frontem jest nasze najbliższe otoczenie.

Trzecim i ostatnim jest już cały świat, wszystkie narody.”

Bieżący rok został ogłoszony Rokiem Kolbiańskim. 14 sierpnia minęła 70 rocznica męczeńskiej śmierci tego wielkiego Wyznawcy Chrystusowego i Rycerza Niepokalanej. Chciałbym z tej okazji nieco przybliżyć postać św. Maksymiliana Marii Kolbego, a właściwie nakłonić wszystkich naszych czytelników do podróży jego śladami po Ziemi Łódzkiej.

ZDUŃSKA WOLA

Podróż tę należałoby rozpocząć w Zduńskiej Woli. O tym, że jest to miasto narodzin św. Maksymiliana przypomina nam już dworzec kolejowy z pięknym motywem dotyczący tego faktu. To właśnie w Zduńskiej Woli – 8 stycznia 1894r. – przyszedł na świat Rajmund Kolbe. Był drugim dzieckiem rodziców – Juliusza i Marianny z Dąbrowskich. Dom w którym mieszkała rodzina Kolbe mieści się obecnie przy ul. św. Maksymiliana 9. Jest to dawna ulica Browarna (a czemu „Browarna” dowiecie się na trasie) i właśnie od tego miejsca proponuje rozpocząć nasz szlak. Z góry zaznaczam, że dom nie jest autentycznym domem narodzin świętego, a jedynie repliką ówczesnego „domu tkacza” – tkactwem bowiem zajmowali się rodzice Rajmunda. Obecnie budynek mieści Muzeum Świętego Maksymiliana, prezentując na parterze stałą ekspozycję pamiątek związanych z jego życiem, a na piętrze odtwarzając pokój mieszkalny przeciętnej rodziny mieszczańskiej z tamtych czasów.

W odległości 200m od domu św. Maksymiliana góruje nad Zduńską Wolą piękny kościół p.w. Wniebowzięcia NMP. W tym to kościele poznali się rodzice św. Maksymiliana. Tutaj wzięli też ślub, a w rok po ślubie wstąpili do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. W tym też kościele został ochrzczony i bierzmowany przyszły brat Maksymilian. Od 1993 r. świątynia nosi tytuł Bazyliki Mniejszej.

Osobne wątek należy się rodzicom św. Maksymiliana. Na ich przykładzie mamy bowiem doskonale przedstawiony wzorzec rodziny katolickiej o tradycjach patriotycznych. Oboje głęboko wierzący i mocno zaangażowani w życie Kościoła. Dodatkowo ojciec działacz Stowarzyszenia Chrześcijańskich Robotników, uczestnik konspiracyjnych spotkań niepodległościowych i wielki propagator polskości. Można zatem stwierdzić, że późniejsze postawy i wybory życiowe św. Maksymiliana brały swój początek z atmosfery rodzinnej.

PABIANICE

Rodzina Kolbe mieszkała w Zduńskiej Woli do 1894 roku. W tym to roku miał miejsce kryzys gospodarczy, który skutkował przymusową przeprowadzką najpierw do Łodzi, a następnie do Pabianic. I właśnie z tym miastem związany jest drugi etap życia młodego Rajmunda Kolbe. W roku 1896 lub 1897 rodzina Kolbe wynajęła mieszkanie w domu przy ul. Jutrzkowickiej 16. Mieszkali tam do 1903 lub 1904 roku prowadząc sklep z artykułami spożywczo-przemysłowymi. W tym czasie przynależeli do kościoła parafialnego św. Mateusza. Na te lata przypadają też narodziny kolejnych dzieci Państwa Kolbe, z których niestety dwoje zmarło w dziecięcym wieku. Na tle tych przeciwności ukazuje się właśnie silny rys katolicki obu małżonków, który skutkuje złożeniem w 1900 r. okresowego ślubu czystości. W tym samym roku rozpoczyna się budowa pięknego, neogotyckiego kościoła p.w. NMP Różańcowej, który w przyszłości stanie się ich kościołem parafialnym. W pracach tych bierze czynny udział ojciec Rajmunda - Juliusz Kolbe. Duchowo wspiera go małżonka, która staje się inicjatorką Żywego Różańca. Już po wybudowaniu kościoła Kolbowie będą sprzedawać przy nim dewocjonalia, pilnując przy tym mocno aby nie sprowadzać tandety.

W roku 1904 Kolbowie rozpoczynają pracę w fabryce Kruschego i Endera – pabianickich potentatów. Zmieniają również kilkakrotnie miejsce zamieszkania (ul. Fabryczna, ul. Nowo -Cmentarna 11, ul. Konstantynowska 19, ul. Złota 5). Rok później Rajmund i jego starszy brat Franciszek przystępują do Pierwszej Komunii Świętej. Dodatkowo Franciszek dostaje się do Szkoły Handlowej – jedynej szkoły średniej w mieście. Jednak już rok później dołączy do niego Rajmund, który zdając celująco egzaminy dostanie się od razu do drugiej klasy!

1907 rok to przełomowa data w życiu duchowym Rajmunda. Pod wpływem rekolekcji wielkanocnych prowadzonych przez oo. Franciszkanów podejmuje on decyzje o powołaniu. W tym samym roku ma miejsce bierzmowanie obu braci i wyjazd do seminarium franciszkańskiego we Lwowie.

Ważne obiekty na pabianickim szlaku, to przede wszystkim kościoły, wokół których koncentrowało się życie całej rodziny. Szczególnie kościół św. Mateusza ma wielkie znaczenie ze względu na objawienie jakiego doznał w nim przyszły święty. W trakcie tego objawienia ukazała mu się Matka Boża z dwiema koronami: białą i czerwoną. Biała to korona Wyznawcy. Czerwona – Męczennika. Młodzieniec wyciągnął ręce po obie, co też tak pięknie w jego życiu się spełniło.

Pabianice to również fabryki, spośród których największe wrażenie robi fabryka Kruschego i Endera, gdzie pracowali rodzice Rajmunda. Nie sposób nie docenić także pięknych kamienic i pałaców fabrykanckich ani przejść obojętnie obok dawnego zamku biskupiego (obecnie mieszczącego Muzeum Historii Miasta Pabianic). Zresztą cała ul. Zamkowa - jak i odchodzące od niej mniejsze uliczki – zasługują na szczególną uwagę i osobny spacer. Czuć tam jeszcze klimat miasta fabrycznego z końca XIX w. „Klimat”, który niestety zatraca stolica regionu – Łódź…

ŁÓDŹ

A jakie były związki św. Maksymiliana z Łodzią? Na pewno nie tak silne jak z Pabianicami czy Zduńską Wolą, ale jednak były. Jak już wspomniałem wcześniej rodzina Kolbe trafiła na krótko do Łodzi po przeprowadzce ze Zduńskiej Woli w 1894 r. Juliusz Kolbe podjął wtedy pracę w fabryce, a jego żona prowadziła dom i opiekowała się dziećmi oraz prawdopodobnie tkała na jednym krośnie, jakie przywieźli ze sobą. 29 stycznia 1896r. urodził się ich trzeci syn – Józef. I to właśnie z nim związane jest jedyne miejsce, jakie możemy umieścić na trasie naszego szlaku, a mianowicie kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, w którym był on chrzczony. Nie ulega jednak wątpliwości, że rodzina Kolbe przemierzała łódzkie ulice, przez co nadała naszemu miastu choć trochę tego szczególnego charakteru związanego z Wielkim Wyznawcą i Męczennikiem Miłości – św. Maksymilianem Marią Kolbe.

Celowo powstrzymałem się tutaj od klasycznego życiorysu świętego Maksymiliana. Literatura na jego temat jest przebogata i uważam, że każdy powinien się nią zainteresować. Zwłaszcza, że przeżywamy Rok Kolbiański. Ze swojej strony zachęcam do bogatego wyboru dzieł św. Maksymiliana, jaki znajduje się w księgarni internetowej Te Deum. Szczególnie zaś polecam „Konferencje Świętego Maksymiliana Marii Kolbego” – najlepiej oddające ducha, jakim przeniknięty był ten wielki święty. Jako że mamy jeszcze wakacje zachęcam również wszystkich do wycieczki nieco poza granice naszego województwa, a mianowicie do Niepokalanowa, w którym wręcz namacalnie można odczuć istotę zawierzenia się Bogu przez Niepokalaną, co było życiową dewizą św. Maksymiliana. Na koniec pamiętajmy o słowach innego wielkiego Polaka – Prymasa Tysiąclecia, kardynała Wyszyńskiego – „Nie gaście ducha świętego Maksymiliana…”

A już dla wybitnie zainteresowanych polecam rewelacyjny tekst Grzegorza Kuszpy z archiwalnego numeru czasopisma „CHRISTUS REX”. Oprócz tego znajdziecie w piśmie teksty nt. katolickiej kontrrewolucji Cristeros w Meksyku oraz o procesie beatyfikacyjnym Sir Williama Wallace’a („Waleczne serce” – Mela Gibsona). Zainteresowanych proszę o kontakt z naszym blogiem – czasopismo udostępnię bezpłatnie.

AMDG!

Marek

Wybory do Rady Miejskiej w 1934 r. w Łodzi

2011-08-07T12:52:00.001+02:00

W poniższym tekście chciałbym przybliżyć małą cząstkę historii obozu narodowego w Łodzi. Dotyczyć to będzie wyborów, które odbyły się w 1934 roku. Zapewne niewielka część młodych Łodzian wie jak przed wojną wyglądały ówczesne kampanie wyborcze, same wybory i kto zarządzał miastem.
Mam nadzieję, że niniejszy artykuł po trochu pomoże poznać mały kawałek historii naszego miasta.

Na uwagę zasługuje fakt trwania kadencji Rady Miejskiej wybranej w 1927 roku. Trwała ona aż do 1934! Choć wcześniej, bo w 1930 roku „Radni Rządzącej miastem PPS zwrócili się w listopadzie do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z apelem o rozwiązanie rady i rozpisanie nowych wyborów”[1].
Choć wniosek dotyczący nowych wyborów został przyjęty, odrzuciły go jednak rady nadzorcze.
„Dopiero po uchwaleniu nowego prawa o samorządach minister spraw wewnętrznych w lipcu 1933 r. wydał decyzję o rozwiązaniu łódzkiego samorządu i odwołaniu z zajmowanych stanowisk członków magistratu”[2]. W ten oto sposób kadencja rady została przedłużona na czas nieokreślony.
Łódzcy narodowcy wiedzieli, że startowanie samodzielnie w wyborach skończy się porażką podobną do tych z 1927 roku. Zaczęto w ten sposób szukać ugrupowań pokrewnych ideowo, „aby tym samym zwiększyć swoje szanse na korzystny rezultat w głosowaniu”[3].
Problemy i rozłam wewnątrz chadecji przeszkadzał w negocjacjach i nie przynosił spodziewanych rezultatów. „Ostatecznie jednak osiągnięto porozumienie i na terenie miasta SN szło do wyborów razem z Polskim Stronnictwem Chrześcijańskiej Demokracji”[4]. Nie uchroniono się również od problemów wewnątrz własnej organizacji. W styczniu 1934 r. doszło do rozłamu. Wykluczono z partii ks. A. Rogozińskiego, który pociągnął za sobą członków SN i utworzył Unię Odrodzenia Narodowego. Secesjoniści, wraz z NPR „Prawicą”, Związkiem Hallerczyków, Związkiem Dowborczyków oraz związkami zawodowymi reprezentowanymi przez Zjednoczenie Zawodowe Polskie i Chrześcijański Związek Dozorców Domowych, wystartowali wspólnie, rozbijając tym samym jedność Ruchu Narodowego[5].

Należy pamiętać, iż rok przed wyborami w mieście wojewódzkim został zlikwidowany Obóz Wielkiej Polski. Tym bardziej łódzcy narodowcy zdawali sobie sprawę z wagi nadchodzących wyborów. Miał to być tym samym sprawdzian w jakim stanie jest Ruch Narodowy w Łodzi. Przygotowania zaczęły się już od jesieni 1933 roku. Pod koniec roku (1933) zaczęto zbierać fundusze na akcje przedwyborczą.
Kazimierz Kowalski przedstawił propozycję, aby każde koło SN w mieście opodatkowało się. Pomysł został przyjęty, a poszczególne koła zaoferowały: „Śródmieście” – 25 zł, „Bałuty” – 10 zł, „Chojny”, „Radogoszcz”, „Koziny”, i „Śródmieście-Wschód” – po 10 zł, „Widzew”- 7 zł, „Stoki” – 3 zł, „Stare Rokicie” i „Pabianka” – po 2 zł[6]. Kwoty miały być wpłacane co miesiąc oraz każde z kół powinno upatrzyć sobie po 10 radnych i zastępców oraz wysuwać na kandydatów ludzi „pewnych i wytrwałych, którzy nie ulękną się żadnych represji ze strony władz”[7].
Z początkiem 1934 r. prace przygotowawcze do wyborów ruszyły pełną parą. Zaczęto zakładać komitety wyborcze, zostały powołane w marcu 1934 r. Działania endecji były wielokierunkowe. Stronnictwo Narodowe starało się dotrzeć do szerszych mas wyborczych wśród łódzkich robotników. Odnotowywano próby zakładania oddziałów Związków Zawodowych „Praca Polska”,” prowadzono również akcję zakładania nowych kół partii”[8].

Pod koniec 1933 roku podjęto decyzję o utworzeniu drużyn bojowych. Miały się składać z byłych członków OWP, a ówczesnych działaczy Sekcji Młodych SN.” Do zadań drużyn miała należeć odsiecz
w razie napadu sanacyjnych bojówek. Wychodzono bowiem z założenia, że sanacja sformuje takie, wobec czego SN „musi działać tą samą metodą”[9].
3 maja 1934 r. doszło do zdarzeń, które dały wielki rozgłos endecji. W ich wyniku czołowi działacze zostali zatrzymani i znaleźli się w areszcie. Większość zatrzymanych była kandydatami narodowców na radnych. Zachodziła więc obawa o wygląd list, ponieważ prawo przewidywało, iż osoby skazane lub aresztowane mogą być pozbawione praw wyborczych.
Po kilku tygodniach, 23 maja doszło do kolejnych aresztowań narodowców – „na kilka dni przed aktem głosowania, wyznaczonym na 27 maja. Pozbawiono wolności Leona Grzegorzaka, Ryszarda Szczęsnego, Kazimierza Patorę, Mariana Krajewskiego i Stanisława Kotasa”[10].
Choć prasa prorządowa wykorzystywała wszystkie możliwości, aby zdyskredytować narodowców, skutki były zupełnie odwrotne. Aresztowania o charakterze politycznym przysporzyły popularności i sympatii obozowi narodowemu[11].

Powyższe zdarzenia dały endecji impuls do działania. Agitacja wyborcza była bardzo intensywna. Prowadzona była poprzez liczne zebrania, zgromadzenia, kolportaż ulotek i sposób domokrążny[12]. „Narodowcy obiecywali, iż „przychodzą ludzie wielkiej idei, ludzie Wasi, Polacy z krwi i kości. Głosujcie na Obóz Narodowy”[13]

Na jednym z zebrań pewien mówca ostro krytykował rząd za to, że nie zrobił nic aby poprawić byt polskiemu społeczeństwu i oddał gospodarkę w obce ręce. I apelował, aby głosować na obóz narodowy, który odrzuci „falangę szantażystów i darmozjadów”. Przy poruszaniu ważnych tematów, zostały wplatane również wątki humorystyczne jak, np. kiedy mówca poruszył temat BBWR i rozwinął skrót jako „Byczo Bujamy Was Rodacy”.[14]

Jak na początku napisałem, łódzki obóz narodowy nie startował do wyborów wspólnie.
Co powodowało starcia pomiędzy organizacjami. Unia Odrodzenia Narodowego pod wodzą ks. Andrzeja Rogozińskiego również postanowiła powołać własne bojówki ochraniające wiece wyborcze przed członkami SN. Wiec zorganizowany przez UON 11 marca 1934 r. w parku Helenów został rozbity przez zwolenników Stronnictwa Narodowego. Samego ks. Rogozińskiego uratowało przed pobiciem szybkie wskoczenie do taksówki. Chcąc się ustrzec przed rozbijaniem wieców przez SN, postawiono na akcje ulotkowe.
W kampanii dała o sobie znać również młodzież narodowo-radykalna działająca poprzez akcje ulotkowe. Narodowi radykałowie odnieśli się do wydarzeń sprzed łódzkiej katedry, pisząc, iż „za krew i za obrazę najświętszych uczuć Polaków katolików ponosi odpowiedzialność ugrzęzłe w bagnie oportunizmu i gnojowisku niechlujstwa myślowego Stronnictwo Narodowe z jego przywódcą Kowalskim na czele. Rodacy! Matołki zbutwiałej gwardii, zblazowanych karłów politycznych modlą się pod figurą, lecz diabła mają za skórą”.[15] Po tych ostrych słowach została podkreślona jednak jedność ideologiczna ONR z SN: „W dniu 27 maja ani jeden głos katolicki nie może paść na listę bezbożników, ani jeden katolik nie może kupować u Żydów!”.[16]

Mimo intensywnej działalności przedwyborczej sami narodowcy raczej pesymistycznie podchodzili do wyborów. „Według przewidywań Leona Grzegorzaka obóz narodowy miał szanse zdobyć i obsadzić 14 mandatów”.[17] Wraz z kolejnymi zatrzymaniami przez władzę, nadzieje nawet na tą ilość (mandatów) spadały.
Obóz narodowy zarejestrował swoje listy we wszystkich dziesięciu okręgach wyborczych. Blok Unii Odrodzenia Narodowego zgłosił kandydatów w siedmiu okręgach.[18]

Do wyborów doszło 27 maja 1934 r. Wybierano 72 radnych. Uprawnionych do głosowania było 336 330 osób, udział wzięło 219 945 wyborców, tj. 65,4% ogółu uprawnionych. Głosów polskich oddano 153 172, czyli 69,6% ogółu oddanych, w tym 45 677 głosów żydowskich(20,85%) i 21 096 niemieckich (9,6%). Do Rady Miejskiej weszło 52 Polaków, 18 Żydów i 2 Niemców.[19]

Był to wielki sukces obozu narodowego, który startując w bloku z chadecją, otrzymał 98 562 głosów i zdobył 39 mandatów(na 72 możliwe). Drugie ugrupowanie Unia Odrodzenia Narodowego nie dostała żadnego mandatu otrzymując jedynie 1,4% oddanych głosów.

KrzychuLDZ

__________________________________________________________________________________
[1]K.W.Mucha, Obóz Narodowy w Łódzkiem w latach 1926-1939,Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2009, str. 377
[2] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 378
[3] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 378
[4] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 379
[5]tamże
[6]tamże
[7]tamże
[8] K.W .Mucha, dz. cyt. str.380
[9] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 380
[10] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 380
[11] tamże
[12]tamże, str. 381
[13] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 381
[14]tamże
[15]tamże, str. 383
[16]tamże
[17] K.W .Mucha, dz. cyt. str. 383
[18]tamże
[19]tamże

Łódzkie kamienice

2011-07-25T11:15:00.000+02:00

Jak wiadomo owych kamienic w samej Łodzi jest mnóstwo. Możliwe, że żadne z miast w Polsce nie ma ich w takiej ilości. Jednak stan tych kamienic, przynajmniej pewnej jej części, delikatnie mówiąc leży na całego. Choć są piękne, pokazujące przeszłość miasta jednak mogą odstraszać wyglądem nie tylko turystów, ale i samych Łodzian. Bardzo często w kampaniach wyborczych, tych samorządowych słychać było o chęci zmiany na lepsze. W planach były kamienice ze śródmieścia etc. Tak było i tym razem.

Pewien czas przed wyborami, łódzcy społecznicy starali się o realizację programu „100 kamienic dla Łodzi”. Podobne projekty były realizowane również we Wrocławiu, co dało oczywiście piorunujący efekt. Jak wiadomo w owym projekcie były rozpisane wymagania finansowe co do odnowy danych kamienic i tym podobne. Oczywiście nie mogło to ominąć polityków. Przed wyborami padały obietnice dotyczące „100 kamienic dla Łodzi”. Ostatnio jednak cały projekt upadł. Miasto owszem ogłosiło listę kamienic, które mają być odnowione w ciągu 2011-2012 roku. Nie są to jednak kamienice „pierwszej potrzeby”. Wcześniej były już w nich prowadzone pewne remonty. Znalazło się na tej liście również parę kamienic z programu „100 kamienic dla Łodzi”. Nie jest to jednak wystarczające.

Cieszy to, że w pewnych częściach miasta pewne kamienice nabierają blasku. Oby ludzie zarządzający Łodzią zrozumieli, iż kamienice nie są zbędnym, niepotrzebnie obciążającym bagażem. Kamienice powinny stać się atutem Łodzi, ich wygląd daje pierwsze wrażenie ludziom odwiedzającym miasto. W Łodzi owszem jest wiele parków, dawnych fabryk świadczących o dawnej potędze miasta, pałaców zostawionych przez ludzi, którzy tą potęgę tworzyli. Jednak osoba będąca po raz pierwszy w Łodzi pierwsze z czym się spotka – to szare, zaniedbane kamienice. Wiele dobrej pracy w Łodzi już się zrobiło, ale do wykonania jest jej jeszcze więcej. Muszą to też zrozumieć rządzący. A i mieszkańcy powinni bardziej patrzeć na ręce władzy i co 4 lata doprowadzić do zmiany tych, którzy ze swych obietnic się nie wywiązują.

Trzeba też pamiętać o większym szacunku dla swojego miasta. Trzeba doceniać i promować to co jest, a tych rzeczy jest naprawdę sporo. Miejmy nadzieję, że sprawa kamienic, ale i przebudowa dworca fabrycznego zakończy się pozytywnie. I liczyć trzeba na zmniejszenie lenistwa wśród gospodarzy miasta, bo Łódź już nie ma czasu.

KrzychuLDZ

Kpił z wiernych i wiary katolickiej.

2011-07-21T13:50:00.002+02:00

Podczas ostatniego święta Bożego Ciała w Łodzi doszło do zakłócenia procesji wiernych. Tamtejszy proboszcz postanowił walczyć o respektowanie prawa do swobodnego uprawiania kultu religijnego.

W czasie Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej do wiernych w Łodzi dołączył mężczyzna przebrany za motyla. Ubrany w sposób nieobyczajny biegał wzdłuż procesji, podskakiwał, pląsał między ludźmi i kucał, przeszkadzając katolikom biorącym udział w uroczystości. Mężczyzną na wniosek wiernych zainteresowała się policja. Spisała mężczyznę i pouczyła go, by nie przeszkadzał dalej.

Okazuje się, że „motyl” przeszkadzający w uprawianiu kultu religijnego w Łodzi ma obsesję na punkcie wiary i Kościoła. Sam zaznacza, że jego „artystyczny happening” miał zwrócić uwagę na poważny problem. - Wkurza mnie wszechobecność Kościoła. Konkordat, religia w przedszkolu, święcenie karetek. Przestrzeń publiczna została zaanektowana przez księży i polityków. Próbowałem odzyskać chociaż jej część. Pokazać, że mogę chodzić po ulicy w przebraniu motyla tak samo jak wierni manifestować przywiązanie do religii – tłumaczy mężczyzna. Dlaczego chodzić musiał w tym samym miejscu, w którym wierni chcieli się modlić? Prawdopodobnie ze złośliwości. Był to już kolejny jego wybryk, którego celem była wyłącznie chęć przeszkadzania wiernym.

Proboszcz parafii katedralnej w Łodzi postanowił walczyć o prawo swoich wiernych do nieskrępowanego uprawiania kultu religijnego. - Wierni parafii archikatedralnej Łódzkiej są oburzeni zaburzeniem procesji Bożego Ciała. Zachowanie osoby przebranej za motyla oraz operatorów kamer i aparatów fotograficznych każą sądzić, że incydent był zaplanowany, przygotowany oraz przeprowadzony z rozmysłem. Czyn ten zaburzył przebieg procesji Bożego Ciała. Zaś reakcja wiernych świeckich o oraz kapłanów każe sądzić, że doszło do obrazy uczuć religijnych – napisał proboszcz ks. prałat Ireneusz Kulesza na stronie internetowej parafii.

Sprawa skandalicznego wybryku człowieka-motyla trafiła do prokuratury. - Ksiądz zawiadomił nas o popełnieniu przestępstwa. Napisał, że mężczyzna w przebraniu motyla zakłócił przebieg procesji i są osoby, którym „złośliwie przeszkadzał w publicznym wykonywaniu aktu religijnego” - informuje Michał Mazurczyk, wiceszef Prokuratury Łódź-Górna. Ksiądz Kulesza zaznacza, że chrześcijaństwo ma swoją godność, a mężczyzna w przebraniu motyla zrobił z ważnej dla wiernych uroczystości kpinę.

żar

źródło:http://fronda.pl/news/czytaj/tytul/czlowiek-motyl_odpowie_za_kpine_z_koscielnej_uroczystosci__14445

Pielgrzymka NSZ w Kałkowie 26.06.2011

2011-07-04T20:59:00.001+02:00

26 czerwca 2011 roku wraz z kolegami z ONR-ŁRN wybraliśmy się wynajętym busem do Kałkowa, gdzie w Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej uczestniczyliśmy w Pielgrzymce Narodowych Sił Zbrojnych. Chwilę po przyjeździe wysłuchaliśmy relacji kombatantów na temat walk NSZ z Niemcami, a także późniejszych zmagań w czasie komunizmu, kiedy to UB wyszukiwało i mordowało członków NSZ. Jeden z nich o wojennym pseudonimie Pancernik, który w czasie wojny jeszcze jako młody chłopiec wykradał broń i amunicję nazistom w czasie komunistycznego terroru przeżył dzięki temu, że przedstawił dokładną relację z jego rzekomego udziału w Powstaniu Warszawskim, gdzie uczestniczyły jego matka i siostra odcinając się tym samym od jego uczestnictwa w bitwie prowadzonej przez NSZ. Po tych opowiadaniach nastąpił czas utrwalania spotkania. Zarówno kombatanci, jak i młodzi sympatycy i grupy rekonstrukcyjne równie chętnie ustawiali się do pamiątkowych zdjęć.

Po wykonaniu licznych fotografii wszyscy udali się do kościoła, by uczestniczyć w mszy świętej w intencji żołnierzy NSZ. Jeszcze w jej trakcie zaprezentowano wydaną z inicjatywy ONR książkę pt. „W Hołdzie Narodowym Siłom Zbrojnym" zawierającą m.in. wspomnienia kombatantów. Po mszy przemaszerowaliśmy do Kaplicy Narodowych Sił Zbrojnych. Kaplica ta jest jedną z wielu upamiętniających martyrologię Narodu Polskiego w 33-metrowej budowli zwanej Golgotą. Znajdują się tam również symboliczna Cela śmierci św.o. Maksymiliana Marii Kolbego oraz „kaplica” poświęcona zamordowanemu przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa ks. Jerzemu Popiełuszce (w „kaplicy” umieszczono samochód będący jego własnością). Na miejscu odbyła się krótka modlitwa i odśpiewano „Boże coś Polskę”.

Promocja publikacji nt. NSZ i późniejsze długie rozmowy zakończyły to wspólne spotkanie w kałkowskim Sanktuarium.

tekst i foto: Kamil

Łódzcy Narodowcy się jednoczą.

2011-07-03T18:07:00.005+02:00

W dniu 2 lipca Łódzki Ruch Narodowy „Szczerbiec”, na mocy porozumienia, wszedł w struktury Brygady Łódzkiej Obozu Narodowo – Radykalnego. Jest to bardzo pozytywna wiadomość, pokazująca, że konsolidacja organizacji narodowych nabiera tempa. Wraz z Ł.R.N do Obozu Narodowo – Radykalnego ma wstąpić także Stowarzyszenie „ONR Podhale”.
Łódzcy Narodowcy, już po raz kolejny pokazują, że wspólna idea narodowa powinna łączyć środowiska, a nie je dzielić - zgodnie z maksymą Łódzkiego Ruchu Narodowego „Szczerbiec” - „Nacjonalizm ponad podziałami”
Co to oznacza dla łódzkiego środowiska? Zmiany czysto kosmetyczne, bowiem ścisła i bardzo owocna współpraca z Brygadą Łódzką ONR istniała od samego początku istnienia naszego stowarzyszenia.
Jednocześnie chcieliśmy podziękować wszystkim tym, którzy przez te prawie 3 lata działali z nami i zaprosić do działalności w ramach ONR.

Zarząd Łódzkiego Ruchu Narodowego „Szczerbiec”.

Dzień Niewoli Podatkowej

2011-06-28T13:42:00.003+02:00

21.06.2011 odbył się w Łodzi tzw. Dzień Niewoli Podatkowej organizowany przez Kongres Nowej Prawicy. W budynku Textilimpexu stawił się sam JKM i z tego powodu spodziewano się ponad 1000 widzów. Pojawiło się niestety tylko nieco ponad 100 osób (głównie ludzie młodzi). JKM przedstawił swoje stanowisko wobec obecnego systemu podatkowego, który zdecydowanie skrytykował i stwierdził, że chce znieść PiT i CiT. Pan Janusz odniósł się również negatywnie do członkostwa Polski w UE i NATO. Po konferencji wszyscy uczestnicy udali się na przemarsz ulicą Traugutta i Piotrkowską w stronę Placu Wolności. Organizatorzy zaopatrzyli wszystkich uczestników we flagi Nowej Prawicy lub we flagi Polski. Wznoszono okrzyki: ''Wolność, Własność, Sprawiedliwość'' czy też: ''Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę''. Łodzianie z zainteresowaniem spoglądali na manifestujących i zdarzało się, że niektórzy bili brawo. Marsz zakończył się krótkim przemówieniem członków KNP na Placu Wolności. Namawiano do głosowania na KNP i propagowania partii.

Narodowcy w siedzibie "Krytyki Politycznej"

2011-06-23T22:47:00.000+02:00

W ostatni czwartek (16.06.2011) w łódzkim oddziale Krytyki Politycznej odbyła się projekcja dokumentalnego filmu "Kocham Polskę" oraz następnie dyskusja dotycząca działalności Młodzieży Wszechpolskiej. Uczestnicy spotkanie próbowali odpowiedzieć na pytanie "Kim są ci ludzie? Gdzie jest źródło ich fundamentalizmu? Jakie są ich motywacje? Droga życiowa? Co spowodowało, że zaangażowali się w działalność społeczną i polityczną?" czytamy na stronie KP (http://www.krytykapolityczna.pl/Lodz/Lodz16czerwca-KochamPolske-/menuid-268.html) . Gośćmi specjalnymi byli Seweryn Blumsztajn (dziennikarz "GW") i Maria Zmarz-Koczanowicz (reżyserka). Za prowadzenie odpowiadał dr Mikołaj Mirowski (KP). W debacie brali udział także przedstawiciele łódzkiej Młodzieży Wszechpolskiej i Obozu Narodowo-Radykalnego.

Łącznie frekwencja wyniosła ok. 20 osób i w takiej też grupie uczestnicy spotkania zobaczyli film ukazujący Młodzież Wszechpolską jako organizację, która skupia się tylko na walce z homoseksualistami i feministami, jej działacze zostali przedstawieni jako ślepo oddani Wojciechowi Wierzejskiemu, którzy w ramach wynagrodzenia za posłuszeństwo trafiają potem do sejmu, gdzie ciepłe posadki szykuje dla nich Roman Giertych. Nie jestem krytykiem filmowym, więc nie chcę i nie będę oceniał filmu jako wielki znawca sztuki filmowej. Natomiast mam prawo wyrazić swoją opinię jako Wszechpolak, po tym co zobaczyłem. Produkcja "Kocham Polskę", reżyserowana przy udziale Marii Zmarz-Koczanowicz stawia wiele ważnych pytań, lecz nie pozostawia nam właściwie żadnych odpowiedzi, które mogły by "rzucić światło dzienne" na działalność młodych narodowców. Kiedy oglądałem film wspólnie z przedstawicielami środowisk lewicowych reagowali oni głównie śmiechem na to co widzieli. Nie świadczy to zbyt dobrze o rzetelności przekazu. Dokument zamiast burzyć stereotypy i dociekać prawdy, tylko je wzmacnia i ugruntowuje.

Kiedy zaczęła się debata, pani reżyser podkreślała, że przedstawiła tylko te metariały filmowe, które wybrała wspólnie z Wszechpolakami. Z tego co słyszałem prawda jest odrobinę inna, ponieważ można było wybrać sceny w których środowisko wszechpolskie nie jest ukazane po raz kolejny stereotypowo i materiałów takich było wiele, lecz jeśli chcę się kogoś koniecznie zaszufladkować to tak się robi... Następnie debata zaczęła nabierać rumieńców, bo do dyskusji przyłączyli się młodzi, łódzcy narodowcy. Na sali widać było lekkie poruszenie, a może i demoniczny strach, ponieważ parę minut wcześniej pan Seweryn Blumsztajn swoją wypowiedzią budował obraz pełen zgrozy, nadchodzącej fali nacjonalizmu w całej Europie i przestrzegał, że "Ci ludzie z tego filmu", którzy wtedy do władzy doszli jako nieopierzone pisklęta, jeszcze do sejmu kiedyś powrócą i może stać się to już niebawem, ponieważ wybiją się na "nadchodzącej fali". Argumentował to faktami z którymi i ja się mogę zgodzić. A mianowicie czynnym udziałem i obecnością polskich narodowców w życiu społecznym i politycznym. Były redaktor "GW" zauważył także coraz większy wpływ polskiej myśli narodowej na społeczeństwo. Straszył też faszysto-kiboli. W tych ludziach widzi przyszłe bojówki polskich nacjonalistów. Kiedy zapytałem ,czy każdy "kibol" jest faszystą (więc Leszek Miller, kibic Widzewa Łódź chyba też?), czy może tylko ten jest zły, który krzyczy "DONALD MATOLE TWÓRZ RZĄD OBALĄ KIBOLE" usłyszałem dość ciekawe i zawiłe wyjaśnienie. Według pana Seweryna Blumsztajna obecnie "władze na stadionach i wśród kiboli" przejmują polscy neofaszyści, czyli tacy ludzie chyba jak ja... Ciekawe skąd pan redaktor posiada tego typu informację? Widać dużo się pozmieniało na tych naszych, polskich stadionach... zamiast iść wzorcem Europy gdzie w środowiskach "kibolskich" rządzą chuligani to u nas się tam powpychali Ci paskudni Wszechpolacy... Oczywiście wtórowała temu pani reżyser, która była w posiadaniu informacji, iż Młodzież Wszechpolska prowadzi podczas meczy piłki nożnej akcje rekrutacyjne i na stadionach to nie koniec! Źli narodowcy, jeżdżą także po małych miejscowościach, gdzie wyszukują ludzi w wieku gimnazjalnym i licealnym, obiecują im posady w sejmie, rozdają czarne koszulki z symbolem organizacji, a następnie jak w prawdziwiej sekcie, tworzą z nich ślepo oddanych szeregowych, którzy tak naprawdę to nie wiedzą "o co w tym wszystkim chodzi". Szkoda, że Pani Maria Zmarz-Koczanowicz zapomniała dodać o tych "łapankach", które to zapewne źli neofaszyści przeprowadzają na ulicach polskich miast.

Pisałem już o faszysto-kibolach, stadionowych i miastowych werbunkach, więc na koniec myślę, że należy wtrącić mały wątek historyczny, który pojawił się podczas debaty. Kiedy już uczestnicy dyskusji zorientowali się, że nie jesteśmy do końca po ich stronie, a ja się przedstawiłem jako członek Młodzieży Wszechpolskiej, momentalnie jak grom z jasnego nieba pan Seweryn Blumsztajn poprosił mnie o wytłumaczenie się z "numerus clausus" i "getta ławkowego". Odpowiadając, starałem się opisać problem na polskich uczelniach jaki panował w czasach międzywojennych i prosiłem o zrozumienie specyfiki tamtego okresu oraz spojrzenie przez pryzmat narodowy na sytuację ekonomiczną czasów dwudziestolecia międzywojennego. Apelowałem także, aby nie wałkować tego tematu przy każdej możliwej dyskusji na temat działalności Młodzieży Wszechpolskiej, bo to co wydarzyło się 100 lat temu niekoniecznie musi nam, obecnym działaczom się podobać, lecz jesteśmy świadomi swojej tradycji i odwołujemy się do całej spuścizny Młodzieży Wszechpolskiej okresu lat 20tych. Chcemy nadal kontynuować jej tradycję i pielęgnować to co piękne, a niwelować to co może było niepotrzebne i zbyt pochopne. Pani reżyser wymagała pisma z rąk organizacji, że oficjalnie potępiamy działania naszych poprzedników w sprawie "getta ławkowego" oraz odcinamy się od tej części historycznej spuścizny. Wydaje mi się to bezsensowne, ponieważ nie można odwoływać się tylko do wybranego momentu działalności MW, tak samo jak nie można przyznawać się tylko do części historii narodu polskiego, dlatego też po debacie panowały głosy, iż "byli ludzie z MW i powiedzieli, że od nie chcą się odcinać>", jest to banalne uproszczenie, tak jak i momentami cały film "Kocham Polskę". Następnie padło pytanie do redaktora Seweryna Blumsztajna, o stosunek Gazety Wyborczej wobec rodziny Adama Michnika (ojciec + brat) i tutaj nagle, standardowo została zastosowana taktyka "grubej kreski" i przestroga o kompletnym braku sensu grzebania w historii. Dziwny jest fakt, że tę taktykę wykorzystuje się tylko i wyłącznie wtedy kiedy to wygodne i potrzebne lewicy. Tacy ludzie jak redaktor Michnik ze swojej historii tłumaczyć się nie muszą, lecz już źli neofaszyści "niech się tłumaczą!".

Tak w skrócie mogę opisać to co wydarzyło się w łódzkiej świetlicy Krytyki Politycznej 16 maja 2011 roku, pomijając parę mniej ważnych wątków, jak rozmowa na temat Marszu Niepodległości 2011 (zamiast blokady anty-faszystowskiej, manifestacja "Kolorowej Polski"). Myślę, że zarówno lewa jak i prawa strona była zadowolona z przebiegu spotkania. Cieszy mnie fakt, że dyskusja była na poziomie, każdy mógł zaprezentować swoje zdanie, a kto ma rację to czas pokażę, lecz myślę, że ja osobiście odpowiedź już znam ... Liczymy na dalsze merytoryczne debaty w których mamy szansę obalać stereotypy o "bandzie łysych z wypranymi mózgami, którzy są tylko w stanie przedstawić swoje rację rzucając jakami" i niech ten fakt możliwości otwartej dyskusji między lewicą, a narodowcami trafi do pani Marii Zmarz-Koczanowicz. Mimo różnicy poglądów, Polska będzie zawsze jedna, a niechęć stawania z nami twarzą w twarz to tchórzostwo.

AM